ΑΟΠΛΟΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ, ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ 72% ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ – ΤΟ ΓΕΣ ΘΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ;

Μια ιδιαίτερα ευαίσθητη οικογενειακή υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της αντιμετώπισης των στρατευμένων που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις.

Πρόκειται για στρατιώτη του οποίου η μητέρα έχει πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας 72%, ενώ ο πατέρας του είναι ναυτικός, γεγονός που συνεπάγεται μεγάλα χρονικά διαστήματα απουσίας από την οικογενειακή εστία. Την ίδια στιγμή, ο αδελφός του είναι φοιτητής και βρίσκεται επίσης εκτός έδρας για τις σπουδές του.

Η οικογένεια έχει καταθέσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά, ζητώντας τη μετάθεση του στρατιώτη σε μονάδα πλησιέστερη στον τόπο κατοικίας, ώστε να μπορεί να υπάρχει η απαιτούμενη οικογενειακή υποστήριξη.

Ωστόσο, σύμφωνα με την οικογένεια, το αίτημα μέχρι σήμερα δεν έχει τύχει της αντιμετώπισης που θα ανέμενε κανείς με βάση τα συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα κοινωνικά δεδομένα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, δεν του χορηγείται άδεια για τις πανεπιστημιακές εξετάσεις

Ο στρατιώτης είναι παράλληλα φοιτητής και χρειάζεται να μεταβεί στον τόπο σπουδών του προκειμένου να συμμετάσχει στις εξετάσεις του.

Η οικογένεια υποστηρίζει ότι, παρά το σχετικό αίτημα, δεν του έχει δοθεί η δυνατότητα να μεταβεί εγκαίρως για να εξεταστεί στα μαθήματά του.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό:

Όταν ένας στρατιώτης έχει τεκμηριωμένες οικογενειακές ανάγκες, μητέρα με αναπηρία 72% και παράλληλα ακαδημαϊκές υποχρεώσεις, δεν θα πρέπει ο φάκελός του να εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή;

Άοπλος λόγω προβλήματος και υπηρετεί στον Έβρο

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί επίσης το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος στρατιώτης έχει κριθεί άοπλος λόγω προβλήματος, αλλά υπηρετεί στον Έβρο.

Η οικογένεια δεν ζητά ειδική μεταχείριση ούτε προνομιακή μεταχείριση έναντι άλλων στρατευμένων.

Ζητά να εξεταστούν όλα τα πραγματικά στοιχεία της υπόθεσης συνολικά και να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα κοινωνικά και οικογενειακά κριτήρια.

Το ΓΕΣ και η ΔΟΘ οφείλουν να δουν τον φάκελο

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι θεσμικό.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις οφείλουν να λειτουργούν με κανόνες, διαφάνεια και ίση αντιμετώπιση όλων των στρατευμένων.

Και όταν ένας στρατιώτης και η οικογένειά του προσκομίζουν συγκεκριμένα δικαιολογητικά που αποδεικνύουν μια ιδιαίτερα δύσκολη κοινωνική και οικογενειακή κατάσταση, το ελάχιστο που δικαιούνται είναι μια ουσιαστική και πλήρης εξέταση του αιτήματος.

Οι καταγγελίες περί «μέσων» και παρεμβάσεων που διατυπώνει η οικογένεια δεν μπορούν να υιοθετηθούν ως γεγονός χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία. Είναι όμως ακριβώς ο λόγος για τον οποίο η διαδικασία πρέπει να είναι απολύτως διαφανής και αντικειμενική.

Το αίτημα είναι ξεκάθαρο

Η οικογένεια καλεί το Γενικό Επιτελείο Στρατού και τη Διεύθυνση Οπλιτών Θητείας να εξετάσουν άμεσα τον φάκελο του στρατιώτη, λαμβάνοντας υπόψη:

• την αναπηρία 72% της μητέρας,
• την απουσία του πατέρα λόγω της ναυτικής του εργασίας,
• τις σπουδές του αδελφού,
• τις πανεπιστημιακές υποχρεώσεις του ίδιου του στρατιώτη,
• καθώς και το γεγονός ότι έχει κριθεί άοπλος.

Δεν ζητείται χάρη.

Ζητείται να εφαρμοστούν οι κανόνες με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τον άνθρωπο πίσω από τον αριθμό μητρώου.

Γιατί η στρατιωτική θητεία είναι υποχρέωση απέναντι στην Πατρίδα. Δεν σημαίνει όμως ότι οι πραγματικές ανάγκες μιας οικογένειας παύουν να υπάρχουν.

Και σε μια τέτοια περίπτωση, η απάντηση της Πολιτείας δεν μπορεί να είναι η αδιαφορία.

Το ΓΕΣ και η ΔΟΘ έχουν πλέον τον λόγο.