Σήμερα ένα στυλό αρκεί. Κάποτε, όμως, κάθε λέξη στο σχολικό τετράδιο απαιτούσε κονδυλοφόρο, μεταλλική πένα, μελάνι και ιδιαίτερα σταθερό χέρι. Ένα μικρό λάθος μπορούσε να γεμίσει με κηλίδες όχι μόνο τη σελίδα, αλλά και τα χέρια ή τα ρούχα του μαθητή.

Η εικόνα ενός μαθητή που ανοίγει την κασετίνα του και αρχίζει αμέσως να γράφει απέχει πολύ από την καθημερινότητα του παλιού σχολείου.

Τότε, η γραφή ήταν μια ολόκληρη διαδικασία. Ο μαθητής χρησιμοποιούσε κονδυλοφόρο, πάνω στον οποίο στερεωνόταν η μεταλλική πένα, και δίπλα του βρισκόταν το απαραίτητο μελανοδοχείο.

Μια πένα, λίγες λέξεις και ξανά στο μελάνι

Η μύτη της πένας βυθιζόταν προσεκτικά στο μελάνι. Ο μαθητής έπρεπε να απομακρύνει την περίσσεια και στη συνέχεια μπορούσε να γράψει μόνο λίγες λέξεις μέχρι να χρειαστεί να την ξαναγεμίσει.

Η διαδικασία απαιτούσε προσοχή.

Με μεγαλύτερη πίεση η πένα μπορούσε να γρατζουνίσει το χαρτί, ενώ η υπερβολική ποσότητα μελανιού άφηνε αντιαισθητικές κηλίδες πάνω στη σελίδα.

Ένα σπρώξιμο αρκούσε για τη… μικρή καταστροφή

Σε πολλά από τα παλιά σχολικά θρανία υπήρχε ειδικά διαμορφωμένη υποδοχή για το μελανοδοχείο.

Και κάπου εκεί κρυβόταν ο μεγαλύτερος κίνδυνος.

Ένα απότομο τίναγμα της πένας ή ένα σπρώξιμο του θρανίου μπορούσε να προκαλέσει αναστάτωση: μελάνι στο τετράδιο, στα δάχτυλα, ακόμη και στα ρούχα.

Το γέμισμα των μελανοδοχείων μπορούσε να αναλαμβάνει ο δάσκαλος ή ο επιμελητής της τάξης, ώστε οι μαθητές να έχουν στη διάθεσή τους το απαραίτητο υλικό για το μάθημα.

Όταν η καθαρή σελίδα ήταν επίτευγμα

Η πένα και το μελανοδοχείο έκαναν το γράψιμο σαφώς πιο αργό και απαιτητικό από ό,τι το γνωρίζουμε σήμερα.

Χρειαζόταν υπομονή, δεξιοτεχνία και προσοχή σε κάθε κίνηση.

Και ίσως αυτό είναι που κάνει αυτά τα παλιά σχολικά αντικείμενα τόσο ενδιαφέροντα σήμερα: θυμίζουν μια εποχή κατά την οποία ακόμη και μια καθαρογραμμένη σελίδα στο τετράδιο αποτελούσε μια μικρή καθημερινή επιτυχία.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Διακοπές ρεύματος έχουν προγραμματιστεί για σήμερα, Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου σε περιοχές της Αττικής.