Η ΜΕΛΟΝΙ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ & ΜΟΙΡΑΖΕΙ «ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ» ΣΤΟ… ΜΑΞΙΜΟΥ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία προχώρησε σε μια άκρως ηχηρή και ουσιαστική κίνηση ανακούφισης των πολιτών της, ανακοινώνοντας την οριστική κατάργηση των ετήσιων τελών κυκλοφορίας για το 70% των οχημάτων της χώρας. Η είδηση αυτή, πέρα από τον άμεσο αντίκτυπό της στη γειτονική χώρα, λειτουργεί ως ένα βροντερό ράπισμα στην ανάλγητη, φορομπηχτική πραγματικότητα της Ελλάδας, αναδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τα αίσχη της αντίθετης οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία συνεχίζει να αντιμετωπίζει τον πολίτη ως τον μόνιμο σπόνσορα των κρατικών ταμείων.

Η απόφαση του ιταλικού υπουργικού συμβουλίου επικεντρώνεται στην προστασία της μεσαίας και χαμηλής τάξης. Συγκεκριμένα, καταργούνται τα τέλη κυκλοφορίας για τα δίκυκλα, καθώς και για τα αυτοκίνητα μικρού και μεσαίου κυβισμού, των οποίων η ισχύς δεν ξεπερνά τα 80 KW. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ιταλικής κυβέρνησης, το μέτρο αφορά 14,5 εκατομμύρια οχήματα, απεγκλωβίζοντας τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών από έναν άδικο και εξοντωτικό φόρο.

Η ίδια η Ιταλίδα πρωθυπουργός ήταν κατηγορηματική ως προς τον χαρακτήρα της απόφασης. Τόνισε ξεκάθαρα πως η κυβέρνηση κατήργησε έναν από τους φόρους που οι Ιταλοί μισούσαν περισσότερο, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι πρόκειται για ένα μόνιμο μέτρο και όχι για μια πρόσκαιρη κίνηση ενόψει εκλογών. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών, Τζανκάρλο Τζορτζέτι, παραδέχθηκε πως, αν και ήταν μια δύσκολη απόφαση που ελήφθη σε περίοδο έκτακτης οικονομικής κατάστασης, θεωρήθηκε επιβεβλημένο να λάβει μόνιμο χαρακτήρα για την ενίσχυση του ιταλικού νοικοκυριού.

Φυσικά, η απόφαση δεν πέρασε χωρίς αντιδράσεις από το εγχώριο κατεστημένο. Ορισμένοι πρόεδροι περιφερειών, όπως ο Εουτζένιο Τζάνι της Τοσκάνης, έκαναν λόγο για “πρωτοφανή προεκλογική δημαγωγία”, καθώς τα έσοδα από τα τέλη κατευθύνονταν παραδοσιακά στα ταμεία των 20 ιταλικών περιφερειών. Ωστόσο, η κυβέρνηση της Ρώμης απέδειξε πως όταν υπάρχει πολιτική βούληση, βρίσκονται και οι λύσεις, δεσμευόμενη να καλύψει περίπου το 45% των εσόδων που θα χάσουν οι περιφέρειες με απευθείας κρατική χρηματοδότηση.

Εδώ ακριβώς έρχεται η σκληρή, απόλυτη και ντροπιαστική αντιπαραβολή με την ελληνική πραγματικότητα. Την ώρα που μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση τολμά να καταργήσει οριστικά έναν βαθιά αντιλαϊκό φόρο που επιβαρύνει τα μικρομεσαία στρώματα, στην Ελλάδα βιώνουμε το απόγειο της οικονομικής αφαίμαξης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει τον δρόμο της αδυσώπητης φοροεισπρακτικής πολιτικής, διατηρώντας τα τέλη κυκλοφορίας στα ύψη, επιβάλλοντας αδιανόητα πρόστιμα, έμμεσους φόρους και ανεβάζοντας το κόστος ζωής στα όρια της απόγνωσης.

Για την ελληνική κυβέρνηση, το αυτοκίνητο αντιμετωπίζεται διαχρονικά ως τεκμήριο πλούτου, ακόμα και όταν πρόκειται για το εργαλείο επιβίωσης του απλού βιοπαλαιστή. Όταν στην Ελλάδα ζητείται η παραμικρή οικονομική ανάσα, η μόνιμη, κυνική επωδός των υπουργών είναι πως «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος». Στην Ιταλία, όμως, αποδεικνύεται περίτρανα πως ο δημοσιονομικός χώρος βρίσκεται, όταν στόχος είναι η προστασία του λαού και όχι η εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων.