ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ: ΟΛΟΝΥΧΤΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ – ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Με τα τραγούδια του να ακούγονται μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στη Νίκαια για να αποχαιρετήσουν τον Γιώργο Μαζωνάκη, στην παλιά του γειτονιά, εκεί όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα.

Από το απόγευμα της Κυριακής, ο προαύλιος χώρος του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας, απέναντι από το πατρικό σπίτι του τραγουδιστή, γέμισε κόσμο. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έφτασαν από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας για να βρεθούν κοντά του στην τελευταία του επιστροφή στη γειτονιά όπου έζησε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια.

Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη συγκίνηση, όμως δεν θύμιζε έναν συνηθισμένο αποχαιρετισμό. Τα τραγούδια του ακούγονταν από τα μεγάφωνα και ο κόσμος τα τραγουδούσε μαζί, μετατρέποντας τη νύχτα σε μια ιδιότυπη λαϊκή αγρυπνία γεμάτη αναμνήσεις.

Η Νίκαια έμεινε ξάγρυπνη για τον Μαζωνάκη

«Που λείπεις μου ’πεσε βαρύ» ήταν ένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν, ενώ όσοι βρίσκονταν εκεί περίμεναν να αποχαιρετήσουν τον Γιώργο Μαζωνάκη στην παλιά του γειτονιά, εκεί όπου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, είχε «γράψει τα όνειρά του».

Η παρουσία του είχε σημαδέψει για περισσότερες από τρεις δεκαετίες το ελληνικό τραγούδι. Η ιδιαίτερη φωνή, η σκηνική του παρουσία και κυρίως η αυθεντικότητά του δημιούργησαν έναν ισχυρό δεσμό με το κοινό.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε να συνδεθεί με ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών ομάδων. Για πολλούς ήταν το παιδί των δυτικών προαστίων που κατάφερε να κυνηγήσει τα όνειρά του και να γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες της γενιάς του.

Για άλλους ήταν ο τραγουδιστής που συνδέθηκε με νύχτες, γλέντια, έρωτες, απογοητεύσεις, πάθη και στιγμές που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη τους.

Τρεις γενιές τραγούδησαν τα τραγούδια του

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της βραδιάς ήταν η συνύπαρξη τριών διαφορετικών γενεών.

Άνθρωποι που μεγάλωσαν μαζί με τα τραγούδια του Μαζωνάκη βρέθηκαν δίπλα στους γονείς τους, αλλά και στα παιδιά και τα εγγόνια τους. Νεότεροι άνθρωποι τραγουδούσαν στίχους που κυκλοφόρησαν όταν οι ίδιοι δεν είχαν ακόμη γεννηθεί.

Ανάμεσα στο πλήθος βρίσκονταν παλιοί φίλοι, συμμαθητές και άνθρωποι από τη Νίκαια και τις γύρω περιοχές, που είχαν συνδέσει τα νεανικά τους χρόνια με τη μουσική του.

Η παρουσία τους έδειξε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο πόσο βαθιά είχε περάσει ο Γιώργος Μαζωνάκης στη συλλογική μνήμη του ελληνικού κοινού.

Κόσμος από όλη την Ελλάδα στη Νίκαια

Μέχρι και αρκετές ώρες μετά τα μεσάνυχτα, οι δρόμοι γύρω από την Αγία Τριάδα παρέμεναν γεμάτοι. Στη Λεωφόρο Λαμπράκη και την Πέτρου Ράλλη η κίνηση ήταν ιδιαίτερα αυξημένη, ενώ ανάμεσα στα αυτοκίνητα βρίσκονταν και πούλμαν που είχαν φτάσει από την επαρχία.

Μέσα σε αρκετά από αυτά ακούγονταν δυνατά τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη, την ώρα που οι επιβάτες κατευθύνονταν προς την εκκλησία για να τον αποχαιρετήσουν.

Και όταν ο κόσμος βρέθηκε απέναντι από τη σορό του, δεν ήταν μόνο τα λόγια του αποχαιρετισμού που ακούστηκαν. Το «αντίο» έδωσε τη θέση του στο «σ’ αγαπάμε», αποτυπώνοντας τον ιδιαίτερο δεσμό που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό του.

Η Νίκαια έμεινε ξάγρυπνη όλη τη νύχτα. Τα τραγούδια του συνέχισαν να ακούγονται μέχρι το πρωί, ενώ οι άνθρωποι περνούσαν από την εκκλησία για να αφήσουν ένα λουλούδι και να τον συνοδεύσουν στην τελευταία του νύχτα.

Σήμερα η κηδεία – Σε κλειστό οικογενειακό κύκλο η ταφή

Η κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη έχει προγραμματιστεί για σήμερα, Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, στη 1 το μεσημέρι, στο Γ’ Νεκροταφείο.

Η οικογένεια έχει εκφράσει την επιθυμία η ταφή να πραγματοποιηθεί σε κλειστό οικογενειακό κύκλο.

Ωστόσο, η μαζική παρουσία του κόσμου στη Νίκαια έδειξε ήδη πόσοι άνθρωποι θέλουν να βρίσκονται κοντά του μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης επέστρεψε, έστω και για τελευταία φορά, στην παλιά του γειτονιά. Εκεί όπου ξεκίνησαν όλα και εκεί όπου, δεκαετίες αργότερα, τρεις γενιές ανθρώπων ενώθηκαν μέσα από τα τραγούδια του.

Γι’ αυτό και ο αποχαιρετισμός του δεν ήταν μόνο μια στιγμή βαθιάς θλίψης. Ήταν μια νύχτα γεμάτη μουσική, αναμνήσεις και την αγάπη ενός κοινού που τον έκανε κομμάτι της ζωής του.