Θάνατος Γιώργου Μαζωνάκη: Τα 6 σημεία που «κλειδώνουν» την υπόθεση – Πράξεις, παραλείψεις και δύο διαφορετικά επίπεδα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη περνά πλέον και σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο νομικό επίπεδο, καθώς στο μικροσκόπιο των Αρχών βρίσκονται οι πράξεις και οι παραλείψεις των δύο γιατρών που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της έρευνας.

Όσα έχουν γίνει γνωστά από τη δικογραφία δημιουργούν μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα για την κατάσταση του τραγουδιστή πριν από την επίμαχη θεραπεία, τη διάρκεια της διαδικασίας, όσα συνέβησαν μετά την κατάρρευσή του αλλά και τον ρόλο που είχε κάθε ένας από τους δύο γιατρούς.

Η οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη έχει ζητήσει την αναβάθμιση της κατηγορίας σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, ενώ σήμερα η ποινική δίωξη αφορά τη θανατηφόρο έκθεση.

Νομικοί κύκλοι που έχουν γνώση των στοιχείων της δικογραφίας επισημαίνουν ότι η υπόθεση πρέπει να εξεταστεί σε δύο διαφορετικά επίπεδα: αφενός στο ιατρικό και αιτιώδες επίπεδο, δηλαδή τι προκάλεσε την κατάρρευση και τον θάνατο, και αφετέρου στο ποινικό, δηλαδή τι γνώριζε κάθε γιατρός και ποια ήταν η στάση του απέναντι στον κίνδυνο.

1. Η κατηγορία της θανατηφόρου έκθεσης

Η ποινική δίωξη σε βάρος των δύο γιατρών, Ηλία Θεοδωρόπουλου και Ιωάννας Γάκα, αφορά τη θανατηφόρο έκθεση κατά συναυτουργία.

Ο συγκεκριμένος νομικός χαρακτηρισμός έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η υπόθεση δεν εξετάζεται απλώς ως ένα ενδεχόμενο ιατρικό σφάλμα. Στο επίκεντρο βρίσκεται το εάν ο Γιώργος Μαζωνάκης τέθηκε ή αφέθηκε σε κατάσταση αβοηθησίας, ενώ υπήρχε υποχρέωση προστασίας και περίθαλψής του.

Για τη στοιχειοθέτηση της έκθεσης απαιτείται δόλος ως προς την κατάσταση αβοηθησίας, ενώ για τον θάνατο μπορεί να αρκεί αμέλεια, εφόσον αποδειχθεί ο απαιτούμενος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της έκθεσης και του θανατηφόρου αποτελέσματος.

Γι’ αυτό και καθοριστική θεωρείται η ανασύνθεση ολόκληρης της χρονικής αλληλουχίας: σε ποια κατάσταση προσήλθε ο ασθενής, ποια θεραπεία αποφασίστηκε, πότε ξεκίνησε, τι συνέβη κατά τη διάρκειά της, πότε παρουσιάστηκε η επιδείνωση και πώς αντιμετωπίστηκε μέχρι την άφιξη του ΕΚΑΒ.

2. Η κατάσταση του Γιώργου Μαζωνάκη πριν από τη θεραπεία

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της δικογραφίας αφορά την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Γιώργος Μαζωνάκης πριν από την επίμαχη διαδικασία.

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί από την κατάθεση της γιατρού, κατά την προηγούμενη εξέτασή του είχε αξιολογηθεί ως ιδιαίτερα επιβαρυμένος. Αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων περίεργος βήχας, υπερδιέγερση, δυσκολία παρατεταμένης ορθοστασίας και λήψη διουρητικών.

Παράλληλα, εργαζόμενη του ιατρείου φέρεται να περιέγραψε έναν άνθρωπο που κατά το κρίσιμο ραντεβού ήταν άυπνος και ανήσυχος, με επιδεινωμένη άρθρωση και εικόνα που της έδωσε την εντύπωση ότι ήταν «στον κόσμο του» και «στα χαμένα».

Οι συγκεκριμένες αναφορές δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ποινική ευθύνη. Δημιουργούν όμως ένα κρίσιμο ερώτημα για την έρευνα: ποια ήταν η ιατρική αξιολόγηση που οδήγησε στην απόφαση να προχωρήσει η συγκεκριμένη διαδικασία, αντί να προηγηθεί διαφορετικός κλινικός ή νοσοκομειακός έλεγχος;

Το ερώτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία εφόσον αποδειχθεί ότι η επιβαρυμένη κατάσταση του ασθενούς ήταν εμφανής πριν από την έναρξη της θεραπείας.

3. Τα 42 λεπτά λειτουργίας του μηχανήματος

Ξεχωριστή θέση στη δικογραφία φαίνεται να έχει το ψηφιακό ιστορικό του μηχανήματος.

Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, καταγράφηκε λειτουργία διάρκειας 42 λεπτών. Το συγκεκριμένο εύρημα εξετάζεται σε σχέση με τις αρχικές εκδοχές για το εάν η πλασμαφαίρεση είχε ουσιαστικά ξεκινήσει πριν από την κατάρρευση του Γιώργου Μαζωνάκη.

Η καταγραφή αυτή θεωρείται σημαντική για δύο λόγους.

Αφενός μπορεί να βοηθήσει στην ακριβή ανασύσταση των γεγονότων κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα. Αφετέρου, εάν διαπιστωθούν ουσιαστικές αποκλίσεις ανάμεσα στα αντικειμενικά δεδομένα του μηχανήματος και στις καταθέσεις, το στοιχείο αυτό μπορεί να επηρεάσει την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των διαφορετικών εκδοχών.

Έτσι, το ερώτημα εάν το μηχάνημα λειτουργούσε για 42 λεπτά ή εάν βρισκόταν σε διαφορετικό στάδιο προετοιμασίας δεν αποτελεί μια απλή τεχνική λεπτομέρεια. Μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για την κατανόηση του τι πραγματικά συνέβη.

4. Τι έγινε μετά την κατάρρευση

Εξίσου κρίσιμο θεωρείται το χρονικό διάστημα μετά την κατάρρευση του ασθενούς.

Από τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί προκύπτουν διαφορετικές εκδοχές σχετικά με τον χρόνο των ενεργειών που έγιναν, τη χρήση του απινιδωτή και τη διαχείριση της κατάστασης μέχρι την άφιξη του ΕΚΑΒ.

Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ φέρεται να έχει αναφέρει ζητήματα σχετικά με τη λειτουργία του απινιδωτή, ενώ οι καταθέσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα παρουσιάζουν σημεία τα οποία παραμένουν υπό διερεύνηση.

Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία της δικογραφίας, κανένας από τους δύο γιατρούς δεν συνόδευσε τον Γιώργο Μαζωνάκη στο νοσοκομείο.

Η απουσία τους από τη διακομιδή δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ποινικής ευθύνης. Ωστόσο, αποκτά μεγαλύτερη σημασία εφόσον συνδυαστεί με το εάν οι διασώστες και στη συνέχεια οι γιατροί του νοσοκομείου είχαν πλήρη ενημέρωση για όσα είχαν προηγηθεί.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι επομένως εάν οι γιατροί που γνώριζαν τι είχε συμβεί πριν από την κατάρρευση εξασφάλισαν ότι οι επαγγελματίες υγείας που ανέλαβαν τον ασθενή είχαν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.

5. Το αίτημα για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο

Η οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη έχει ζητήσει την αναβάθμιση της κατηγορίας σε ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο.

Πρόκειται για έναν σαφώς βαρύτερο νομικό χαρακτηρισμό και απαιτεί υψηλότερο αποδεικτικό επίπεδο.

Για να στοιχειοθετηθεί ενδεχόμενος δόλος θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο δράστης προέβλεψε ως πραγματικά δυνατό το ενδεχόμενο να επέλθει ο θάνατος και, παρά ταύτα, αποδέχθηκε την επέλευσή του.

Αυτό διαφέρει ουσιαστικά από την αμέλεια ή ακόμη και από μια σοβαρή παράβαση των κανόνων της ιατρικής πρακτικής.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία μπορεί να αποκτήσουν η κατάσταση του ασθενούς πριν από τη θεραπεία, όσα γνώριζαν οι γιατροί, η επιλογή της συγκεκριμένης διαδικασίας, ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε, η επιδείνωση της κατάστασής του και οι ενέργειες που ακολούθησαν.

Με τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα στοιχεία, πάντως, θα ήταν πρόωρο να θεωρηθεί αποδεδειγμένη ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Καθοριστικό ρόλο θα έχουν τα ιατροδικαστικά και τοξικολογικά ευρήματα, η ακριβής αιτία θανάτου, ο αιτιώδης σύνδεσμος με τη θεραπεία και κυρίως η αξιολόγηση του τι γνώριζε και τι μπορούσε να προβλέψει κάθε κατηγορούμενος.

6. Ο διαφορετικός ρόλος του δεύτερου γιατρού

Ξεχωριστά εξετάζεται η θέση του Ηλία Θεοδωρόπουλου.

Εφόσον από τα στοιχεία προκύπτει ότι δεν βρισκόταν στον χώρο κατά τη διενέργεια της επίμαχης θεραπείας και επέστρεψε μετά την κατάρρευση, η δική του ποινική θέση δεν μπορεί να θεωρείται αυτομάτως ταυτόσημη με εκείνη του προσώπου που αποφάσισε ή πραγματοποίησε την ιατρική πράξη.

Για να υπάρχει συναυτουργία απαιτείται συγκεκριμένη κοινή εκτελεστική συμβολή και κοινός δόλος. Η επαγγελματική ή προσωπική σχέση μεταξύ δύο προσώπων δεν αρκεί από μόνη της για να θεμελιώσει ποινική συμμετοχή.

Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να διερευνηθεί εάν ο δεύτερος γιατρός γνώριζε τη συγκεκριμένη θεραπεία, εάν είχε συμμετοχή στην οργάνωση ή διευκόλυνσή της, ποια σχέση είχε με τον χώρο και τον εξοπλισμό και τι γνώριζε για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνταν οι συγκεκριμένες πράξεις.

Παράλληλα, εξετάζεται και η δική του συμπεριφορά μετά την κατάρρευση, καθώς φέρεται να επέστρεψε στον χώρο και να επιχείρησε ΚΑΡΠΑ.

Κρίσιμα ερωτήματα είναι τι γνώριζε για όσα είχαν προηγηθεί, ποιες ενέργειες έκανε, τι πληροφορίες μεταφέρθηκαν στο ΕΚΑΒ και ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν ακολούθησε τον ασθενή στο νοσοκομείο.

Τα δύο επίπεδα που θα κρίνουν την υπόθεση

Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη φαίνεται να κινείται σε δύο διαφορετικά επίπεδα.

Το πρώτο είναι το ιατρικό και αιτιώδες: τι προκάλεσε την ανακοπή και τον θάνατο και ποια σχέση είχε το αποτέλεσμα με τη θεραπευτική διαδικασία.

Το δεύτερο είναι το ποινικό και υποκειμενικό: τι γνώριζε κάθε γιατρός, τι μπορούσε να προβλέψει και ποια στάση κράτησε απέναντι στον κίνδυνο.

Η θανατηφόρος έκθεση αποτελεί διαφορετικό νομικό πλαίσιο από την ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, η οποία απαιτεί να αποδειχθεί αποδοχή του ενδεχόμενου θανάτου.

Τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, όπως η κατάσταση του ασθενούς πριν από τη θεραπεία, η καταγραφή των 42 λεπτών λειτουργίας του μηχανήματος, οι διαφορετικές εκδοχές για όσα συνέβησαν μετά την κατάρρευση και η διαχείριση μέχρι τη διακομιδή, αποτελούν σημεία που αναμένεται να εξεταστούν σε βάθος.

Τελικά, το κρίσιμο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι εάν οι ενέργειες και οι παραλείψεις που καταγράφονται στη δικογραφία συνδέονται αιτιωδώς με τον θάνατο και, κυρίως, τι γνώριζε κάθε γιατρός τη στιγμή που έπρεπε να λάβει τις κρίσιμες αποφάσεις.