Κάπου πρέπει να υπάρχει ένα όριο και κυρίως όταν μιλάμε για την Τουρκία, την εθνική ασφάλεια και τον φόβο που μπορεί να προκαλέσει μια κουβέντα από τα χείλη ενός υπουργού. Ο Γιώργος Φλωρίδης, όμως, φαίνεται ότι αποφάσισε να περάσει αυτό το όριο με φόρα.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μιλώντας για τις επόμενες εκλογές, έθεσε το δίλημμα εάν η χώρα «θα μείνει ακυβέρνητη ή θα κυβερνηθεί» και αμέσως μετά πέταξε τη φράση-φωτιά: εάν μείνει ακυβέρνητη, «θα γίνει το ντου από απέναντι».
Συγγνώμη, αλλά τι ακριβώς μας λέει ένας υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης; Ότι ο πολίτης πρέπει να πάει στην κάλπη έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του πως, εάν δεν προκύψει η κυβέρνηση που θεωρεί ο ίδιος «σταθερή», μπορεί να… κάνουν ντου οι Τούρκοι;
Αν αυτό δεν είναι πολιτική εργαλειοποίηση του φόβου, τότε τι είναι;
Η Τουρκία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προεκλογικό σκιάχτρο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν υπάρχουν για να λειτουργούν ως ντεκόρ σε εκλογικά διλήμματα και η εθνική ασφάλεια δεν είναι κομματικό φυλλάδιο για να μοιράζεται πριν ανοίξουν οι κάλπες.
Υπάρχει ένα ακόμη σοβαρότερο ερώτημα: από πότε η ασφάλεια της Ελλάδας εξαρτάται από το εάν ένα συγκεκριμένο κόμμα εξασφαλίσει αυτοδυναμία;
Η χώρα έχει Σύνταγμα, θεσμούς, Ένοπλες Δυνάμεις, αλυσίδα διοίκησης και συνέχεια του κράτους. Οι κυβερνήσεις , οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί αλλάζουν. Η Ελλάδα, όμως, δεν κατεβάζει ρολά ούτε μένει ξαφνικά απροστάτευτη επειδή οι πολίτες αποφάσισαν στην κάλπη να μη χαρίσουν αυτοδυναμία σε κανέναν.
Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί ότι ο Φλωρίδης επιστράτευσε τον Έβρο του 2020, την Ανατολική Μεσόγειο και ακόμη και τα Ίμια για να στηρίξει το επιχείρημά του.
Τα Ίμια, όμως, δεν είναι προεκλογικό επιχείρημα. Ο Έβρος δεν είναι κομματικό σποτ. Και οι ελληνοτουρκικές κρίσεις δεν είναι εργαλεία για να τρομάξει ο ψηφοφόρος μπροστά στην κάλπη.
Γιατί πού σταματάει αυτή η λογική;
Ποιο θα είναι το επόμενο δίλημμα; «Ή εμείς ή οι Τούρκοι»;
Αυτό θέλουμε πραγματικά να ακούγεται από υπουργικά χείλη στην Ελλάδα του 2026;
Η κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζει ότι προσφέρει πολιτική σταθερότητα. Έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει ξανά την ψήφο των πολιτών, να παρουσιάσει το έργο της και να συγκρουστεί πολιτικά με τους αντιπάλους της. Δεν έχει όμως καμία λευκή επιταγή να βάζει την Τουρκία μέσα στην κάλπη και να δημιουργεί την εντύπωση ότι μια διαφορετική εκλογική έκβαση μπορεί να μετατρέψει τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι για τους «απέναντι».
Κάπου εδώ τελειώνει η πολιτική αντιπαράθεση και αρχίζει η επικίνδυνη κινδυνολογία. Εκεί χρειάζεται μέτρο, σοβαρότητα θεσμική ευθύνη και, ναι, χρειάζεται και λίγη πολιτική τσίπα.
Γιατί η Ελλάδα δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση. Η πατρίδα δεν είναι κομματικό οικόπεδο και η άμυνα της χώρας δεν είναι ούτε προεκλογικό χαρτί ούτε προνόμιο κανενός κόμματος.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
