Λίγες ημέρες πριν από το πρώτο κουδούνι, οι Διευθυντές των σχολείων βρίσκονται αντιμέτωποι με το ίδιο παράδοξο: καλούνται να έχουν τα πάντα οργανωμένα, ενώ κρίσιμα κομμάτια του σχεδιασμού συμπληρώνονται την τελευταία στιγμή.

Το δημοσίευμα χρησιμοποιεί μάλιστα μια ιδιαίτερα αιχμηρή εικόνα: πολλοί Διευθυντές, παρότι διαθέτουν μεταπτυχιακές σπουδές στην οργάνωση και διοίκηση της εκπαίδευσης, εμφανίζονται «έτοιμοι να σχίσουν τα μεταπτυχιακά τους» μπροστά στην πραγματικότητα των πρώτων ημερών του Σεπτεμβρίου.

Σχεδιασμός σχολείου με… άγνωστο προσωπικό

Το πρόβλημα είναι πρακτικό.

Πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα, μια σχολική μονάδα πρέπει να έχει οργανώσει ωρολόγια προγράμματα, κατανομή τμημάτων, ωράρια εκπαιδευτικών, αναθέσεις μαθημάτων, υποστηρικτικές δομές, βιβλία, ζητήματα υποδομών και σειρά άλλων λειτουργιών.

Και φυσικά πρέπει να ενημερωθεί και το myschool.

Όλα αυτά, όμως, προϋποθέτουν κάτι απολύτως βασικό:

να γνωρίζει ο Διευθυντής ποιο προσωπικό διαθέτει.

Σύμφωνα με το κείμενο, οι τοποθετήσεις αναπληρωτών στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου δημιουργούν έναν πραγματικό αγώνα δρόμου λίγο πριν από την έναρξη των μαθημάτων.

«Οργανωθείτε έγκαιρα» – αλλά οι οδηγίες έρχονται αργά

Το δεύτερο σημείο κριτικής αφορά τις εγκυκλίους.

Στις 4 Σεπτεμβρίου, όπως αναφέρεται, σχολικές μονάδες εξακολουθούσαν να περιμένουν οδηγίες για τη λειτουργία Δημοτικών και Νηπιαγωγείων, ενώ Διευθυντές και Σύλλογοι Διδασκόντων έπρεπε ήδη να καταρτίζουν προγράμματα και να οργανώνουν τη νέα χρονιά.

Το δημοσίευμα αντιπαραβάλλει την κατάσταση με την Κύπρο, όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, οι αντίστοιχες οδηγίες είχαν εκδοθεί από τις 18 Αυγούστου.

Έτσι προκύπτει το βασικό οξύμωρο:

Από το σχολείο απαιτείται προγραμματισμός εβδομάδων, ενώ η διοίκηση αφήνει κρίσιμες αποφάσεις για τις τελευταίες ημέρες.

Από τη διοίκηση στη «διαχείριση κρίσης»

Ένας Διευθυντής δεν έχει μόνο να φτιάξει ένα πρόγραμμα μαθημάτων.

Πρέπει να οργανώσει το Ολοήμερο, την Πρωινή Ζώνη και τις σχετικές διαδικασίες, ενώ παράλληλα υπάρχουν υποχρεώσεις συλλογικού προγραμματισμού και αξιολόγησης της σχολικής μονάδας.

Όταν όμως λείπει προσωπικό ή αυτό φτάνει την τελευταία στιγμή, η διοίκηση του σχολείου μετατρέπεται σε καθημερινή άσκηση επίλυσης προβλημάτων.

Το ίδιο το κείμενο το συνοψίζει σε μία φράση:

Δεν γίνεται εκπαιδευτικός σχεδιασμός. Γίνεται διαχείριση κρίσης.

Το μεγάλο οξύμωρο

Οι Διευθυντές καλούνται να προβλέπουν προβλήματα, να τηρούν διαδικασίες, να οργανώνουν έγκαιρα το προσωπικό και να παραδίδουν ένα σχολείο απολύτως έτοιμο.

Το ερώτημα που θέτει το δημοσίευμα είναι εύλογο: πώς μπορεί να απαιτείται από τη σχολική μονάδα έγκαιρος προγραμματισμός όταν κρίσιμες αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης λαμβάνονται στο παρά πέντε;

Και εκεί βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.

Δεν αρκεί ένας ικανός Διευθυντής. Δεν αρκούν μεταπτυχιακά, επιμορφώσεις και διοικητικές δεξιότητες.

Για να λειτουργήσει σωστά ένα σχολείο χρειάζεται εγκαίρως εκπαιδευτικούς, σαφείς οδηγίες και χρόνο.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Μεσολόγγι: 15χρονος φέρεται να μαχαίρωσε συνομήλικό του στο χέρι