Η κυβέρνηση ενέκρινε τα βιβλία. Η κυβέρνηση ψήφισε τον νόμο. Και τώρα η ίδια κυβέρνηση εμφανίζεται… έκπληκτη. Η υπόθεση των νέων σχολικών βιβλίων του Δημοτικού αποκαλύπτει μια πολιτική αντίφαση που καμία δήλωση δεν μπορεί πλέον να καλύψει.
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου η υποκρισία γίνεται τόσο εμφανής, ώστε καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να την κρύψει. Η υπόθεση των νέων σχολικών βιβλίων του Δημοτικού είναι μία από αυτές.
Ξαφνικά, κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονται έκπληκτα επειδή σε εγκεκριμένα βιβλία της Β΄ και της ΣΤ΄ Δημοτικού παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι η κυβέρνηση «ούτε είχε, ούτε έχει, ούτε θα αποκτήσει woke ατζέντα» και να δηλώσει, σε τρίτο πρόσωπο, πως στα βιβλία των μικρών παιδιών απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή και «αυξημένη ευαισθησία» — λες και κυβερνά άλλο κόμμα.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, χθες από τη Θεσσαλονίκη, σε μια προσπάθεια να υποβαθμίσει τη σημασία μιας ατζέντας που ο ίδιος έχει υπηρετήσει νομοθετικά, χαρακτήρισε «σαχλαμάρες» το θέμα με τα βιβλία — ξεχνώντας πως με δικό του νόμο διδάσκονται πλέον στα παιδιά, ως πρότυπο οικογένειας, και οι ομόφυλοι «γονείς».
Τα βιβλία δεν έπεσαν από τον ουρανό
Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα σε αυτή την αφήγηση της «έκπληξης»: τα βιβλία δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά. Δεν τυπώθηκαν νύχτα σε κάποιο υπόγειο. Δεν τα επέβαλε κάποιος άγνωστος στην κυβέρνηση.
Στις 8 Απριλίου 2026 το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας πανηγύριζε επισήμως για την ένταξη 230 νέων βιβλίων στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων. Η ανακοίνωση του Υπουργείου είναι αποκαλυπτική: η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, υπέγραψε την απόφαση ένταξης, αφού είχε προηγηθεί αξιολόγηση από επιτροπές, έγκριση πρακτικών, υπογραφή συμφωνητικών και έκδοση Υπουργικής Απόφασης. Το ίδιο το Υπουργείο ανέφερε ότι, μαζί με το ΙΕΠ, είχε την ευθύνη του «σχεδιασμού, της οργάνωσης, του συντονισμού και της εποπτείας» ολόκληρης της διαδικασίας.
Το ερώτημα, επομένως, είναι εξαιρετικά απλό: αν η κυβέρνηση θεωρεί σήμερα ότι υπάρχει πρόβλημα, πού βρισκόταν όταν ενέκρινε τη διαδικασία; Και αν θεωρεί ότι το περιεχόμενο είναι απολύτως σωστό, γιατί επιχειρεί τώρα να πάρει αποστάσεις από αυτό; Δεν μπορεί να ισχύουν και τα δύο ταυτόχρονα.
Το 2024 ήταν «μεταρρύθμιση». Το 2026 όλοι ανακαλύπτουν ότι δεν είναι woke.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν βρέθηκε τυχαία σε αυτή τη συζήτηση. Η ίδια νομοθέτησε τον γάμο μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου με τον ν. 5089/2024. Και τότε ήταν απολύτως ξεκάθαρη για τις συνέπειες της επιλογής της: στην επίσημη ανακοίνωση του Υπουργικού Συμβουλίου αναφερόταν ότι η επέκταση του πολιτικού γάμου «αυτόματα συνεπάγεται την εφαρμογή ολόκληρου του νομοθετικού πλαισίου των σχέσεων συγγένειας, συμπεριλαμβανομένης και της υιοθεσίας».
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για κακόβουλη ερμηνεία των αντιπάλων της κυβέρνησης. Είναι όσα η ίδια η κυβέρνηση έλεγε όταν ζητούσε από τη Βουλή να ψηφίσει τον νόμο. Ο νόμος ψηφίστηκε. Παραμένει σε ισχύ. Δεν καταργήθηκε.
Το διεθνές πολιτικό κλίμα άλλαξε. Μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ και τη διεθνή υποχώρηση πολλών εκδοχών του λεγόμενου woke κινήματος, άρχισε σταδιακά και στην Αθήνα μια διαφορετική ρητορική. Τον Ιανουάριο του 2025 ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε ότι υπάρχουν δύο φύλα, αρσενικό και θηλυκό, παραδεχόμενος ότι οι ακραίες εκδοχές του woke κινήματος στις ΗΠΑ συνέβαλαν στην αντίδραση της αμερικανικής κοινωνίας και στην αντίστροφη κίνηση του πολιτικού εκκρεμούς.
Σήμερα ακούμε ξανά κυβερνητικά στελέχη να διαβεβαιώνουν πως ουδέποτε υπηρέτησαν τη woke ατζέντα. Η πολιτική, όμως, δεν κρίνεται μόνο από τις δηλώσεις. Κρίνεται από τους νόμους που ψηφίζεις, τις αποφάσεις που υπογράφεις και τις πολιτικές που εφαρμόζεις.
Ο Άδωνις-Σπυρίδων Γεωργιάδης παραδέχθηκε τουλάχιστον το πολιτικό κόστος. Σε δήλωσή του τις τελευταίες ημέρες ανέφερε δημόσια: «Ο γάμος των ομοφυλοφίλων πράγματι μας έπληξε πολιτικά». Εξήγησε μάλιστα ότι ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας ένιωσε πως οι ευαισθησίες του δεν έγιναν σεβαστές.
Εκεί μπορεί να βρίσκεται ο πυρήνας της υπόθεσης: η κυβέρνηση βλέπει μπροστά της εκλογές, βλέπει τις δημοσκοπήσεις, βλέπει τη διαρροή ψηφοφόρων προς τα δεξιά της και γνωρίζει ότι η αυτοδυναμία δεν είναι πλέον δεδομένη.
Ξαφνικά, όλοι θυμήθηκαν την «παραδοσιακή οικογένεια». Ξαφνικά, όλοι δηλώνουν αντίθετοι στη woke ατζέντα. Ξαφνικά, το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζεται προβληματισμένο για βιβλία που πέρασαν από μια διαδικασία που το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας παρουσίαζε πριν από λίγους μήνες ως μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Πέρα από την κυβερνητική αντίφαση, υπάρχει ένα αντικειμενικό πολιτικό δεδομένο που αξίζει καταγραφής: η Ελληνική Λύση δεν άλλαξε θέση ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις ή το διεθνές κλίμα. Είχε ταχθεί δημόσια εναντίον της αναδοχής και της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια ήδη από το 2021, καταψήφισε τον ν. 5089/2024 και στις 19 Νοεμβρίου 2024 κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την κατάργησή του — κατάθεση που επιβεβαιώνεται και από το επίσημο αρχείο της Βουλής. Κάποιος μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί με αυτή τη θέση, δεν μπορεί όμως να ισχυριστεί ότι δεν ήταν ξεκάθαρη διαχρονικά.
Η Νέα Δημοκρατία ζητά σήμερα από τους πολίτες να ξεχάσουν τι ψήφισε, να ξεχάσουν τι υπέγραψε και να ακούσουν μόνο όσα λέει τώρα. Όμως η πολιτική μνήμη δεν λειτουργεί με «delete» κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε το 2024 να ανοίξει ο ίδιος αυτή τη μεγάλη κοινωνική και πολιτική συζήτηση. Η κυβέρνησή του ψήφισε τον νόμο. Η κυβέρνησή του συγκρότησε και εποπτεύει το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εγκρίθηκαν τα νέα σχολικά βιβλία. Δεν αρκεί, λοιπόν, σήμερα να δείχνει κανείς μια επιτροπή και να λέει «εκείνοι αποφάσισαν».
Η κυβέρνηση κυβερνά. Οι υπουργοί υπογράφουν. Ο πρωθυπουργός φέρει την πολιτική ευθύνη των επιλογών της κυβέρνησής του.
Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι αν μια λέξη ή μια εικόνα σε ένα βιβλίο χαρακτηρίζεται «woke». Το πραγματικό ζήτημα είναι αν μια κυβέρνηση μπορεί πρώτα να νομοθετεί μια πολιτική, στη συνέχεια να τη θεσμοθετεί, και όταν αντιληφθεί το πολιτικό κόστος, να παριστάνει τον απλό παρατηρητή των συνεπειών της.
Δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα ο νομοθέτης, ο υπογράφων και ο έκπληκτος.
Αγγελος Αγραφιώτης, Υποψήφιος Βουλευτής ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Μαγνησίας
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
