Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφάσισε να μην ανοίξει έρευνα για τις καταγγελίες περί λαθρεμπορίας στην τραγωδία των Τεμπών και παρέπεμψε την δικογραφία στις ελληνικές αρχές.
Η απόφαση κοινοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου 2026 και έμεινε ουσιαστικά άγνωστη μέχρι σήμερα. Για όσους ακούν την υπόθεση πρώτη φορά, αυτό σημαίνει ότι το πιο φορτισμένο πολιτικά ερώτημα της υπόθεσης, αν η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε παράνομο εύφλεκτο φορτίο που τροφοδότησε την πυρόσφαιρα, επιστρέφει εκεί όπου ήδη κρίθηκε από τον Έλληνα εφέτη ανακριτή, δηλαδή στο εθνικό σύστημα που οι οικογένειες των θυμάτων κατηγορούν εδώ και τρία χρόνια για καθυστερήσεις, αλλοίωση πεδίου και ελλιπή διερεύνηση.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2023 επιβατική και εμπορική αμαξοστοιχία συγκρούστηκαν μετωπικά στην κοιλάδα των Τεμπών. 57 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Η σύγκρουση έγινε επειδή δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή, σε δίκτυο χωρίς λειτουργικά συστήματα αυτόματης προστασίας. Μετά την πρόσκρουση εκδηλώθηκε μεγάλη πυρόσφαιρα και φωτιά.
Από τότε η δημόσια συζήτηση χωρίστηκε σε δύο επίπεδα, γιατί επετράπη να συγκρουστούν τα τρένα και τι άναψε μετά τη σύγκρουση. Το δεύτερο ερώτημα δεν έκλεισε ποτέ στην κοινωνία, παρότι η ανάκριση το έκρινε λήξαν.
Συγγενείς θυμάτων ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να παρέμβει, επικαλούμενοι αρμοδιότητα για λαθρεμπόριο και απάτη κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Στην πρώτη αναφορά ζητήθηκε έρευνα για «παράνομα μεταφερόμενες χημικές ουσίες» που, κατά την καταγγελία, προκάλεσαν φωτιά με 27 νεκρούς μετά την πυρόσφαιρα, καθώς και εκταφές για τοξικολογικές, ιστολογικές και βιοχημικές εξετάσεις.
Στη δεύτερη αναφορά τέθηκε η ασυμφωνία στις λαμαρίνες της εμπορικής, οι φορτωτικές έκαναν λόγο για 21 ελάσματα που εισήλθαν από τα Σκόπια, οι πραγματογνώμονες μέτρησαν αρχικά 20. Συγγενής κατέθεσε ότι ένα έλασμα 5 έως 10 τόνων «εξαφανίστηκε» υπό φύλαξη των ανακριτικών αρχών και ζήτησε δίωξη για ψευδή βεβαίωση, νόθευση εγγράφων και παράνομη διαχείριση πειστηρίων υπό καθεστώς διαμετακόμισης Τ1. Αργότερα οι πραγματογνώμονες ανέφεραν ότι το 21ο έλασμα εντοπίστηκε στο Κουλούρι μαζί με συντρίμμια.
Η EPPO απάντησε με το να μην κινήσει την έρευνα. Δεν είπε ότι αποδείχθηκε η αθωότητα του φορτίου. Είπε ότι δεν ανοίγει ευρωπαϊκή υπόθεση και επιστρέφει το υλικό στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι ότι το καταγγελλόμενο «παράνομο φορτίο» μπαίνει στο αρχείο ως ευρωπαϊκή υπόθεση και μένει δεμένο στο εθνικό κατηγορητήριο, όπου ο εφέτης ανακριτής έχει ήδη αποδώσει την πυρόσφαιρα στα έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών και έχει αποκλείσει ύποπτο φορτίο. Αυτό το συμπέρασμα περνά στη δίκη της Λάρισας, που συνεχίζεται τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου.
Δέκα οικογένειες διαφωνούν με το ανακριτικό πόρισμα και ζητούν εκταφές. Από την πλευρά των ιατροδικαστών πραγματογνωμόνων δεν υπάρχει εξέλιξη στην αναζήτηση εργαστηρίων του εξωτερικού. Ο Άρειος Πάγος έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι ιδιώτες δεν μπορούν να στείλουν δείγματα εκτός χώρας. Έτσι, το αίτημα για ανεξάρτητη χημική τεκμηρίωση της αιτίας θανάτου παραμένει εγκλωβισμένο στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο που οι οικογένειες θεωρούν μέρος του προβλήματος.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Το πόρισμά του άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο άγνωστου πτητικού καυσίμου, μετά αφαίρεσε το επίμαχο κεφάλαιο για την πυρόσφαιρα μέσα σε παλινωδίες, παραιτήσεις και δημόσια σύγκρουση. Στη δίκη αναμένεται κατάθεση του παραιτηθέντος αναπληρωτή προέδρου για το πώς προέκυψε το αμφισβητούμενο σκέλος. Δηλαδή το κράτος ζητά από τους πολίτες να εμπιστευθούν θεσμούς που άλλαξαν θέση δημόσια, ενώ το σημείο της τραγωδίας μπαζώθηκε πριν ολοκληρωθεί η συλλογή πειστηρίων και ενώ, τριάμισι χρόνια μετά, το σύστημα αυτόματης πέδησης ETCS εξακολουθεί να μην λειτουργεί στο δίκτυο. Η κυβέρνηση παρουσιάζει τη δικαστική εξέλιξη ως απάντηση στις θεωρίες συγκάλυψης. Η πραγματικότητα είναι στενότερη και πιο σκληρή. Η Ευρώπη δεν ανέλαβε την έρευνα για το φορτίο. Η εθνική ανάκριση έχει ήδη κλείσει το θέμα προς μία κατεύθυνση. Οι οικογένειες που ζητούν άλλη απάντηση για τον τρόπο θανάτου των δικών τους ανθρώπων στέλνονται πίσω στις ίδιες αρχές. Και μια απόφαση του Ιουνίου γίνεται γνωστή τον Σεπτέμβριο, λίγες ημέρες πριν ξαναρχίσει η δίκη. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια διαδικασίας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα κράτος διαχειρίζεται την πιο βαριά πληγή της τελευταίας δεκαετίας, κλείνει τα ευρωπαϊκά παράθυρα, κρατά τον φάκελο στα χέρια του και ζητά σιωπή στο όνομα της Δικαιοσύνης, ενώ τα κρίσιμα ερωτήματα για τη φωτιά, τα πειστήρια και την αιτία θανάτου παραμένουν πολιτικά ανοιχτά.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
