21.353 κενά λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι: Το δημόσιο σχολείο ζητά τον αναπληρωτή, αλλά πώς αποτιμά την υπηρεσία του;

Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η εικόνα που περιγράφεται για τη στελέχωση των σχολείων παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη. Παρά τις 23.020 προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών και τις 6.786 προσλήψεις ΕΕΠ και ΕΒΠ που ανακοινώθηκαν την 1η Σεπτεμβρίου, η συγκεντρωτική αποτύπωση που επικαλείται το κείμενο υπολογίζει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν 21.353 ακάλυπτες ανάγκες.

Πίσω όμως από τους αριθμούς βρίσκεται ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ζήτημα: πώς αναγνωρίζει η Πολιτεία την πολυετή υπηρεσία των αναπληρωτών στο δημόσιο σχολείο;

Από το ένα νησί στο άλλο για ένα SMS

Για χιλιάδες αναπληρωτές, κάθε Σεπτέμβριος σημαίνει ουσιαστικά μια νέα αρχή. Περιμένουν την τοποθέτησή τους και μέσα σε ελάχιστες ημέρες μπορεί να χρειαστεί να μετακομίσουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, να αναζητήσουν σπίτι σε περιοχές με υψηλά ενοίκια και να αποχωριστούν την οικογένειά τους. Τον Ιούνιο η σύμβαση τελειώνει και λίγους μήνες αργότερα ο ίδιος κύκλος ξεκινά ξανά.

Κι όμως, σύμφωνα με το άρθρο, μετά τον ν. 5166/2024, η δημόσια εκπαιδευτική προϋπηρεσία υπολογίζεται με 1 μονάδα ανά μήνα, ενώ η ιδιωτική με 0,9 μονάδες.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται η ένσταση που διατυπώνεται:

Μπορεί μια διαφορά μόλις 0,1 μονάδας τον μήνα να αποτυπώσει τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπηρεσίας ενός αναπληρωτή στο δημόσιο σχολείο;

Το ζήτημα δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε αντιπαράθεση δημόσιων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Το ίδιο το κείμενο επισημαίνει ότι και ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός μπορεί να αντιμετωπίζει ανασφάλεια, πίεση και αυθαιρεσία.

Η συζήτηση αφορά πρωτίστως την επιλογή της Πολιτείας για τον τρόπο μοριοδότησης.

Το 0,9 δεν επιβλήθηκε από το ΣτΕ

Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του άρθρου ότι η απόφαση 1251/2024 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε πως η ιδιωτική εκπαιδευτική προϋπηρεσία δεν μπορεί να αγνοείται, αλλά παράλληλα αναγνώρισε τη δυνατότητα του νομοθέτη να ενισχύσει όσους έχουν υπηρετήσει ως αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι στη δημόσια εκπαίδευση. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το κείμενο, ο συντελεστής 0,9 αποτελεί νομοθετική επιλογή και όχι αριθμό που επέβαλε το ΣτΕ.

Και αυτό γεννά συγκεκριμένα ερωτήματα: Με ποια στοιχεία επιλέχθηκε το 0,9; Υπήρξε μελέτη επιπτώσεων; Εξετάστηκε πώς θα μεταβληθούν οι πίνακες και τι θα συμβεί σε αναπληρωτές με πολλά χρόνια δημόσιας υπηρεσίας;

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο επειδή η θέση στον πίνακα μπορεί να λειτουργήσει σωρευτικά: όποιος προσλαμβάνεται αποκτά νέα προϋπηρεσία και ενισχύει τη θέση του, ενώ όποιος μένει εκτός δυσκολεύεται να αποκτήσει τα μόρια που θα του επέτρεπαν να επιστρέψει.

Το μεγάλο παράδοξο

Κάπως έτσι δημιουργείται μια αντίφαση που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί:

Το δημόσιο σχολείο εξακολουθεί να χρειάζεται δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές για να λειτουργήσει, αλλά την ίδια στιγμή τίθεται το ερώτημα εάν αναγνωρίζει επαρκώς τα χρόνια που αυτοί οι άνθρωποι έχουν υπηρετήσει το ίδιο σύστημα.

Το αίτημα που διατυπώνεται δεν είναι να μηδενιστεί η ιδιωτική προϋπηρεσία. Είναι να υπάρξει ουσιαστικότερη αναγνώριση της δημόσιας προϋπηρεσίας, μόνιμη στελέχωση σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και έγκαιρη κάλυψη των κενών.

Και ίσως η ισχυρότερη εικόνα βρίσκεται στο τέλος:

Πίσω από κάθε κενό βρίσκεται μια τάξη που περιμένει εκπαιδευτικό. Και πίσω από κάθε αριθμό στους πίνακες υπάρχουν χρόνια πραγματικής ζωής και εργασίας.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Θεσσαλονίκη: Μπούκαραν σε κοσμηματοπωλείο δίπλα στο ΑΤ Λαγκαδά και έβγαλαν καραμπίνα σε αστυνομικό