Ένα δομικό κομμάτι της Νέας Τάξης Πραγμάτων είναι το Ενιαίο Βασικό Εισόδημα (UBI/Universal Basic Income) το οποίο θα λαμβάνουν οι τεράστιες μάζες ανθρώπων που θα έχουν εκτοπιστεί μόνιμα από την αγορά εργασίας εξαιτίας της τεχνητής νοημοσύνης. Όσοι είστε καινούργιοι σε αυτό το θέμα μπορείτε να ακούσετε την παρακάτω συζήτηση για να έχετε μια πιο πλήρη εικόνα.
Επί τη βάση αυτή της λογικής έχουν γίνει πολλές πιλοτικές εφαρμογές/έρευνες αυτού του μέτρου και μόλις ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης εξ αυτών.
Το έγγραφο εργασίας των ερευνητών Εύα Βίβαλτ, Ελίζαμπεθ Ρόουντς, Αλεξάντερ Γ. Μπάρτικ, Ντέιβιντ Ε. Μπρούκμαν και Σάρα Μίλερ, με τίτλο «Οι επιπτώσεις ενός εγγυημένου εισοδήματος στην απασχόληση: Πειραματικά στοιχεία από δύο πολιτείες των ΗΠΑ», δημοσιεύθηκε πρόσφατα από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών (NBER).
Η μελέτη «αξιοποίησε ένα πείραμα στο οποίο 1.000 άτομα με χαμηλό εισόδημα τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 1.000 δολάρια μηνιαίως άνευ όρων για τρία χρόνια». Ποια ήταν τα αποτελέσματα;
Πρώτον, έκανε τους δικαιούχους φτωχότερους:
«Συνολικά, οι μεταβιβάσεις οδήγησαν σε μείωση του ετήσιου συνολικού ατομικού εισοδήματος κατά περίπου 1.500 δολάρια στην κύρια μέτρηση της έρευνάς μας, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου».
Γιατί; Λοιπόν, οι άνθρωποι εργάστηκαν λιγότερο (1,3 ώρες την εβδομάδα λιγότερες) και παρέμειναν άνεργοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα!
Όχι μόνο οι δικαιούχοι εργάζονταν λιγότερο, αλλά αυτό συνέβη και σε άλλα ενήλικα μέλη του νοικοκυριού.
Η διάρκεια της ανεργίας «αυξήθηκε κατά 1,1 μήνες» για τους δικαιούχους.
Μήπως όμως οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν αυτόν τον χρόνο για να βρουν μια καλύτερη δουλειά; Δεν φαίνεται να είναι έτσι.
Οι δικαιούχοι φαίνεται να είναι πιο επιλεκτικοί στις αιτήσεις τους, αλλά οι συγγραφείς λένε, με βάση τις μετρήσεις της έρευνάς τους, ότι «δεν βλέπουμε πολλές διαφορές στους τύπους των θέσεων εργασίας για τις οποίες οι συμμετέχοντες έκαναν αίτηση» και «τα αποτελέσματα δεν υποστηρίζουν αλλαγές στην ποιότητα της απασχόλησης».
Μήπως όμως οι άνθρωποι έκαναν άλλα παραγωγικά πράγματα κατά τη διάρκεια της ανεργίας; Τα αποτελέσματα δεν είναι εντυπωσιακά.
Οι συγγραφείς εξετάζουν αν η λήψη του βασικού εισοδήματος αυξάνει την επιχειρηματικότητα. Ενώ διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν περισσότερες επιχειρηματικές προθέσεις, αυτό δεν μεταφράζεται σε πραγματική επιχειρηματική δραστηριότητα.
Τι γίνεται με την εκπαίδευση; Επιστρέφουν οι άνθρωποι στο σχολείο; Ως επί το πλείστον όχι.
Οι συγγραφείς λένε: «Σε γενικές γραμμές, δεν παρατηρούμε σημαντικά βελτιωμένα εκπαιδευτικά αποτελέσματα στο δείγμα μας, αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για μικρές βελτιώσεις».
Τι έκαναν λοιπόν οι άνθρωποι με τον επιπλέον χρόνο που απέκτησαν από τη λιγότερη εργασία;
Εν ολίγοις, η απάντηση είναι ότι χαλάρωσαν.
Καταλήγοντας στα αποτελέσματα της μελέτης, οι συγγραφείς λένε: «Οι συμμετέχοντες στη μελέτη μας μείωσαν την προσφορά εργασίας τους επειδή έδωσαν μεγάλη αξία, στο περιθώριο, στον πρόσθετο ελεύθερο χρόνο».
Οι συγγραφείς παρέχουν μια ακόμη πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση της χρήσης του χρόνου από τη μελέτη τους. Εκτιμούν τον αριθμό των λεπτών ανά ημέρα που διατίθενται για την εκτέλεση διαφόρων δραστηριοτήτων. Το παρακάτω σχήμα δίνει μια ανάλυση:
Τα αποτελέσματα; Λοιπόν, εκτός από την κατηγορία «άλλες δραστηριότητες», οι μεγαλύτερες αυξήσεις του χρόνου αφορούσαν τις μη μετακινήσεις, τον κοινωνικό ελεύθερο χρόνο και τον μοναχικό ελεύθερο χρόνο. Κάποιος χρόνος δαπανήθηκε επίσης στην οικιακή παραγωγή (κάνοντας εργασίες γύρω από το σπίτι) και στην «αυτοφροντίδα».
Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι ξόδεψαν λιγότερο χρόνο για να εργαστούν, να κοιμηθούν, να φροντίσουν τα παιδιά, να δημιουργήσουν εισόδημα και να ασχοληθούν με τις κοινότητές τους. Επιπλέον, δαπανήθηκε λιγότερος χρόνος για αυτοβελτίωση, αναζήτηση εργασίας και άσκηση.
Οι αριθμοί εδώ μπορεί να φαίνονται μικροί, αλλά αν το εφαρμόσετε αυτό σε εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά, αποκτά μεγάλη βαρύτητα.
Δεν ήταν όλα τα αποτελέσματα στατιστικά σημαντικά, αλλά το σημαντικότερο σημείο είναι ότι, συνολικά, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τον χρόνο που κέρδισαν από τη λιγότερη εργασία για να ασχοληθούν με τον ελεύθερο χρόνο, και δεν υπάρχει καμία ένδειξη για αυξημένη χρήση του χρόνου σε άλλες κατηγορίες για τις οποίες οι υποστηρικτές του UBI υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται, όπως η δημιουργική παραγωγή, η επιχειρηματικότητα, η δέσμευση στην κοινότητα, η αυτοβελτίωση ή ακόμη και η ενασχόληση με τα παιδιά.
Πού οδηγεί αυτό τους υποστηρικτές του UBI; Λοιπόν, στην καλύτερη περίπτωση, τα στοιχεία δείχνουν ότι το UBI θα έκανε τους ανθρώπους να εργάζονται λιγότερο και να χαλαρώνουν περισσότερο. Στο βαθμό που η υπόθεση του UBI βασίζεται στην απελευθέρωση της καταπνιγμένης μηχανής της ανθρώπινης δημιουργικότητας, φαίνεται ότι το UBI δεν είναι κατάλληλο για τη δουλειά.
Πηγή activistpost.com
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
