Για άλλη μια φορά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σπεύδει να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, στέλνοντας μηνύματα «αμέριστης αλληλεγγύης» εκεί όπου το… ιερατείο των Βρυξελλών απαιτεί.
Ακολουθεί η ανάρτηση του πρωθυπουργού:
Greece stands in full solidarity with Germany following the Russian hybrid attack in Leipzig. Attempts to intimidate our democracies will not succeed. We remain steadfast, and will maintain credible deterrence to protect our citizens and our security.
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) September 1, 2026
«Η Ελλάδα εκφράζει πλήρη αλληλεγγύη με τη Γερμανία μετά τη ρωσική υβριδική επίθεση στη Λειψία. Οι απόπειρες εκφοβισμού των δημοκρατιών μας δεν θα πετύχουν. Παραμένουμε σταθεροί και θα διατηρήσουμε αξιόπιστη αποτροπή για να προστατεύσουμε τους πολίτες μας και την ασφάλειά μας.»
Άραγε, μέχρι πού σκοπεύει να φτάσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στη σύγκρουση με τη Μόσχα και ποιο ακριβώς είναι το όφελος για την Ελλάδα;
Η σπουδή με την οποία ο Έλληνας πρωθυπουργός συντάχθηκε με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, την Κάγια Κάλας και τον Μαρκ Ρούτε εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έδωσε εντολή στην κυβέρνηση να μετατρέψει τη χώρα σε πρωτοπαλίκαρο μιας επικίνδυνης κλιμάκωσης με τη Ρωσία. Η ρητορική της «αξιόπιστης αποτροπής» χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να συρθούμε βαθύτερα σε μια σύγκρουση που δεν εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα.
Ο πρωθυπουργός δεν περιορίζεται σε μια τυπική δήλωση συμπαράστασης. Δηλώνει ότι «οι προσπάθειες εκφοβισμού των δημοκρατιών μας δεν θα πετύχουν» και προσθέτει πως θα διατηρηθεί «αξιόπιστη αποτροπή» για την προστασία των πολιτών και της ασφάλειας.
Η επιλεκτική αλληλεγγύη του Βερολίνου
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο αυτής της στάσης είναι η πλήρης αφασία της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην ιστορική πραγματικότητα. Η Γερμανία, την οποία ο κ. Μητσοτάκης σπεύδει να «προστατεύσει», είναι η ίδια χώρα που επί χρόνια εξοπλίζει συστηματικά την Τουρκία. Είναι το Βερολίνο που εγκρίνει εξοπλιστικά προγράμματα για την Άγκυρα, εξασφαλίζοντας ότι η τουρκική πολεμική μηχανή διατηρεί την απειλή απέναντι στα ελληνικά νησιά.
Όταν η Ελλάδα δέχεται καθημερινές απειλές κατά της κυριαρχίας της, όταν η Άγκυρα αμφισβητεί συνθήκες και εναέριο χώρο, η γερμανική αλληλεγγύη εξαφανίζεται και αντικαθίσταται από συστάσεις για «αυτοσυγκράτηση και από κοινού διάλογο». Κι όμως, απέναντι σε αυτή τη συστηματική εμπαιγμή, η αθήνα επιλέγει τον ρόλο του πιο πρόθυμου και δεδομένου συμμάχου, προσφέροντας γήινες και αέρινες διευκολύνσεις χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα.
Θυσία των εθνικών συμφερόντων στο βωμό της Ευρωπαϊκής ελίτ
Η πολιτική της τυφλής υπακοής στις Βρυξέλλες καταστρέφει τις παραδοσιακές διπλωματικές ισορροπίες της χώρας. Η κυβέρνηση επιμένει να λειτουργεί ως πειθήνιο όργανο των γερμανικών συμφερόντων, αγνοώντας ότι η τακτική του «δεδομένου» δεν σε καθιστά υπολογίσιμο παίκτη, αλλά αναλώσιμο πιόνι.
Άλλο πράγμα η καταδίκη επιθετικών ενεργειών και η τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας και άλλο η Αθήνα να εμφανίζεται κάθε φορά στην πρώτη γραμμή της ρητορικής σύγκρουσης.
Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να υπονομεύει τη δική της ασφάλεια για να καλύψει τις αποτυχίες της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Η επίδειξη υποταγής προς τους συμμάχους που μας γυρίζουν την πλάτη στα ουσιώδη αποτελεί επικίνδυνη διολίσθηση για τα εθνικά θέματα.
Η χώρα μας έχει δικά της τεράστια ζητήματα ασφαλείας. Έχει το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και μια Τουρκία που παραμένει απέναντι με συγκεκριμένες και διαχρονικές διεκδικήσεις. Η «αξιόπιστη αποτροπή» που επικαλείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει πρωτίστως να είναι αξιόπιστη εκεί όπου διακυβεύονται άμεσα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει πού ακριβώς τελειώνει η συμμαχική αλληλεγγύη και πού αρχίζει μια εμπλοκή που μπορεί να έχει συνέπειες για τη χώρα.
Η Ελλάδα χρειάζεται συμμαχίες. Χρειάζεται όμως πάνω απ’ όλα ελληνική στρατηγική και έναν ικανό πρωθυπουργό.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
