Το στεγαστικό εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες παγίδες για αναπληρωτές και νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς. Σε νησιά και τουριστικές περιοχές τα υψηλά ενοίκια μπορούν να απορροφήσουν μεγάλο μέρος του μισθού, με αποτέλεσμα Δήμοι να επιστρατεύουν επιδόματα, δημοτικά σπίτια και άλλες λύσεις.

Οι ενισχύσεις, όμως, δεν δίνονται αυτόματα. Απαιτείται απόφαση του αντίστοιχου Δημοτικού ή Περιφερειακού Συμβουλίου και διαθέσιμη πίστωση, ενώ κάθε Δήμος καθορίζει δικαιούχους, ποσά και δικαιολογητικά. Στο νέο πλαίσιο μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να ενταχθούν αναπληρωτές, ΕΕΠ-ΕΒΠ και νεοδιόριστοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί.

Πού φτάνει το επίδομα έως 300 ευρώ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του δημοσιεύματος, η εικόνα διαμορφώνεται ενδεικτικά ως εξής:

• Κύθνος: 300 ευρώ για αναπληρωτές το 2026-2027.
• Σπέτσες: 250 ευρώ τον μήνα.
• Νίσυρος: 200 ευρώ τον μήνα.
• Σίφνος: 200 ευρώ τον μήνα ως επίδομα σίτισης.
• Κύθηρα: έχει θεσπιστεί ενίσχυση 200 ευρώ τον μήνα, με ανάγκη ελέγχου της ισχύουσας απόφασης για το 2026-2027.
• Πάρος: 100 ευρώ τον μήνα, με επέκταση της παροχής και στους νεοδιόριστους έως πέντε χρόνια από τον διορισμό τους.

Παρεμβάσεις έχουν επίσης καταγραφεί σε Μύκονο, Κίμωλο, Μήλο, Σέριφο, Λευκάδα και Ύδρα, όμως απαιτείται έλεγχος της ισχύουσας απόφασης για τη νέα σχολική χρονιά.

Και σπίτια με 50 ευρώ τον μήνα

Υπάρχουν και Δήμοι που στρέφονται απευθείας στη στέγαση. Στον Άγιο Βασίλειο Ρεθύμνου έχουν αξιοποιηθεί ανακαινισμένα δημοτικά ακίνητα για αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς με συμβολικό μίσθωμα 50 ευρώ τον μήνα. Η τελευταία επίσημη πρόσκληση που αναφέρεται, ωστόσο, αφορά το 2025-2026 και απαιτείται νέα ανακοίνωση για φέτος.

Παράλληλα, σε περιοχές όπως Θήρα και Κέα λειτουργούν μηχανισμοί αναζήτησης διαθέσιμων κατοικιών, ενώ αντίστοιχες πρωτοβουλίες έχουν καταγραφεί και αλλού.

Και επιστροφή έως 1.600 ευρώ

Ξεχωριστά από τις δημοτικές παροχές, το κείμενο αναφέρει ρύθμιση για επιστροφή ποσού που αντιστοιχεί σε δύο μηνιαία ενοίκια τον χρόνο, η οποία μπορεί να φτάσει έως 1.600 ευρώ ετησίως, εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Το μήνυμα πίσω από όλα αυτά είναι δύσκολο να αγνοηθεί: η εύρεση εκπαιδευτικού δεν αρκεί πλέον για να ανοίξει μια τάξη. Πρέπει ο εκπαιδευτικός να μπορεί και να πληρώσει για να ζήσει στον τόπο όπου το κράτος τον στέλνει.