Φέτος ο Δεκαπενταύγουστος στη Μυτιλήνη ήρθε χωρίς την εικόνα που περίμεναν. Ο Άγιος Θεράποντας στέκεται ακόμα στο λιμάνι, αλλά ο μεγάλος τρούλος του δεν είναι πια αυτός που ήξεραν.
Για πάνω από εκατό χρόνια ήταν το πρώτο πράγμα που έβλεπες όταν πλησίαζες την πόλη. Τώρα πολλοί λένε ότι πρέπει να κοιτάξεις δυο φορές για να καταλάβεις ότι υπάρχει. Το χρώμα είναι σκούρο, μολυβί. Το σχήμα πιο κοντό. Το τοπόσημο, όπως το θυμόντουσαν, χάθηκε.
Ο ναός τελείωσε το 1900. Τον έφτιαξε ο Αργύρης Αδαλής, που είχε δουλέψει δίπλα στον Χάνσεν και τον Τσίλλερ στην Αθήνα. Ο τρούλος ήταν από τσίγκο. Με τα χρόνια έπαιρνε ένα γαλάζιο-ασημένιο χρώμα και φαινόταν μεγαλύτερος, πιο φωτεινός, σαν να καθόταν φως από πάνω του.
Μετά τις εργασίες του Υπουργείου Πολιτισμού μπήκε τιτάνιο. Βαρύ υλικό, χρώμα που δεν αλλάζει. Για να μην φορτωθεί κι άλλο το κτίριο, έβγαλαν και τα μάρμαρα από τα πλαϊνά. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπει τώρα ο κόσμος: ένας τρούλος πιο μικρός, πιο σκοτεινός, χωρίς την παλιά αίγλη.
Το έργο κόστισε σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο ευρώ και το εγκαινίασε η Λίνα Μενδώνη. Τοπικοί φορείς και σύλλογοι λένε ότι κανείς δεν τους ρώτησε και κανείς δεν τους ενημέρωσε πριν γίνει η αλλαγή.
Ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Αξιώτης, που έχει δουλέψει σε αναπαλαιώσεις νεοκλασικών στην Αθήνα, το λέει καθαρά: παραβιάστηκαν οι κανόνες συντήρησης. Δεν βγήκε μελέτη σκοπιμότητας. Άλλαξε και το σχήμα, όχι μόνο το χρώμα. Ο Αδαλής είχε σχεδιάσει τον τρούλο έτσι ώστε να φαίνεται μεγαλύτερος απ’ ό,τι ήταν. Η νέα κατασκευή αυτή την «αυταπάτη» την έσβησε.
Στην τοπική εφημερίδα έγραψαν «Αποκατάσταση ή παραποίηση;». Ο κόσμος φωτογραφίζει το πριν και το μετά και μένει με το παράπονο. Στην Αθήνα, λένε, δύσκολα θα φτάσει.
Για ένα μνημείο τέτοιας σημασίας θα περίμενε κανείς να κοιτάξουν πώς το κάνουν στη Βενετία ή στη Φλωρεντία. Αντί γι’ αυτό, η Μυτιλήνη πήρε έναν καινούργιο τρούλο που πολλοί δεν τον αναγνωρίζουν πια ως τον δικό τους.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
