Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΑΡΠΑΖΕΙ ΤΗ ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ – ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΞΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕΙ

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, ένα από τα αρχαιότερα χριστιανικά μοναστήρια του κόσμου που λειτουργεί αδιάλειπτα από τον 6ο αιώνα, βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας δικαστικής διαδικασίας που απειλεί ευθέως το ιστορικό της καθεστώς.

Σήμερα 23 Αυγούστου 2026 εκδικάζεται η έφεση της Σιναϊτικής Αδελφότητας κατά της απόφασης του Εφετείου της Ισμαηλίας της 28ης Μαΐου 2025.

Εκείνη η απόφαση αναγνώρισε την κυριότητα κρίσιμων εκτάσεων στο αιγυπτιακό δημόσιο, αφήνοντας στη μονή μόνο δικαίωμα χρήσης. Για πρώτη φορά μετά από αιώνες αμφισβητείται ανοιχτά η πραγματική κυριότητα χώρων που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της μοναστικής ζωής και της πνευματικής της αυτονομίας.  Η εξέλιξη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στους κόλπους της ίδιας της Αδελφότητας, καθώς θεωρείται ότι ανοίγει τον δρόμο για σταδιακή αποδυνάμωση του μοναστηριού. Παράλληλα με τη νομική μάχη, ξέσπασε και εσωτερική κρίση διαδοχής. Ο Αρχιεπίσκοπος και Ηγούμενος Δαμιανός, που ηγήθηκε της μονής επί δεκαετίες, χαρακτήρισε την κατάσταση υπαρξιακή και προειδοποίησε για τον κίνδυνο «αποϊεροποίησης και μουσειοποίησης» του τόπου. Τον Σεπτέμβριο του 2025 παραιτήθηκε. Η Αδελφότητα εξέλεξε νέο Ηγούμενο τον αρχιμανδρίτη Συμεών Παπαδόπουλο, ο οποίος χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Σινά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

Στο διπλωματικό επίπεδο συζητείται συμφωνία που θα αναγνώριζε την κυριότητα στο αιγυπτιακό κράτος, διασφαλίζοντας όμως τη διαρκή κατοχή και χρήση των χώρων από τη μονή χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα σημεία, όπως οι κήποι και οι εγγυήσεις για την απρόσκοπτη συνέχιση της μοναστικής ζωής.  Το θέμα έχει τεθεί και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας παρέμβαση για τη νομική προσωπικότητα της μονής, την αναγνώριση του νέου Αρχιεπισκόπου και την προστασία της περιουσίας της. Η σημερινή δικαστική διαδικασία δεν αφορά μόνο ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Αφορά την ίδια τη δυνατότητα της Μονής Σινά να συνεχίσει να υπάρχει ως ζωντανή μοναστική κοινότητα και όχι ως ιστορικό κατάλοιπο υπό κρατικό έλεγχο. Η απόφαση που θα εκδοθεί θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό αν ένα από τα σημαντικότερα χριστιανικά μνημεία της ανθρωπότητας θα διατηρήσει την αυτονομία και την πνευματική του ταυτότητα ή θα εισέλθει σε μια νέα, αβέβαιη εποχή.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Ακραία Τουρκική ρητορική και σενάρια πολεμικής σύγκρουσης από σύμβουλο του Ερντογάν

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

PATRIOT: Πολιτικό κόστος ή στρατιγική επιλογή;