Δεν σας λείπει ο χρόνος για διάβασμα: Το πραγματικό «μυστικό» που μας κάνει να ανοίγουμε ξανά ένα βιβλίο

Ξεχάστε τους στόχους των 50 βιβλίων τον χρόνο και τις ενοχές – Γιατί η επιθυμία να μάθουμε τι γίνεται στην επόμενη σελίδα είναι ισχυρότερη από κάθε «κόλπο παραγωγικότητας»

«Δεν έχω χρόνο να διαβάσω». Είναι ίσως η συχνότερη απάντηση ανθρώπων που κάποτε αγαπούσαν τα βιβλία, αλλά σήμερα βλέπουν τη βιβλιοθήκη τους να γεμίζει και τον χρόνο ανάγνωσης να εξαφανίζεται.

Κι όμως, το πρόβλημα ίσως δεν είναι τόσο απλό.

Το διαδίκτυο είναι γεμάτο από συμβουλές: αφήστε το κινητό, διαβάστε στο μετρό, βάλτε ένα βιβλίο δίπλα στο κρεβάτι, αφιερώστε 20 λεπτά κάθε βράδυ. Όλα ακούγονται εύκολα. Η πραγματική ζωή, όμως, σπάνια λειτουργεί έτσι.

Η παγίδα του «πρέπει να διαβάζω περισσότερο»

Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν μετατρέψει ακόμη και την ανάγνωση σε αριθμητικό στόχο. Πόσα βιβλία διάβασες φέτος; Πόσες σελίδες την ημέρα; Πόσα βιβλία τον μήνα;

Όμως η ανάγνωση δεν είναι αγώνας ταχύτητας.

Ένα απαιτητικό μυθιστόρημα μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες. Ένα ιστορικό ή φιλοσοφικό βιβλίο μπορεί να μας απασχολήσει για μήνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι «διαβάζουμε λίγο».

Σημαίνει ότι διαβάζουμε με τον δικό μας ρυθμό.

Μετά από μια εξαντλητική ημέρα, ο εγκέφαλος δεν υπακούει σε προγράμματα

Υπάρχει και κάτι που οι εύκολες συμβουλές συχνά παραβλέπουν: την κόπωση.

Εργασία, μετακινήσεις, οικογενειακές υποχρεώσεις, ειδοποιήσεις και ατελείωτες μικρές εκκρεμότητες καταναλώνουν σημαντικό μέρος της προσοχής μας.

Το βράδυ μπορεί να υπάρχουν 30 ελεύθερα λεπτά στο ρολόι, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχουν και 30 λεπτά πραγματικής πνευματικής συγκέντρωσης.

Το πραγματικό μυστικό κρύβεται αλλού

Υπάρχουν, όμως, βιβλία που ανατρέπουν ξαφνικά όλους αυτούς τους κανόνες.

Είναι εκείνα που μας κάνουν να πούμε «άλλη μία σελίδα». Εκείνα που παίρνουμε μαζί μας χωρίς να μας το υπενθυμίζει κάποια εφαρμογή. Εκείνα για τα οποία, σχεδόν ανεπαίσθητα, αρχίζουμε να βρίσκουμε χρόνο.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία.

Δεν χρειάζεται πάντα να πιέζουμε τον εαυτό μας να διαβάσει περισσότερο. Χρειάζεται να βρούμε κάτι που πραγματικά θέλουμε να διαβάσουμε.

Τότε τα δέκα λεπτά γίνονται πολύτιμα, το κινητό μπορεί να περιμένει και η ανάγνωση παύει να είναι ακόμη μία υποχρέωση στη λίστα της ημέρας.

Γιατί τελικά το καλύτερο βιβλίο δεν είναι εκείνο που πρέπει να τελειώσουμε.

Είναι εκείνο που δυσκολευόμαστε να κλείσουμε.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Σχολεία χωρίς Διευθυντές στο «παρά πέντε»: Τρέχουν για να καλύψουν τα κενά πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι