Στα μέσα Φεβρουαρίου 2026, πριν ο αμερικανικός στρατός ξεκινήσει τις αεροπορικές επιδρομές που ξεκίνησαν την Επιχείρηση «Επική Οργή», το Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών (NIC), μια υπηρεσία της εκτελεστικής εξουσίας που δημιουργήθηκε για να συνθέσει την ανάλυση των 18 υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, υπέβαλε στον πρόεδρο μια απόρρητη έκθεση που περιέγραφε λεπτομερώς τις προοπτικές μιας επίθεσης στο Ιράν. Αυτή η εκτίμηση, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην Washington Post και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από το Associated Press, παρουσίαζε μια ζοφερή εικόνα.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια επιθετική επιχείρηση που ξεκίνησε ο αμερικανικός στρατός θα ήταν απίθανο να διαλύσει τους κεντρικούς πυλώνες της ιρανικής κυβέρνησης. Η δολοφονία του Ιρανού Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ, με αποτέλεσμα την ενοποίηση των ιρανικών στρατιωτικών και πολιτικών δομών και την ενεργοποίηση των πρωτοκόλλων έκτακτης ανάγκης που οι Ιρανοί προετοίμαζαν εδώ και χρόνια. Η εγχώρια αντιπολίτευση του Ιράν ήταν απίθανο να καταλάβουν την εξουσία σε ένα τέτοιο σενάριο.
Μια περιορισμένη αεροπορική εκστρατεία ή ακόμα και ένας παρατεταμένος πόλεμος είχε σοβαρές πιθανότητες να μην επιτύχει αλλαγή καθεστώτος. Η έκθεση του NIC ήταν η τελευταία προειδοποίηση σε μια δεκαετιών, τεκμηριωμένη ιστορία στρατιωτικών και σχεδιαστών πληροφοριών των ΗΠΑ που προβλέπουν ζοφερά στρατηγικά αποτελέσματα σε έναν πόλεμο με το Ιράν. Η επίσημη ανάλυση προέβλεπε κάθε σημαντική αποτυχία μιας πιθανής σύγκρουσης, από την βάναυση αριθμητική της παραγωγής αναχαιτιστικών πυραύλων μέχρι την πιθανότητα το Ιράν να κλείσει το Στενό του Ορμούζ.
Δεδομένου του σαφούς ιστορικού ιστορικού της αμερικανικής πρόβλεψης αυτών των αποτυχιών, θα πρέπει τώρα να ερωτηθεί γιατί αυτές οι προειδοποιήσεις αγνοήθηκαν σε μεγάλο βαθμό. Αν το Πεντάγωνο και η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών κατανοούσαν την ζοφερή προοπτική επιτυχίας στο Ιράν, αν οι εκτιμήσεις τους προέβλεπαν την αποβασικοποίηση, τις ελλείψεις πυρομαχικών, το κλείσιμο του Ορμούζ, την ανωτερότητα της διπλωματίας, τις δυσκολίες στην επίτευξη αεροπορικής υπεροχής και την απίθανη προοπτική αλλαγής καθεστώτος, πώς βρέθηκαν να ξεκινούν αυτό που, σύμφωνα με όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, ήταν ένας πόλεμος που δεν μπορούσε να κερδηθεί;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να βρεθεί σε μια σειρά διαρροών που έγιναν λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στους New York Times. Πριν από τον πόλεμο, κάθε εκτίμηση που έγινε από το Πεντάγωνο και τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αντικρούστηκε άμεσα από ανταγωνιστικές εκτιμήσεις που έγιναν από Ισραηλινούς σχεδιαστές και παρουσιάστηκαν απευθείας στην κυβέρνηση Τραμπ. Ο επικεφαλής της Μοσάντ, Ντέιβιντ Μπαρνέα, ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον στα μέσα Ιανουαρίου και παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη δολοφονία της ιρανικής ηγεσίας και την πρόκληση μαζικών διαμαρτυριών για την επίτευξη αλλαγής καθεστώτος.
Οι Ισραηλινοί παρουσίασαν επίσης ένα υποστηρικτικό σχέδιο για την εισβολή στο Ιράν με κουρδικές δυνάμεις δι’ αντιπροσώπων, αλλά οι Αμερικανοί στρατηγικοί αναλυτές είχαν ήδη εντοπίσει ότι οι Κούρδοι ήταν πολύ διασκορπισμένοι και ανοργάνωτοι για να χρησιμοποιηθούν για αυτόν τον σκοπό, και κάτι τέτοιο θα τέντωνε τις σχέσεις με την Τουρκία. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου άσκησε έντονες πιέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ για να τους πείσει ότι το σχέδιο ήταν εφικτό. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, στρατιωτικοί και αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ αγωνίστηκαν σκληρά για να πείσουν την κυβέρνηση ότι το σχέδιο θα αποτύγχανε, αλλά απορρίφθηκαν.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
