ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΟΚ ΑΠΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΝΔ! ΦΙΑΣΚΟ ΤΑ 10ΛΕΠΤΑ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΙΝΗΣΗΣ & ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΕΓΧΩΡΙΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

ΚΑΥΣΙΜΑ-ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΚΕΡΔΗ! «ΒΟΜΒΕΣ» ΑΠΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΝΔ

Φωτιά στην αγορά καυσίμων βάζουν οι δηλώσεις του Προέδρου των Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής (ΣΑΠΕΚ), Νίκου Παπαγεωργίου, την ώρα που εκατομμύρια Έλληνες βλέπουν την τιμή στην αντλία να ανεβαίνει και το κόστος μετακίνησης να γίνεται καθημερινός εφιάλτης.

Ο κ. Παπαγεωργίου έκανε λόγο για «πολύ παράξενες» αυξήσεις στις διυλιστηριακές τιμές και στα προϊόντα στη χώρα μας, την ώρα που, όπως ανέφερε, η διεθνής τιμή του πετρελαίου παραμένει κάτω από τα 90 δολάρια.

Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: πώς γίνεται το διεθνές πετρέλαιο να βρίσκεται κάτω από τα 90 δολάρια και το πετρέλαιο κίνησης στην Ελλάδα να ξεπερνά τα 2,15 ευρώ το λίτρο;

Την ίδια στιγμή, ο Πρόεδρος του ΣΑΠΕΚ έφερε στο προσκήνιο και την πραγματική εικόνα της περίφημης επιδότησης. Ενώ η κυβέρνηση μιλά για 10 λεπτά το λίτρο, ο κ. Παπαγεωργίου υποστηρίζει ότι η πραγματική ελάφρυνση για τον καταναλωτή έχει πλέον πέσει στα 7,5 λεπτά, λόγω της αύξησης της τιμής κατά 2,5 λεπτά.

Με άλλα λόγια, όσο ανεβαίνει η τιμή του πετρελαίου, η πραγματική ελάφρυνση του καταναλωτή μειώνεται.

Και εδώ γεννιέται ένα ακόμη ερώτημα: τελικά πόσο είναι το πραγματικό όφελος που φτάνει στην τσέπη του πολίτη;

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η προειδοποίηση αφορά και το άμεσο μέλλον. Ο κ. Παπαγεωργίου εκτιμά ότι από τον Σεπτέμβριο μπορεί να υπάρξουν νέες αυξήσεις, ενώ θέτει και ζήτημα επάρκειας καυσίμων.

Εδώ όμως αρχίζει το πραγματικά μεγάλο ερώτημα. Τι γίνεται με τα διυλιστήρια και πώς διαμορφώνεται η τιμή πριν το καύσιμο φτάσει στην αντλία;

Στην Ελλάδα η διύλιση έχει ουσιαστικά δύο μεγάλους πρωταγωνιστές. Από τη μία βρίσκεται η Motor Oil, με το μεγάλο διυλιστήριο στους Αγίους Θεοδώρους, που συνδέεται ιστορικά με την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Από την άλλη βρίσκεται η HELLENiQ ENERGY, ο όμιλος που προήλθε από τα Ελληνικά Πετρέλαια και διαθέτει διυλιστήρια στον Ασπρόπυργο, την Ελευσίνα και τη Θεσσαλονίκη.

Και εδώ υπάρχει μια ιστορία που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το διυλιστήριο Ασπροπύργου δημιουργήθηκε με κρατική πρωτοβουλία, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο απέκτησε το 1975 τον πλήρη έλεγχο των Ελληνικών Διυλιστηρίων Ασπροπύργου.

Στην άλλη πλευρά, η Motor Oil δημιούργησε το διυλιστήριο στους Αγίους Θεοδώρους, το οποίο αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής αγοράς πετρελαιοειδών.

Με άλλα λόγια, η σημερινή πραγματικότητα της ελληνικής αγοράς καυσίμων είναι αποτέλεσμα δεκαετιών κρατικών αποφάσεων, αδειοδοτήσεων, επενδύσεων και συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος.

Και εδώ το VoiceNews θέτει ένα απλό ερώτημα: όταν ο Έλληνας πληρώνει πάνω από 2 ευρώ το λίτρο, πόσο πραγματικά πρέπει να είναι το κέρδος σε κάθε κρίκο της αλυσίδας;

Γιατί η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει στον πρατηριούχο. Πρέπει να ανοίξει ολόκληρος ο φάκελος: διυλιστήρια, χονδρική, περιθώρια, κέρδη, φόροι, ΦΠΑ, μεταφορές, πρατήρια και τελική τιμή. Αν θέλει πραγματικά η κυβέρνηση να μειώσει την τιμή των καυσίμων, δεν αρκεί να δίνει επιδοτήσεις στον καταναλωτή και να αφήνει την αγορά να συνεχίζει όπως πριν.

Πρέπει να εξεταστεί σοβαρά αν υπάρχει δυνατότητα να μειωθούν τα περιθώρια κέρδους στην κορυφή της αλυσίδας, ώστε να φτάσει πραγματική μείωση στην αντλία. Δεν ζητά κανείς από τις επιχειρήσεις να λειτουργούν με ζημιές. Αλλά είναι άλλο πράγμα το εύλογο επιχειρηματικό κέρδος και άλλο η εικόνα μιας αγοράς όπου ο καταναλωτής αισθάνεται ότι πληρώνει όλο και περισσότερο, ενώ κάποιοι στην κορυφή συνεχίζουν να καταγράφουν τεράστια οικονομικά αποτελέσματα.

Η HELLENiQ ENERGY ανακοίνωσε για το 2025 συγκρίσιμα καθαρά κέρδη 503 εκατ. ευρώ και συγκρίσιμα EBITDA 1,132 δισ. ευρώ. Αν υπάρχει χώρος για μικρότερο περιθώριο κέρδους, γιατί αυτό να μην επιστρέψει στον ελληνικό λαό με τη μορφή χαμηλότερης τιμής στην αντλία;

Γιατί όταν ο οικογενειάρχης μετράει τα ευρώ για να γεμίσει το αυτοκίνητο, όταν ο επαγγελματίας βλέπει το κόστος μεταφοράς να εκτοξεύεται και όταν η ακρίβεια των καυσίμων μεταφέρεται τελικά σε ολόκληρη την αγορά, δεν μπορεί το κράτος να παριστάνει τον απλό παρατηρητή.

Και δεν γίνεται δύο οικογένειες και δύο πανίσχυροι επιχειρηματικοί όμιλοι να έχουν τόσο κρίσιμο βάρος στην ελληνική διύλιση και η Πολιτεία να αδιαφορεί για το πόσο πληρώνει τελικά ο ελληνικός λαός.

Οι δηλώσεις Παπαγεωργίου αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα και για έναν επιπλέον λόγο. Ο Νίκος Παπαγεωργίου δεν είναι απλώς Πρόεδρος των Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής.

Έχει ενεργό κομματική και θεσμική διαδρομή στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και είχε οριστεί Αντιπεριφερειάρχης Νήσων Αττικής στο πλαίσιο του διοικητικού σχήματος της Περιφέρειας Αττικής που ανακοίνωσε ο Νίκος Χαρδαλιάς.

Ο Νίκος Χαρδαλιάς εξελέγη Περιφερειάρχης Αττικής με την επίσημη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι κρίσιμο να καταγραφεί, γιατί δεν μιλάμε για έναν άνθρωπο που βρίσκεται απέναντι στην κυβέρνηση και κάνει αντιπολίτευση για να την πλήξει.

Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει συνδεθεί θεσμικά με τον χώρο της κυβερνητικής παράταξης και γνωρίζει από πρώτο χέρι την αγορά των καυσίμων.

Οι δηλώσεις του δεν μπορούν εύκολα να πεταχτούν στο καλάθι της «αντιπολιτευτικής κριτικής» και δεν πρόκειται για κάποιον που τα λέει αυτά επειδή θέλει να κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Γιατί όταν ένας άνθρωπος με αυτή τη θεσμική διαδρομή μιλά για «παράξενες» διυλιστηριακές τιμές, για πραγματική επιδότηση μικρότερη από αυτή που ανακοινώνεται και προειδοποιεί για νέες αυξήσεις, τότε το Μέγαρο Μαξίμου δεν μπορεί απλώς να αλλάξει θέμα.

Πόσο είναι το πραγματικό περιθώριο διύλισης;

Πόσο κερδίζει κάθε κρίκος της αλυσίδας;

Γιατί η ελληνική τιμή στην αντλία δεν ακολουθεί με την ίδια ταχύτητα τις διεθνείς μεταβολές;

Πόσο πραγματικά φτάνει στον καταναλωτή η κρατική επιδότηση;

Γιατί να μην υπάρξει μια πραγματική πολιτική πίεση για μείωση των περιθωρίων κέρδους, ώστε να πέσει επιτέλους η τιμή στην αντλία;

Η επιχειρηματικότητα είναι θεμιτή αλλά και ο Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα να αναπνέει.

Δεν γίνεται να πληρώνει ο πολίτης όλο και ακριβότερα το καύσιμο, να πληρώνει ακριβότερα τις μεταφορές, ακριβότερα τα προϊόντα και ακριβότερα την ίδια του τη ζωή, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη να περιορίζεται σε επιδοτήσεις που μπορεί στην πράξη να συρρικνώνονται όσο ανεβαίνει η τιμή.

Στο τέλος της ημέρας δεν είναι οι ισολογισμοί των μεγάλων ομίλων που πληρώνουν τον λογαριασμό, αλλά ο ελληνικός λαός.

Και αυτός ο λαός δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται σαν το τελευταίο πιόνι μιας αλυσίδας όπου όλοι παίρνουν το μερίδιό τους και ο πολίτης απλώς πληρώνει.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΑ 2,15€ ΣΤΗΝ ΑΝΤΛΙΑ.