Μόνιμοι διορισμοί, χαμηλοί μισθοί και αβεβαιότητα για το μέλλον των εκπαιδευτικών και την ποιότητα της διδασκαλίας
Άνοιξε η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση, όμως για πολλούς υποψηφίους το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πού υπάρχουν κενές θέσεις, αλλά αν ο μισθός, οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης επιτρέπουν πραγματικά μια αξιοπρεπή ζωή.
Από τις 5 έως τις 10 Αυγούστου 2026 οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί καλούνται να υποβάλουν μέσω της πύλης του ΟΠΣΥΔ (https://opsyd.sch.gr) την αίτηση και τη δήλωση προτίμησης περιοχών για μόνιμο διορισμό σε κενές οργανικές θέσεις της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η διαδικασία αφορά την κατανομή 5.487 μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ για το σχολικό έτος 2026-2027.
Οι μόνιμοι διορισμοί αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση για τη στήριξη του δημόσιου σχολείου και η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να ανοίξει θέσεις μετά από έντονη πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω των κονδυλίων που είχαν απορροφηθεί με προϋπόθεση να γίνουν μόνιμες προσλήψεις. Ωστόσο, η εικόνα δεν μπορεί να αποκοπεί από το ευρύτερο πλαίσιο: τα προηγούμενα χρόνια η συστηματική απουσία μόνιμων προσλήψεων, παρά τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, έχει οδηγήσει σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά σε αναπληρωτές, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα ανοργάνωτο περιβάλλον σε πολλές περιπτώσεις, καθώς πολλοί δεν γνώριζαν πού θα βρίσκονται το επόμενο έτος. Η πρακτική αυτή έχει επικριθεί έντονα ως θεσμικά προβληματική, καθώς υπονόμευσε τη σταθερότητα της διδασκαλίας και τη συνέχεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Παράλληλα, οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί ξεκινούν με μισθούς που παραμένουν ιδιαίτερα χαμηλοί, περίπου στα 820 ευρώ τον μήνα. Σε καμία περιοχή της χώρας το ποσό αυτό δεν επαρκεί για ενοίκιο, μετακίνηση και βασικά έξοδα διαβίωσης, δημιουργώντας ένα καθεστώς οικονομικής αβεβαιότητας που επηρεάζει άμεσα και την ποιότητα της διδασκαλίας, καθώς οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται συχνά να εργάζονται υπό πίεση ή να αναζητούν δεύτερες λύσεις επιβίωσης, όπως στην παραπαιδεία, καθώς αυτή η λύση εμφανίζεται ως επιτακτική ανάγκη για να επιβιώσουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές.
Το πολιτικό ερώτημα προς την κυβέρνηση
Ερωτάται η κυβέρνηση, το Υπουργείο Παιδείας και η υπουργός Σοφία Ζαχαράκη: Με ποιο συγκεκριμένο σχέδιο σκοπεύουν να εξασφαλίσουν ότι οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί θα μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς στον τόπο όπου καλούνται να υπηρετήσουν, όταν οι χαμηλές αποδοχές, τα υψηλά ενοίκια και η απουσία ουσιαστικής στεγαστικής μέριμνας μετατρέπουν ακόμη και τον μόνιμο διορισμό σε οικονομικό αδιέξοδο;
Η πύλη διορισμών και η πραγματικότητα πίσω από τις αιτήσεις
Μέσα από την ηλεκτρονική πύλη του ΟΠΣΥΔ οι εκπαιδευτικοί καλούνται να δηλώσουν περιοχές προτίμησης, σε μια διαδικασία που τυπικά είναι διοικητική, αλλά στην πράξη μετατρέπεται σε κρίσιμη απόφαση ζωής. Η επιλογή δεν εξαρτάται μόνο από εκπαιδευτικά κριτήρια, αλλά και από το αν υπάρχει οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθεί κανείς στο κόστος διαβίωσης και της καθημερινότητάς τους.
Η έλλειψη μόνιμου σχεδιασμού τα προηγούμενα χρόνια, σε συνδυασμό με τις χαμηλές αποδοχές, έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η σταθερότητα στο δημόσιο σχολείο παραμένει ζητούμενο. Η συνεχής εναλλαγή προσωπικού, ειδικά μέσω αναπληρωτών, επηρεάζει αναπόφευκτα τη συνέχεια της διδασκαλίας και τη μαθησιακή διαδικασία.
Πολιτικές πιέσεις και ευρωπαϊκή διάσταση
Η σταδιακή επαναφορά μόνιμων διορισμών, δυστυχώς, συνδέεται με ευρωπαϊκές πιέσεις, αντί για πραγματική θέληση του Υπουργείου για ένα σωστό εκπαιδευτικό σύστημα. Οι δεσμεύσεις απορρέουν από ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία και προγράμματα στήριξης της εκπαίδευσης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων συνοδεύεται από απαιτήσεις για ενίσχυση της θεσμικής σταθερότητας και περιορισμό της υπερβολικής εξάρτησης από προσωρινό προσωπικό.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Πολιτεία βρέθηκε τα τελευταία χρόνια υπό πίεση να προχωρήσει σε μόνιμες προσλήψεις, καθώς η διατήρηση ενός συστήματος σχεδόν αποκλειστικά αναπληρωτών δεν θεωρείται βιώσιμη ούτε λειτουργικά ούτε θεσμικά, ειδικά σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον που δίνει έμφαση στη σταθερότητα των δημόσιων υπηρεσιών, με τα χρήματα που απορρέουν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο.
Αβεβαιότητα για το μέλλον της εκπαίδευσης
Παρά τους διορισμούς, η συνολική εικόνα παραμένει σύνθετη. Οι χαμηλοί μισθοί, η έλλειψη στεγαστικής υποστήριξης και η προηγούμενη πολυετής εξάρτηση από αναπληρωτές δημιουργούν ένα περιβάλλον αβεβαιότητας για τους εκπαιδευτικούς και τους σπρώχνουν στη μαύρη εργασία, σε περίπτωση που επιλέξουν την εργασία, λειτούργημα του δασκάλου και του εκπαιδευτικού.
Αυτή η αβεβαιότητα δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά επηρεάζει άμεσα και την ποιότητα της διδασκαλίας και την αυριανή κοινωνία, καθώς οι έφηβοι και τα παιδιά αναζητούν την αληθινή σχέση με τους παιδαγωγούς, καθώς το σχολείο είναι το δεύτερο σπίτι για ένα παιδί και έναν έφηβο, το μέρος όπου δομείται ο χαρακτήρας τους. Ένα σχολείο που αλλάζει συνεχώς προσωπικό, που δεν διαθέτει σταθερότητα και που λειτουργεί υπό οικονομική πίεση, δυσκολεύεται να προσφέρει τη συνέχεια και τη σταθερότητα που απαιτεί η εκπαιδευτική διαδικασία.
Οι μόνιμοι διορισμοί φαίνονται σαν άλλο ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα της κυβέρνησης, χωρίς ουσιαστικές μισθολογικές απολαβές, οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να δελεάσουν τους εκπαιδευτικούς, και χωρίς να παράγεται μία συνολική στρατηγική στήριξής τους. Το δημόσιο σχολείο, το 2026, εξακολουθεί να δέχεται επίθεση και να βρίσκεται υπό συνθήκες πίεσης και αβεβαιότητας.
Βασίλειος Ζομπανάκης
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
