Οι καταστροφικές πυρκαγιές που σάρωσαν τη Δυτική Αττική αφήνοντας πίσω τους πάνω από 111.000 καμένα στρέμματα αποτελούν πλέον το σκηνικό για το πιο κυνικό πολιτικό θέατρο που έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια. Ενώ οι απλοί πολίτες βλέπουν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής να γίνονται στάχτη, ο κυβερνητικός μηχανισμός στήνει μια απίστευτη επικοινωνιακή φιέστα για να μας πείσει ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα. Εμείς εδώ στη Δυτική Αττική, από τις γειτονιές στα Άνω Λιόσια που πνίγηκαν στον πυκνό καπνό μέχρι τις βαθιά σημαδεμένες περιοχές του κάμπου και των ορεινών όγκων, ζούμε τον απόλυτο εφιάλτη της καμένης γης και της κρατικής εγκατάλειψης. Όσοι δεν γνωρίζουν την πλήρη εικόνα της υπόθεσης οφείλουν να κατανοήσουν πως μιλάμε για την απόλυτη κατάρρευση του επιτελικού κράτους, η οποία συγκαλύπτεται με καλοστημένες δηλώσεις και κενή ρητορεία περί δήθεν επιτυχημένων σχεδίων πρόληψης την ώρα που η χώρα καίγεται απ’ άκρη σ’ άκρη.
Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε σε κλειστή σύσκεψη όχι για να ζητήσει συγγνώμη για την ολοκληρωτική καταστροφή αλλά για να αυτοσυγχαρεί την κυβέρνησή του και να παραδώσει ένα προκλητικό μάθημα γεωπονίας σε ένα έθνος που θρηνεί τον φυσικό του πλούτο. Σε μια τοποθέτηση που ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής αναλγησίας, υποστήριξε ορθά κοφτά πως τα πευκοδάση περνούν από διαδικασία φυσικής αναγέννησης, εκλιπαρώντας ουσιαστικά τους αρμόδιους να βρουν στοιχεία για να μην νομίζει ο κόσμος ότι η ζημιά είναι μη αναστρέψιμη. Απαιτεί δηλαδή από μια κοινωνία που στέκεται πάνω στα αποκαΐδια της να νιώσει ανακούφιση επειδή τα δέντρα ίσως ξαναφυτρώσουν μετά από δεκαετίες. Ακόμα πιο εξοργιστικό είναι το θριαμβευτικό αφήγημα ότι το πρόγραμμα πρόληψης Antinero λειτούργησε άψογα, με την κυβέρνηση να κομπάζει για 500 εκατομμύρια ευρώ που υποτίθεται ότι δαπανήθηκαν την τελευταία πενταετία. Ο κάθε λογικός άνθρωπος αναρωτιέται εύλογα πού ακριβώς κατέληξε αυτό το αστρονομικό ποσό, από τη στιγμή που το αποτέλεσμα στο πεδίο ήταν άλλη μια βιβλική καταστροφή όπου οι φλόγες σταμάτησαν μόνο όταν συνάντησαν τη θάλασσα ή όταν δεν είχε μείνει πια τίποτα απολύτως για να κάψουν.
Η απόλυτη προσβολή στη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού έρχεται με την ανακοίνωση των δήθεν μέτρων ανακούφισης, τα οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ψίχουλα που πετιούνται με περιφρόνηση στα απελπισμένα θύματα. Το να τάζεις την ελεημοσύνη των 534 ευρώ για τρεις μόλις μήνες στους εργαζόμενους των κατεστραμμένων επιχειρήσεων και να προσφέρεις απλές αναστολές φορολογικών υποχρεώσεων αποτελεί ένα μακάβριο αστείο στις πλάτες οικογενειών που έχασαν κυριολεκτικά τα σπίτια και το βιος τους. Προσπαθούν απεγνωσμένα να εξαγοράσουν τη δίκαιη οργή των πολιτών σε περιοχές όπως η Ψάθα και το Αλεποχώρι με ψηφιοποιημένες διαδικασίες εξπρές, λες και μια λαμπερή ηλεκτρονική πλατφόρμα μπορεί να χτίσει ξανά ένα καμένο σπίτι ή να αναστήσει μια κατεστραμμένη αγροτική καλλιέργεια. Αυτή η ενορχηστρωμένη στρατηγική των επιδομάτων πείνας δεν στοχεύει στην πραγματική αποκατάσταση της τεράστιας απώλειας περιουσιών, αλλά αποκλειστικά στη διαχείριση του πολιτικού κόστους πριν η κοινωνική οργή ξεχειλίσει και απειλήσει τις άνετες καρέκλες της εξουσίας.
Τώρα το κυβερνητικό αφήγημα μετατοπίζεται τεχνηέντως από τις στάχτες στις επερχόμενες λάσπες, με αόριστες υποσχέσεις για αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα που υποτίθεται ότι θα ξεκινήσουν στα μέσα Σεπτεμβρίου και ολοκλήρωση πρριν τον Χειμώνα. Πρόκειται για το κλασικό και χιλιοπαιγμένο σενάριο μετάθεσης ευθυνών, με σκοπό να κερδίσουν χρόνο μέχρι να έρθουν οι χειμερινές βροχές για να πνίξουν ό,τι άφησαν όρθιο οι καλοκαιρινές φωτιές. Ο ελληνικός λαός έχει κουραστεί να είναι θεατής σε αυτή την ατελείωτη λούπα της καταστροφής και της μετέπειτα κρατικής ελεημοσύνης, βλέποντας τον φυσικό του πλούτο να αφανίζεται ενώ οι υπεύθυνοι συμπεριφέρονται σαν αμέριμνοι τουρίστες μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Η σκληρή αλήθεια που αναδύεται μέσα από τα καπνισμένα ερείπια είναι πως δεν υπάρχει κανένα απολύτως ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον πολίτη, παρά μόνο μια ψυχρή στρατηγική επιβίωσης για μια πολιτική ελίτ που έχει χάσει εντελώς την επαφή με τον πραγματικό αγώνα και την αγωνία του δοκιμαζόμενου Έλληνα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
