Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης, Λάρισα, Ασπρόπυργος. Το σκηνικό επαναλαμβάνεται με εφιαλτική ακρίβεια κάθε καλοκαίρι: πυκνοί τοξικοί καπνοί καλύπτουν τον ουρανό, μηνύματα από το «112» καλούν τους πολίτες να ταμπουρωθούν στα σπίτια τους και τόνοι λειωμένου πλαστικού επιχωματώνονται βιαστικά. Οι πυρκαγιές σε εργοστάσια και μάντρες ανακύκλωσης πλαστικών και σκραπ μεταλλευμάτων έχουν μετατραπεί σε μια επικίνδυνη θερινή «ρουτίνα», αποκαλύπτοντας ένα συστημικό αδιέξοδο που ξεκινά από τη διεθνή αγορά και καταλήγει στην ανύπαρκτη κρατική εποπτεία.
Το «κρασάρισμα» της αγοράς και τα υπερχειλισμένα στοκ
Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στο 2018, όταν η Κίνα έκλεισε τις πόρτες της στα εισαγόμενα πλαστικά απορρίμματα επιβάλλοντας αυστηρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς. Το παγκόσμιο ντόμινο που ακολούθησε συμπαρέσυρε τις αγορές της Τουρκίας, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας, προκαλώντας κατακόρυφη πτώση στις τιμές των ανακυκλώσιμων υλικών.
Αδυνατώντας να διαθέσουν το υλικό ή να καλύψουν το υψηλό κόστος της νόμιμης υγειονομικής ταφής, πολλοί ιδιοκτήτες μονάδων άρχισαν να συσσωρεύουν τεράστιους όγκους πλαστικού στους χώρους τους. Η υπερσυσσώρευση αυτή ξεπερνά συχνά τα όρια της ασφαλούς αποθήκευσης, μετατρέποντας τις εγκαταστάσεις σε πεδία υψηλού κινδύνου.
Παράλληλα, οι ασφαλιστικές εταιρείες αρνούνται πλέον συστηματικά να καλύψουν το κτίριο και τα εμπορεύματα αυτών των επιχειρήσεων, κατατάσσοντάς τες στην υψηλότερη κατηγορία επικινδυνότητας.
Ελλιπή μέτρα safety και «γκρίζες» πρακτικές
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες πυρκαγιές αποδίδονται σε αμέλεια και παντελή έλλειψη μέτρων πυρασφάλειας —όπως η μη τήρηση των προβλεπόμενων αποστάσεων μεταξύ των υλικών στο προαύλιο—, οι υποψίες για σκοπιμότητα δεν λείπουν.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η λειτουργία στη «γκρίζα ζώνη» της νομιμότητας κρύβει οικονομικά κίνητρα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μάντρας στον Ασπρόπυργο, όπου η Πυροσβεστική διαπίστωσε ότι ο ιδιοκτήτης είχε προκαλέσει ο ίδιος επανειλημμένα φωτιά για να καταστρέψει μη εμπορεύσιμα πλαστικά, λάστιχα και λάδια. Με αυτόν τον τρόπο απέφευγε τη δαπάνη μεταφοράς στη χωματερή, η οποία αγγίζει τις 37.000 ευρώ ανά τρίμηνο, προστατεύοντας παράλληλα τα «καλά» υλικά (αλουμίνιο, χαρτί) σε κοντέινερ.
«Ανύπαρκτοι έλεγχοι» και κρατική αδράνεια
Η περιβαλλοντική οργάνωση Greenpeace, αλλά και εκπρόσωποι εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΠΟΕ-ΟΤΑ), υπογραμμίζουν ότι το πρόβλημα διογκώνεται λόγω της απουσίας τακτικών και αυστηρών ελέγχων από την Πολιτεία.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί πραγματογνώμονες, οι πυρκαγιές σε αυτές τις μονάδες θεωρούνται συχνά εξαιρετικά ύποπτες. Η ανάγκη για επανακαθορισμό και αυστηροποίηση των πρωτοκόλλων πυρασφάλειας θεωρείται επιβεβλημένη, καθώς το τίμημα της αδράνειας δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά αφορά άμεσα τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
