ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΑ TIPS – ΞΕΧΝΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Βγήκαν σήμερα να πανηγυρίζουν. Σαν να έσωσαν τον κόσμο. Αυξάνουν, λέει, το αφορολόγητο στα tips, από τα 300 ευρώ τον μήνα στα 6.000 τον χρόνο και το πουλάνε σαν μεγάλη κοινωνική κατάκτηση.
Μόνο που ξεχνάνε να πουν το προφανές: Το πρόβλημα το δημιούργησαν οι ίδιοι.

Πρώτα έβαλαν το μηνιαίο πλαφόν των 300 ευρώ. Ένα όριο τόσο ηλίθιο που αγνόησε εντελώς την εποχικότητα, τον σερβιτόρο που βγάζει τα μισά του εισοδήματα σε τρεις μήνες, τον διανομέα, τον μπάρμαν, τον εργαζόμενο στα νησιά. Τους έβαλαν σε καλούπι και μετά έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί φωνάζουν. Τώρα, αφού έλιωσαν αρκετούς και άκουσαν αρκετή γκρίνια, βγαίνουν και «διορθώνουν» και μάλιστα το παρουσιάζουν σαν δώρο. Σαν να τους κάνουν χάρη που δεν τους αρπάζουν όλα τα tips.

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή: Το φιλοδώρημα δεν είναι κρατική παροχή. Δεν είναι ούτε επιδότηση, ούτε «στήριξη Μητσοτάκη». Είναι τα λεφτά που βγάζει ο πελάτης από την τσέπη του και τα δίνει σε αυτόν που τον εξυπηρέτησε. Για χιλιάδες εργαζόμενους είναι το μόνο πραγματικό εισόδημα που τους κρατάει όρθιους μέσα στην ακρίβεια που οι ίδιοι οι κυβερνώντες άφησαν να καλπάσει. Και αυτοί;

Πρώτα σου δημιουργούν τη στρέβλωση. Μετά τη διορθώνουν μισοκουτσά και στο τέλος σου ζητάνε και χειροκρότημα. Αυτό δεν είναι πολιτική, αλλά μια επικοινωνιακή απάτη. Είναι η τέχνη του να δημιουργείς προβλήματα για να εμφανίζεσαι μετά ως σωτήρας.Όσο η ακρίβεια τσακίζει μισθούς και νοικοκυριά, αυτοί βγαίνουν και πανηγυρίζουν για μια διόρθωση που έπρεπε να είχε γίνει από την πρώτη μέρα.
Γιατί το μηνιαίο πλαφόν δεν ήταν «τεχνικό λάθος», αλλά μια πολιτική επιλογή και η σημερινή «αύξηση» δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι αναγνώριση ότι κάηκαν.

Οι εργαζόμενοι στην εστίαση δεν έχουν ανάγκη από φιέστες, αλλά ανάγκη από λεφτά στην τσέπη. Και όσο το πορτοφόλι συνεχίζει να αδειάζει, οι πανηγυρισμοί τους ακούγονται όλο και πιο γελοίοι. Σήμερα γιορτάζουν που επιδιόρθωσαν αυτό που οι ίδιοι χάλασαν, αύριο θα βρουν κάτι άλλο να «σώσουν» και θα περιμένουν πάλι χειροκρότημα. Μέχρι να καταλάβουν ότι ο κόσμος δεν χειροκροτάει πια.