ΒΑΘΜΟΙ ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ; Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

Υπάρχει κάτι βαθιά ειρωνικό στη σημερινή εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων: εκείνοι που υπηρέτησαν για δεκαετίες, που πέρασαν από σχολεία, μονάδες, μεταθέσεις, ασκήσεις και αξιολογήσεις, βλέπουν τις προοπτικές εξέλιξής τους να συρρικνώνονται. Και την ίδια στιγμή, η πολιτική ηγεσία δείχνει πρόθυμη να απονέμει βαθμούς με ευκολία που θα ζήλευε ακόμη και τελετή απονομής αναμνηστικών πλακετών.

Ο νόμος 5265/2026 παρουσιάστηκε ως μεταρρύθμιση. Για πολλούς αποφοίτους των ΑΣΣΥ, όμως, βιώνεται ως περικοπή: μια αλλαγή που έκοψε έως και έξι βαθμούς από τη σταδιοδρομική προοπτική ανθρώπων που δεν μπήκαν στις Ένοπλες Δυνάμεις από χόμπι, αλλά για να υπηρετήσουν. Άνθρωποι που δεν ζητούσαν χάρη, αλλά στοιχειώδη αναγνώριση της διαδρομής τους.

Και τότε έρχεται η μεγάλη αντίφαση. Από τη μία, ο αυστηρός λογιστής της καριέρας των ΑΣΣΥ. Από την άλλη, η γενναιοδωρία στους βαθμούς όταν πρόκειται για πρόσωπα εκτός της φυσικής στρατιωτικής ιεραρχίας. Αν αυτό δεν είναι πολιτική ειρωνεία, τότε τι είναι;

Ο βαθμός, υποτίθεται, αποτυπώνει ευθύνη, διοίκηση, εμπειρία και προσφορά. Δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Δεν είναι τίτλος τιμής για δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι τρόπαιο για να στολίζει φωτογραφίες και δελτία Τύπου.

Αν πράγματι πρόκειται να ορκιστεί ως αξιωματικός ο πρόεδρος ομίλου IOGR (Sky Express), Ιωάννης Γρύλος, σε ανώτατο επί τιμή αξιωματικό, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει με καθαρό τρόπο: ποια είναι η θεσμική αναγκαιότητα; Ποια επιχειρησιακή ανάγκη καλύπτεται; Ποιο μήνυμα στέλνεται στα στελέχη που υπηρέτησαν δεκαετίες για να αποκτήσουν τον δικό τους βαθμό;

Οι φήμες όμως που κυκλοφορούνε πίσω από κλειστές πόρτες στο ΓΕΑ, άλλα μαρτυρούν…

Ερωτήματα προκαλούν οι αναφορές για πιθανές συναντήσεις και δημόσιες εμφανίσεις σε αθηναϊκά κέντρα διασκέδασης μεταξύ ανώτατων στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας και του προσώπου που πρόκειται να αναγορευθεί σε επί τιμή αξιωματικό. Υπάρχει επίσημη απάντηση για το τι πραγματικά ισχύει;

Το δούναι, προϋποθέτει το λαβείν…

Και ο νοών, νοείτω…

Διότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το πρόσωπο. Το πρόβλημα είναι η εικόνα. Και η εικόνα που δημιουργείται είναι ότι για κάποιους ο βαθμός είναι αποτέλεσμα ζωής, ενώ για άλλους μπορεί να μοιάζει με τιμητική προσθήκη στο βιογραφικό.

Οι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν να μην αντιμετωπίζονται ως οι μόνιμοι χαμένοι κάθε μεταρρύθμισης. Ζητούν να μην βλέπουν το κράτος να γίνεται αυστηρό μαζί τους και ταυτόχρονα ελαστικό όταν πρόκειται για συμβολικές απονομές.

Γιατί τότε ο βαθμός χάνει το βάρος του. Και όταν ο βαθμός χάνει το βάρος του, χάνει κύρος και η ίδια η ιεραρχία.

Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο καυστικό συμπέρασμα: δεν απαξιώνονται μόνο οι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ. Απαξιώνεται η ίδια η έννοια του στρατιωτικού βαθμού.

Και αν ο βαθμός μπορεί να απονέμεται χωρίς την αντίστοιχη διαδρομή, τότε δεν μιλάμε πλέον για ιεραρχία. Μιλάμε για συμβολισμούς χωρίς αντίκρισμα. Για βαθμούς χωρίς νόημα.