Σε ισχύ τίθεται ο νέος νόμος 5317/2026, ο οποίος αποτελεί την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας 2024/825 (γνωστή ως ECGT ή EmpCo) στο ελληνικό δίκαιο. Ο νόμος αυτός δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική προσαρμογή, αλλά μια προσπάθεια να περιοριστούν οι «άγριες» πρακτικές της αγοράς που μέχρι σήμερα άφηναν τον καταναλωτή εκτεθειμένο απέναντι σε παραπλανητικά μηνύματα και προϊόντα «μιας χρήσης».
Τι αλλάζει στην πράξη με τον νέο νόμο;
Ο νόμος 5317/2026 τροποποιεί τον παλαιότερο νόμο 2251/1994, εισάγοντας αυστηρούς κανόνες σε μια αγορά που λειτουργούσε με δικούς της κανόνες:
Δικαίωμα στην επισκευή: Για προϊόντα όπως πλυντήρια, ψυγεία, τηλεοράσεις, κινητά και tablets, οι κατασκευαστές υποχρεούνται πλέον να διαθέτουν ανταλλακτικά και εργαλεία σε λογικό κόστος, ώστε να μην αναγκάζεται ο πολίτης να πετάει τη συσκευή του με την πρώτη βλάβη.
Τέλος στο «Greenwashing»: Απαγορεύονται πλέον οι ασαφείς «πράσινοι» ισχυρισμοί (π.χ. «φιλικό προς το περιβάλλον») χωρίς αποδεδειγμένα στοιχεία ή επίσημη πιστοποίηση, προστατεύοντας τον καταναλωτή από την παραπλάνηση.
Πρόωρη αντικατάσταση: Απαγορεύεται ρητά η παρουσίαση ενός προϊόντος ως «επισκευάσιμου» όταν στην πραγματικότητα οι εταιρείες παροτρύνουν τον καταναλωτή σε πρόωρη αντικατάσταση, ενώ εισάγονται αυστηρά πλαίσια για τη διαφήμιση του κόστους πίστωσης.
Εγγύηση ανθεκτικότητας: Ο παραγωγός μπορεί να προσφέρει εγγύηση ανθεκτικότητας χωρίς επιπλέον κόστος, με τον καταναλωτή να ενημερώνεται μέσω ενός εναρμονισμένου σήματος της ΕΕ για τη δυνατότητα επισκευής κάθε συσκευής.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει τον νόμο ως «ασπίδα», όμως η ερώτηση παραμένει: Γιατί χρειάστηκε να περάσουν χρόνια αχαλίνωτης κερδοσκοπίας και παραπλάνησης για να θεσπιστούν κανόνες που θεωρούνται αυτονόητοι για την προστασία του πολίτη; Η «εναρμόνιση» με τις ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι 2017/828 και 2026/74, αποτελεί μια παραδοχή ότι η ελληνική αγορά χρειαζόταν επειγόντως «φρένο» στις αυθαιρεσίες των εταιρειών που εκμεταλλεύονταν το κενό προστασίας.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
