Στρατηγική κλιμάκωσης: Ο Τραμπ εξετάζει νέες στρατιωτικές επιλογές έναντι του Ιράν

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται η αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ιράν, με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να εξετάζει μια σειρά από δυναμικά στρατιωτικά σενάρια, μετά από ενημερώσεις κορυφαίων συμβούλων του. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι επιλογές που βρίσκονται υπό εξέταση περιλαμβάνουν την κλιμάκωση των αεροπορικών επιδρομών, την κατάληψη στρατηγικών ιρανικών νησιών στα Στενά του Ορμούζ, αλλά και τη στόχευση της οχυρωμένης τοποθεσίας στο όρος Πικάξ, η οποία εικάζεται ότι συνδέεται με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Πιθανοί στόχοι και επιχειρησιακά σενάρια

Κατά τη διάρκεια έκτακτης σύσκεψης στην Αίθουσα Επιχειρήσεων, αναλύθηκαν σχέδια για την εξουδετέρωση υποδομών κρίσιμης σημασίας για το Ιράν. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν:

• Το όρος Πικάξ: Μια ιδιαίτερα θωρακισμένη υπόγεια εγκατάσταση, η οποία, λόγω του βάθους της, αποτελεί μια πρόκληση για τα διαθέσιμα πυρομαχικά τύπου bunker-buster, καθιστώντας την ευάλωτη κυρίως σε δολιοφθορές ή διακοπή της εφοδιαστικής της αλυσίδας.

• Το νησί Χαργκ: Ο κεντρικός πυλώνας των ιρανικών πετρελαϊκών εξαγωγών. Παρά το γεγονός ότι μια επιχείρηση κατάληψης θα έπληττε καίρια την ιρανική οικονομία, στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν για τους κινδύνους στους οποίους θα εκτίθεντο οι αμερικανικές δυνάμεις από ιρανικά πλήγματα.

• Νησιωτικά συμπλέγματα: Η πιθανότητα κατάληψης μικρότερων νησιών στα Στενά του Ορμούζ, όπως το Αμπού Μούσα και τα Τουνμπ, εξετάζεται ως μέσο διασφάλισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.

Διπλωματική πίεση και στρατιωτική ισχύς

Ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί μια αμφίθυμη στάση, συνδυάζοντας την αυστηρή στρατιωτική πίεση με την επιθυμία για μια διπλωματική διέξοδο. Παρά τις επιτυχείς αεροπορικές επιδρομές που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί για την προστασία της ναυσιπλοΐας –συμπεριλαμβανομένης της ακινητοποίησης εμπορικού πλοίου που αγνόησε προειδοποιήσεις–, η Τεχεράνη παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις της.

Όπως εξήγησε ο αντιπρόεδρος Βανς, ο αμερικανικός στρατός λειτουργεί ως μοχλός πίεσης για την επίλυση του προβλήματος, και όχι απαραίτητα ως εργαλείο διαρκούς βομβαρδισμού. Από την πλευρά του, ο Τραμπ εμφανίζεται επιφυλακτικός ως προς την αποστολή χερσαίων δυνάμεων, αναγνωρίζοντας το υψηλό πολιτικό και οικονομικό ρίσκο, ειδικά ενόψει των εκλογικών διαδικασιών στις ΗΠΑ. Η δημόσια ρητορική για τα παραπάνω σχέδια εκτιμάται από αρκετούς αναλυτές ότι λειτουργεί και ως εργαλείο ψυχολογικής πίεσης προς το Ιράν, σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί υποχώρηση χωρίς την είσοδο σε έναν γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.