«ΕΦΑΓΑ ΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ» Η ΑΛΑΖΟΝΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια συνέντευξη που θα μείνει στην ιστορία για το θράσος της, ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της υπόθεσης των παράνομων υποκλοπών, μίλησε στον Θανάση Λάλα και έριξε στο τραπέζι λόγια που κανείς δεν περίμενε να ακούσει από πρώην υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος.

Με ύφος που θυμίζει περισσότερο σενάριο μαφίας παρά υπεύθυνο δημόσιο λειτουργό, παραδέχθηκε ουσιαστικά ότι ανέλαβε ρόλο αποδιοπομπαίου τράγου για να προστατεύσει τον «αφεντικό». «Ας πούμε ότι είμαι το δεξί χέρι, ας πούμε ότι είμαι ο “αντ’ αυτού”! Η πρώτη δουλειά που έχεις, είναι, όταν έρθουν τα δύσκολα, να φας την σφαίρα! Για να μείνει πάνω το αφεντικό!» Αυτή η φράση δεν είναι απλή μεταφορά ούτε αθώα ατάκα. Είναι μια ωμή παραδοχή ότι στην υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων με το λογισμικό Predator, ο ίδιος «έφαγε τη σφαίρα» για να μείνει στην εξουσία το αφεντικό.

Και αυτό συμβαίνει σε μια χώρα που υποτίθεται ότι λειτουργεί με κράτος δικαίου, όπου η ανάληψη πολιτικής ευθύνης σε κανένα βαθμό δεν σημαίνει απαλλαγή από την ποινική ευθύνη, εάν αυτή μπορεί να τεκμηριωθεί. Η υπόθεση των υποκλοπών δεν είναι απλώς πολιτικό τραύμα. Αφορά τη διάπραξη συγκεκριμένων αδικημάτων, όπου η πολιτική παραβατικότητα συνδυάστηκε με θεσμική παραβατικότητα και κατάφωρη παραβίαση νόμων.

Πολίτες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί παρακολουθούνταν παράνομα. Και αντί για απαντήσεις, παίρνουμε μια ομολογία πιστότητας σε «αφεντικό» και «σφαίρες». Ο Γρηγόρης Δημητριάδης ουσιαστικά παραδέχθηκε με μαφιόζικη ορολογία ότι στην υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων αυτός «έφαγε τη σφαίρα για να μείνει στην εξουσία το αφεντικό». Δεν μίλησε σαν άνθρωπος που σέβεται τους θεσμούς. Μίλησε σαν άνθρωπος που θεωρεί τους θεσμούς εμπόδιο.

Με απίστευτο κυνισμό δήλωσε ουσιαστικά ότι βρίσκεται πάνω από τη Βουλή, πάνω από τη Δικαιοσύνη. Ό,τι και να κάνουν, αυτός δεν πρόκειται να αποκαλύψει ποτέ την αλήθεια. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο και ταυτόχρονα προκλητικό, η σιωπή είναι η ασπίδα του, και αυτός επιλέγει να την υψώσει για να καλύψει ό,τι συνέβη. Αντιγράφει πρακτικές που έχουμε δει ξανά και ξανά, επικαλούμενος το δικαίωμα σιωπής ενώ ταυτόχρονα αφήνει να εννοηθεί ότι η αλήθεια υπάρχει αλλά δεν θα βγει ποτέ στο φως.

Αυτή η στάση δεν είναι απλώς αλαζονεία. Είναι περιφρόνηση προς κάθε πολίτη που περιμένει απαντήσεις για το ποιος έδωσε τις εντολές, ποιος παρήγγειλε το λογισμικό και ποιος κάλυψε την όλη υπόθεση.

Τέλος, με θράσος που προκαλεί οργή, είπε ότι δεν φοβάται μήπως αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί και βρεθεί κατηγορούμενος. Όσο γι’ αυτό, ας κρατάει μικρό καλάθι. Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί σωστά, κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου όταν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας. Η αλαζονεία αυτή δείχνει ακριβώς το πρόβλημα  μιας αντίληψης ότι η εξουσία είναι προσωπική υπόθεση, ότι οι θεσμοί υπάρχουν για να τους χρησιμοποιείς όταν σε βολεύουν και να τους περιφρονείς όταν δεν σε βολεύουν.

Αυτές οι δηλώσεις δεν είναι απλώς απαράδεκτες. Είναι επικίνδυνες. Αποκαλύπτουν μια νοοτροπία όπου η πίστη στο «αφεντικό» και η προστασία της εξουσίας υπερισχύουν κάθε υποχρέωσης απέναντι στη Δικαιοσύνη και στους πολίτες. Ενώ η υπόθεση των υποκλοπών παραμένει ανοιχτή πληγή, ενώ χιλιάδες πολίτες ακόμα αναρωτιούνται ποιος παραβίασε την ιδιωτικότητά τους, ο άνθρωπος που βρέθηκε στο κέντρο της θύελλας επιλέγει να μιλήσει σαν να βρίσκεται σε ταινία γκάνγκστερ.

Η σιωπή των πολιτικών αρχηγών απέναντι σε τέτοια λόγια είναι εξίσου αποκαλυπτική. Δεν υπάρχει οργή, δεν υπάρχει απαίτηση για πλήρη διαλεύκανση, δεν υπάρχει ξεκάθαρη στάση ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Αυτή η σιωπή αφήνει την εντύπωση ότι η υπόθεση μπορεί να μείνει για πάντα μισοτελειωμένη, με «σφαίρες» που πέφτουν μόνο σε όσους δεν έχουν την προστασία του συστήματος.

Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να ανεχθεί άλλο αυτή την κατάσταση. Δεν μπορεί να ανεχθεί αξιωματούχους που μιλάνε για «αφεντικά» και «σφαίρες» ενώ η Δικαιοσύνη ψάχνει ακόμα ποιος έδωσε εντολή για παράνομες παρακολουθήσεις. Δεν μπορεί να ανεχθεί την αλαζονεία ότι κάποιοι είναι πάνω από τους θεσμούς και ότι η αλήθεια μπορεί να μείνει για πάντα κρυμμένη.