Χρειάστηκαν να περάσουν πέντε ολόκληρα χρόνια και οι άνθρωποι που έχασαν το βιος τους στους σεισμούς και τις πλημμύρες του 2020 και του 2021 να ζήσουν μέσα στην αβεβαιότητα, να εγκλωβιστούν στα ερείπια της γραφειοκρατίας και να χορτάσουν από «θα». Ξαφνικά, λίγους μήνες πριν στηθούν οι κάλπες, η ηγεσία του Υπουργείου θυμήθηκε ότι υπάρχουν ακόμα πληγέντες χωρίς σπίτι.
Η πρόσφατη απόφαση που υπέγραψε ο Υφυπουργός κ. Κατσαφάδος, με την οποία προτρέπει τους σεισμόπληκτους και πλημμυροπαθείς εκείνης της περιόδου να τρέξουν να υποβάλουν αιτήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου για την αγορά έτοιμου οικήματος, προκαλεί πλέον περισσότερο οργή παρά ανακούφιση. Νωρίς το θυμήθηκαν.
Το ερώτημα που γεννάται στα χείλη κάθε σκεπτόμενου πολίτη είναι αυθόρμητο και αμείλικτο: Τώρα το θυμήθηκε ο κ. Κατσαφάδος, λίγους μήνες πριν τις εκλογές; Είναι δυνατόν;
Η τέχνη της πολιτικής ομηρίας από το Υπουργείο
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός αναλυτής για να διακρίνει το προφανές. Η χρονική συγκυρία προδίδει τη σκοπιμότητα και ο Κατσαφάδος, με εντολή Μαξίμου επιλέγει να ανοίξει ένα τόσο κρίσιμο παράθυρο στεγαστικής συνδρομής ακριβώς πάνω στη στροφή για τις εθνικές κάλπες.
Πρόκειται για μια κλασική, παλαιοκομματικού τύπου συνταγή ομηρίας των ψηφοφόρων. Το μήνυμα πίσω από τις γραμμές της υπουργικής απόφασης είναι σαφές και κυνικό: «Κάντε την αίτηση τώρα, ελπίστε ότι θα εγκριθεί, αλλά μην ξεχνάτε ότι προηγούνται εκλογές. Αν θέλετε να δείτε το σπίτι να γίνεται πραγματικότητα, ξέρετε ποιον πρέπει να ξαναψηφίσετε».
Αντί η στεγαστική αποκατάσταση να αποτελεί αυτονόητη, άμεση και θεσμική υποχρέωση ενός ευνομούμενου κράτους απέναντι στους πληγέντες, μετατρέπεται με υπογραφή Κατσαφάδου σε ένα ιδιότυπο προεκλογικό «διαβατήριο» ελπίδας και εγκλωβισμού της ψήφου.
Πέντε χρόνια καθυστέρησης δεν «ξεπλένονται» με μια υπουργική απόφαση
Οι δικαιολογίες περί «δαιδαλωδών διαδικασιών» και «νομικών ελέγχων» έχουν πλέον στερέψει. Το να χρειάζεται μισή δεκαετία για να επιτραπεί σε έναν πλημμυροπαθή ή έναν σεισμόπληκτο να αγοράσει ένα έτοιμο οίκημα δεν είναι δείγμα σοβαρού κράτους· είναι δείγμα θεσμικής αναπηρίας και πολιτικής εκμετάλλευσης.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν ζητούν ελεημοσύνη, ούτε ψίχουλα από τον προεκλογικό προϋπολογισμό του κ. Κατσαφάδου. Ζητούν τη ζωή τους πίσω, την οποία η πολιτική ηγεσία θυμάται να τους επιστρέψει με δόσεις και πάντα με το βλέμμα στραμμένο στα ποσοστά των καλπών.
Οι πληγέντες οφείλουν, προφανώς, να εξαντλήσουν κάθε νόμιμη προθεσμία και να υποβάλουν τις αιτήσεις τους μέχρι το τέλος του έτους, διεκδικώντας αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει. Οφείλουν όμως, την ίδια στιγμή, να προσέλθουν στην κάλπη με μνήμη ζωντανή, γιατί η αξιοπρέπεια των ανθρώπων που πονέσαν δεν εξαγοράζεται με όψιμα υπουργικά ΦΕΚ της τελευταίας στιγμής.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
