Χθες το Μαξίμου πραγματοποίησε σύσκεψη με τους μεγάλους παίκτες της αγοράς, σούπερ μάρκετ, βιομηχανία τροφίμων και παραγωγούς, για να τους ζητήσει να κατεβάσουν τις τιμές σε βασικά προϊόντα. Παρουσιάστηκε ως «πρωτοβουλία», ως «εθνική προσπάθεια», ως απόδειξη ότι η κυβέρνηση «δρα αποφασιστικά».
Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για την πιο ξεκάθαρη ομολογία οικονομικής αδυναμίας που έχει δει η χώρα εδώ και χρόνια.
Σε καμία άλλη ανεπτυγμένη χώρα δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Σε κανονικές οικονομίες υπάρχουν ισχυροί θεσμοί, ανεξάρτητες αρχές ανταγωνισμού, αποτελεσματικοί ρυθμιστικοί μηχανισμοί και διαφανείς κανόνες, που εξασφαλίζουν ότι η αγορά λειτουργεί ομαλά και ότι οι τιμές δεν ξεφεύγουν χωρίς λόγο. Δεν χρειάζεται ο πρωθυπουργός να κάθεται απέναντι σε λίγους ισχυρούς παράγοντες και να τους παρακαλάει να ρίξουν τις τιμές από τα υπερβολικά επίπεδα στα οποία τις έχουν φέρει.
Εδώ όμως φτάσαμε στο σημείο η κυβέρνηση να αναγκάζεται να ζητάει «συμφωνία κυρίων», προσφέροντας ανταλλάγματα και συμβιβασμούς, αντί να επιβάλλει κανόνες και να λειτουργεί ως ρυθμιστής. Δεν είναι αυτός ο ρόλος μιας κυβέρνησης σε μια χώρα με στοιχειώδεις θεσμούς.
Είναι η απόδειξη ότι η αγορά έχει αφεθεί να λειτουργεί ως ολιγοπώλιο ή καρτέλ, χωρίς πραγματικό ανταγωνισμό, και ότι η μόνη «λύση» που απομένει είναι η επαιτεία στο τραπέζι των μεγαλοπαραγόντων.
Αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς αμήχανη, αλλά είναι αποκαλυπτική.
Δείχνει μια κυβέρνηση που δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε τα εργαλεία να συγκρουστεί με συμφέροντα και να επιβάλει τάξη στην αγορά. Αντί να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, να σπάσει ολιγοπωλιακές δομές και να δημιουργήσει πραγματικές συνθήκες ανταγωνισμού, προτίμησε φωτογραφίες, συσκέψεις και ωραίες ανακοινώσεις. Και το χειρότερο; Το παρουσίασε και ως μεγάλη επιτυχία.
Σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης δεν θα έβλεπες κυβέρνηση να διαφημίζει ότι «συναντήθηκε με τα σούπερ μάρκετ για να τους ζητήσει να ρίξουν τις τιμές». Σε καμία άλλη χώρα δεν θα θεωρούνταν αυτό «δράση» αλλά ομολογία αποτυχίας θεσμών. Εδώ όμως το κάνουμε καθεστώς και περιμένουμε από τον κόσμο να το χειροκροτήσει.
Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με παρακλήσεις και «συμφωνίες κυρίων». Αντιμετωπίζεται με πολιτική βούληση, ισχυρούς θεσμούς και πραγματική σύγκρουση με καρτέλ και ολιγοπώλια.
Όταν μια κυβέρνηση φτάνει στο σημείο να παρακαλάει αυτούς που κερδίζουν από τις υψηλές τιμές, δεν δείχνει δύναμη. Δείχνει αδυναμία. Και αυτή η αδυναμία δεν κρύβεται πίσω από καμία φωτογραφία και κανένα δελτίο Τύπου.
Οι πολίτες βλέπουν καθημερινά τις τιμές στα ράφια. Δεν χρειάζονται άλλες συσκέψεις για να καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
