Γιάννης Αντετοκούνμπο: «Ήθελα να αφήσω το μπάσκετ» – Η ατάκα του Θανάση που άλλαξε τα πάντα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μίλησε για τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του, αποκαλύπτοντας ότι πριν από μερικά χρόνια έφτασε στο σημείο να σκεφτεί σοβαρά να αποχωρήσει από το μπάσκετ, εξαιτίας της έντονης πίεσης και των προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετώπιζε.

Ο Έλληνας σούπερ σταρ ανέφερε πως οι δύο πιο καθοριστικές δοκιμασίες της ζωής του ήταν τα παιδικά του χρόνια, όταν έβλεπε τους γονείς του να παλεύουν με τις δυσκολίες της καθημερινότητας, και η περίοδος γύρω στο 2020, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα τεράστιο ψυχολογικό βάρος.

Όπως εξήγησε, εκείνη την περίοδο είχε να διαχειριστεί ταυτόχρονα τον θάνατο του πατέρα του, τη γέννηση του πρώτου του παιδιού, την ευθύνη απέναντι στην οικογένειά του και τις απαιτήσεις του να βρίσκεται στην κορυφή του παγκόσμιου μπάσκετ. Όλα αυτά, όπως είπε, δημιούργησαν μια ασφυκτική πίεση που τον έκανε να σκεφτεί να εγκαταλείψει το άθλημα.

Ωστόσο, μέσα από αυτή τη δύσκολη διαδρομή κατάφερε να αλλάξει την οπτική του. Συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν μπορεί να του στερήσει τη χαρά που αντλεί από το παιχνίδι και χαρακτήρισε εκείνη την περίοδο σημείο καμπής, τονίζοντας πως τον βοήθησε να γίνει πιο δυνατός πνευματικά, αλλά και καλύτερος άνθρωπος, πατέρας, σύζυγος και γιος.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι πλέον δεν επηρεάζεται από την κριτική ή τις απόψεις των άλλων, επισημαίνοντας πως εκείνοι που πραγματικά στάθηκαν δίπλα του ήταν οι γονείς του, οι οποίοι τον μεγάλωσαν και τον στήριξαν στις πιο δύσκολες στιγμές.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον μεγαλύτερο αδελφό του, Θανάση Αντετοκούνμπο, τον οποίο χαρακτήρισε καθοριστικό παράγοντα στην πορεία και την επιτυχία του. Μάλιστα, αποκάλυψε πως όταν του εκμυστηρεύτηκε ότι σκεφτόταν να τα παρατήσει, ο Θανάσης αντέδρασε με τον δικό του αυθόρμητο τρόπο, λέγοντάς του ουσιαστικά πως, αν όντως αποφάσιζε να σταματήσει, θα έφευγαν με το κεφάλι ψηλά. Αυτή η στάση, όπως παραδέχθηκε, ήταν αρκετή για να τον κάνει να δει τα πράγματα διαφορετικά και να συνεχίσει την πορεία του.