Η ελληνική ενεργειακή πολιτική υπό την κυβέρνηση Μητσοτάκη θυμίζει ολοένα και περισσότερο τις «μπανανιές» της Λατινικής Αμερικής: μια χώρα που πουλάει φθηνές πρώτες ύλες (ή σε αυτή την περίπτωση, φθηνή πράσινη ενέργεια) στους μεγάλους παίκτες, ενώ οι μικροί παραγωγοί συνθλίβονται και η ενεργειακή ασφάλεια εξαρτάται από εισαγωγές. Το τελευταίο επεισόδιο αυτής της κακοφωνίας ήρθε από το στόμα του ίδιου του Αντιπροέδρου του ΑΔΜΗΕ στο 11ο Ενεργειακό Συμπόσιο.
Με λίγα λόγια, και χωρίς περιστροφές, ο Αντιπρόεδρος παραδέχτηκε αυτό που πολλοί ειδικοί και μικροί επενδυτές φωνάζουν εδώ και χρόνια: Οι αποθήκες πράσινης ενέργειας (μπαταρίες, pumped storage κ.ά.) δεν προχωρούν στην Ελλάδα όχι λόγω τεχνικών δυσκολιών, αλλά λόγω στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης. Μια στρατηγική που εξυπηρετεί συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.
Η υπερανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) χωρίς επαρκείς υποδομές αποθήκευσης δημιουργεί συστηματικές περικοπές (curtailments) στην έγχυση πράσινης ενέργειας στο δίκτυο. Οι μικροί παραγωγοί – αγρότες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τοπικές κοινότητες που επένδυσαν σε φωτοβολταϊκά και αιολικά – βλέπουν την παραγωγή τους να πετιέται στα σκουπίδια. Οι επενδύσεις τους υποβαθμίζονται, τα δάνεια δεν εξυπηρετούνται, και αναπόφευκτα οδηγούνται σε λουκέτο ή σε αναγκαστική πώληση.
Ποιοι είναι οι αγοραστές; Οι μεγάλοι παίκτες, οι «μεγάλοι επενδυτές» που έχουν την οικονομική ισχύ να περιμένουν. Έτσι, η αγορά συγκεντρώνεται. Η μικρή ιδιοκτησία στην ενέργεια εξαφανίζεται, η δημοκρατία της πράσινης μετάβασης μετατρέπεται σε ολιγαρχία.
Και δεν μένει εκεί. Ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ δεν άφησε ανέγγιχτη και την ενεργειακή ολιγαρχία: οι εισαγωγείς LNG έχουν κάθε λόγο να υπονομεύουν τις αποθήκες. Όσο δεν υπάρχει αποθήκευση, το κενό καλύπτεται από ακριβό, εισαγόμενο φυσικό αέριο. Το αποτέλεσμα; Υψηλότερες τιμές για τον καταναλωτή, μεγαλύτερη εξάρτηση από το εξωτερικό και παχυλά κέρδη για λίγους.
Αυτή δεν είναι «αγορά» που λειτουργεί ελεύθερα. Είναι κρατική πολιτική. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να προωθήσει μαζικές εγκαταστάσεις ΑΠΕ χωρίς να εξασφαλίζει παράλληλα τις απαραίτητες αποθήκες. Επέλεξε να αφήσει το δίκτυο να πνίγεται από υπερπροσφορά χωρίς ρύθμιση. Επέλεξε να μην προστατεύσει τους μικρούς παραγωγούς, ενώ τα μεγάλα projects προχωρούν με fast-track διαδικασίες και γενναίες εγγυήσεις.
Το αποτέλεσμα είναι μια ενεργειακή «Κολομβία»: εξαγωγή φθηνής πράσινης ενέργειας (ή περικοπής της), εισαγωγή ακριβού LNG, συγκέντρωση ιδιοκτησίας σε λίγα χέρια και λογαριασμοί ρεύματος που συνεχίζουν να πονάνε τα νοικοκυριά.
Αυτά δεν είναι νέα. Εδώ και χρόνια αναλυτές, μηχανικοί και μικροί επενδυτές προειδοποιούσαν ότι χωρίς αποθήκευση η «πράσινη μετάβαση» θα γίνει εργαλείο συγκέντρωσης πλούτου και όχι εργαλείο απελευθέρωσης από τα ορυκτά καύσιμα. Σήμερα το επιβεβαιώνει στέλεχος του ίδιου του ΑΔΜΗΕ – του φορέα που είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία του συστήματος.
Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει εξηγήσεις. Γιατί καθυστερούν τόσο οι αποθήκες; Ποιους εξυπηρετεί αυτή η καθυστέρηση; Γιατί οι μικροί παραγωγοί πληρώνουν το τίμημα της «πράσινης» πολιτικής ενώ οι μεγάλοι εισαγωγείς LNG και οι μεγάλοι επενδυτές ΑΠΕ βγαίνουν κερδισμένοι;
Μέχρι να δοθούν πειστικές απαντήσεις, το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: η ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι ούτε πράσινη, ούτε δίκαιη, ούτε εθνικά συμφέρουσα. Είναι μια πολιτική που μετατρέπει την Ελλάδα σε ενεργειακή αποικία νέου τύπου – με πράσινο μανδύα και υπογραφή του ίδιου του Πρωθυπουργού.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
