Το κρυφό δίκτυο της Τεχεράνης: Πώς οι Φρουροί της Επανάστασης παρέκαμψαν την κυβέρνηση του Ιράκ για να στήσουν μυστικούς πυρήνες κρούσης

Μια εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη στο γεωπολιτικό σκηνικό της Μέσης Ανατολής φέρνει στο φως της δημοσιότητας η έρευνα του Reuters, αποκαλύπτοντας ότι οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) έχουν εγκαταστήσει ένα εξαιρετικά προηγμένο και σκιώδες δίκτυο μυστικών πυρήνων εντός της ιρακινής επικράτειας. Η κίνηση αυτή της Τεχεράνης πραγματοποιήθηκε με πλήρη μυστικότητα και σε μια περίοδο που η επίσημη ιρακινή κυβέρνηση κατέβαλλε έντονες προσπάθειες για τον αφοπλισμό των γνωστών ένοπλων πολιτοφυλακών που δρουν στη χώρα. Οι συγκεκριμένες οργανώσεις-φαντάσματα δημιουργήθηκαν με έναν και μοναδικό σκοπό: να μπορούν να καταφέρουν καίρια πλήγματα εναντίον των κρατών του Περσικού Κόλπου που συνεργάζονται στενά με την Ουάσιγκτον και φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στα εδάφη τους.

Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής για το Ιράν έγκειται στην απόκρυψη της κρατικής του εμπλοκής. Χρησιμοποιώντας αυτούς τους απομονωμένους πυρήνες, η Τεχεράνη διατηρεί στο ακέραιο την ικανότητα να εξαπολύει φονικές επιθέσεις, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να παρακάμψει τα ήδη χαρτογραφημένα δίκτυα των γνωστών σιιτικών πολιτοφυλακών. Με αυτόν τον τρόπο, δεν αφήνει πίσω της το ψηφιακό ή επιχειρησιακό αποτύπωμα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει άμεση στρατιωτική απάντηση και αντίποινα από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τις συμμαχικές δυνάμεις.

Η δομή των επίλεκτων ομάδων και το μπαράζ των επιθέσεων στην Αραβική Χερσόνησο

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παραχώρησαν οκτώ διαφορετικές ιρακινές πηγές ασφαλείας, το δίκτυο αυτό είναι εξαιρετικά ευέλικτο και ολιγομελές, καθώς αποτελείται από μόλις τρεις ή τέσσερις πυρήνες. Κάθε ένας από αυτούς τους πυρήνες στελεχώνεται από περίπου 10 επίλεκτους Σιίτες μαχητές, οι οποίοι επιλέχθηκαν με αυστηρά κριτήρια και στρατολογήθηκαν μέσα από τις τάξεις της «Ισλαμικής Αντίστασης στο Ιράκ». Το κρίσιμο στοιχείο της λειτουργίας τους είναι ότι δρουν εντελώς εκτός της επίσημης δομής διοίκησης των γνωστών οργανώσεων και δεν λογοδοτούν σε κανέναν τοπικό αρχηγό, καθώς αναφέρονται και λαμβάνουν εντολές απευθείας από τους Φρουρούς της Επανάστασης στο Ιράν.

Η επιχειρησιακή δράση αυτών των ομάδων υπήρξε καταιγιστική μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό παράθυρο, συγκεκριμένα από τις 20 Απριλίου έως τις 17 Μαΐου. Κατά τη διάρκεια αυτών των εβδομάδων, οι μυστικοί πυρήνες χρησιμοποίησαν ως ορμητήρια απομονωμένες, ερημικές περιοχές κοντά στη Βασόρα και τη Σαμαουά στο νότιο Ιράκ, από όπου και εξαπέλυσαν τουλάχιστον επτά επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones).

Οι στόχοι που επιλέχθηκαν ήταν στρατηγικής σημασίας:

• Η αεροπορική βάση Ali al-Salem στο Κουβέιτ, η οποία αποτελεί βασικό σημείο στάθμευσης και επιχειρήσεων για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στην περιοχή.

• Ένας εξειδικευμένος στρατιωτικός τερματικός σταθμός που βρίσκεται εντός των εγκαταστάσεων του Διεθνούς Αεροδρομίου του Κουβέιτ.

Παράλληλα με αυτά τα χτυπήματα, οι ίδιοι πυρήνες επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις με drones και εναντίον υποδομών στη Σαουδική Αραβία, αλλά και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις ωστόσο απέτυχαν, καθώς τα εχθρικά drones αναχαιτίστηκαν έγκαιρα από τα συστήματα αεράμυνας των χωρών αυτών, με αποτέλεσμα να μην διαρρεύσουν στον τύπο οι ακριβείς τοποθεσίες που είχαν στοχοποιηθεί.

Όλες αυτές οι πολύτιμες λεπτομέρειες για τη δράση και τη δομή του δικτύου δεν έγιναν γνωστές τυχαία. Οι δυτικές και τοπικές υπηρεσίες ασφαλείας κατάφεραν να συνθέσουν το παζλ της ιρανικής δραστηριότητας αξιοποιώντας έναν συνδυασμό από ανθρώπινες πληροφορίες (κατασκόπους στο πεδίο), ηλεκτρονικές υποκλοπές και αναχαιτίσεις των κρυπτογραφημένων επικοινωνιών των μαχητών, καθώς και από τα φυσικά ευρήματα που συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν στα σημεία από όπου απογειώθηκαν ή κατέπεσαν τα drones.