Η Τουρκία αλλάζει τη στρατηγική της για τη Μαύρη Θάλασσα, με αποστολή που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ για να κινηθεί εναντίον της Ρωσίας

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Τουρκία τίθεται στο προσκήνιο μιας πολυεθνικής πρωτοβουλίας ασφαλείας που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ και στοχεύει στην υποστήριξη της Ουκρανίας και στην ενίσχυση της δυτικής επιρροής στη Μαύρη Θάλασσα, σηματοδοτώντας αυτό που φαίνεται να είναι μια σημαντική απόκλιση από τη μακροχρόνια πολιτική της Άγκυρας για τον περιορισμό της ξένης στρατιωτικής εμπλοκής στην στρατηγικά ευαίσθητη περιοχή.

Πρόσφατη αλληλογραφία του Υπουργού Άμυνας Yaşar Güler, αντίγραφο της οποίας αποκτήθηκε από το Nordic Monitor, αποκαλύπτει ότι η Τουρκία παίζει ηγετικό ρόλο σε ένα πολυεθνικό πλαίσιο γνωστό ως «Συνασπισμός των Προθύμων για την Ουκρανία», μια ομάδα 33 χωρών που προετοιμάζει ρυθμίσεις ασφαλείας για μια πιθανή μεταπολεμική διευθέτηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας, η Άγκυρα ιδρύει μια Διοίκηση Ναυτικής Συνιστώσας στην περιοχή Beykoz της Κωνσταντινούπολης με θέα τον Βόσπορο, μια εξέλιξη που θα μπορούσε να θέσει την Τουρκία στο επίκεντρο μελλοντικών επιχειρήσεων ασφαλείας στη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με την επιστολή του Güler, με ημερομηνία 18 Μαΐου 2026, η πρωτοβουλία επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός πολυεθνικού επιχειρησιακού αρχηγείου γνωστό ως Πολυεθνική Δύναμη Ουκρανίας (MNF-U), της οποίας η βασική δομή διοίκησης ιδρύεται στο Παρίσι. Στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας, η Τουρκία έχει αναλάβει τον σχεδιασμό και την ηγεσία επιχειρήσεων θαλάσσιας ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα. Η προτεινόμενη Διοίκηση Ναυτιλιακής Συνιστώσας θα είναι υπεύθυνη για τη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας και τη διατήρηση της θαλάσσιας ασφάλειας, σεβόμενη παράλληλα τους περιορισμούς που επιβάλλονται από τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936. Το έργο αντιπροσωπεύει μια αξιοσημείωτη εξέλιξη στην τουρκική πολιτική. Για δεκαετίες, η Άγκυρα επιδίωκε να διατηρήσει μια ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ Ρωσίας και Δύσης στη Μαύρη Θάλασσα, βασιζόμενη στη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 για να περιορίσει τη στρατιωτική παρουσία μη παράκτιων δυνάμεων και να αποτρέψει την περιοχή από το να γίνει θέατρο άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ ΝΑΤΟ και Μόσχας. Οι διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις θεωρούσαν τη σύμβαση όχι μόνο ως ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και ως ένα ουσιαστικό μέσο για τη διαχείριση των σχέσεων με τη Ρωσία, έναν σημαντικό προμηθευτή ενέργειας και έναν σημαντικό εμπορικό εταίρο.

Αν και οι Τούρκοι αξιωματούχοι επιμένουν ότι η νέα πρωτοβουλία θα παραμείνει υπό εθνική διοίκηση και θα λειτουργεί σε πλήρη συμμόρφωση με τη Σύμβαση του Μοντρέ, οι λεπτομέρειες που αποκάλυψε ο Γκιουλέρ υποδηλώνουν ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο ενσωμάτωσης με τον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ από ό,τι έχει αποδεχτεί προηγουμένως η Άγκυρα στη Μαύρη Θάλασσα. Ο υπουργός Άμυνας αποκάλυψε ότι οι συζητήσεις σχεδιασμού πραγματοποιήθηκαν ήδη στην Άγκυρα στις 15-16 Μαΐου 2025, όπου οι συμμετέχουσες χώρες συμφώνησαν ότι η Τουρκία θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στη θαλάσσια διάσταση της πρωτοβουλίας και ότι όλες οι δραστηριότητες θα διεξάγονται εντός του νομικού πλαισίου που θεσπίζεται από τη σύμβαση. Η Τουρκία έχει ήδη ξεκινήσει την υλοποίηση του έργου. Σύμφωνα με το υπουργείο, στις 25 Αυγούστου 2025 συστάθηκε ένα βασικό επιτελείο που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τουρκικό προσωπικό, για να αποτελέσει τον πυρήνα της Διοίκησης Ναυτικής Συνιστώσας. Δεκατέσσερις χώρες έχουν έκτοτε δηλώσει την πρόθεσή τους να συμβάλουν στη δομή διοίκησης, αν και η συμμετοχή σε θαλάσσιες επιχειρήσεις θα περιοριστεί στα παράκτια κράτη της Μαύρης Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Η αποκάλυψη ρίχνει νέο φως στις προσπάθειες της Άγκυρας να ενισχύσει την ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας σε μια εποχή που ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχει μεταμορφώσει το στρατηγικό τοπίο της περιοχής. Αν και οι Τούρκοι αξιωματούχοι τονίζουν ότι η πρωτοβουλία δεν αποτελεί βάση του ΝΑΤΟ και παραμένει υπό εθνικό έλεγχο, το έργο έχει προσελκύσει σημαντική προσοχή λόγω του στενού συντονισμού του με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και της σαφούς εστίασής του στην Ουκρανία. Η Τουρκία ιστορικά αντιστάθηκε στις προσπάθειες δημιουργίας μόνιμων στρατιωτικών δομών του ΝΑΤΟ αφιερωμένων ειδικά στη Μαύρη Θάλασσα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων συζητήσεων σχετικά με την ενίσχυση της θαλάσσιας συνεργασίας σε απάντηση στις αυξανόμενες εντάσεις με τη Ρωσία, η Άγκυρα αποδέχτηκε την ανταλλαγή πληροφοριών και τον συντονισμό μέσω της έδρας της Ναυτικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ (MARCOM) στο Νόρθγουντ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, αντιτάχθηκε σθεναρά στις προτάσεις για μια μόνιμη διοίκηση του ΝΑΤΟ που θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στη Μαύρη Θάλασσα, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την περιοχή, να προκαλέσει τη Μόσχα και να υπονομεύσει την ευαίσθητη ισορροπία που διατηρείται υπό το καθεστώς του Μοντρέ.

Ως συμβιβασμός, το ΝΑΤΟ ίδρυσε μόνο ένα κέντρο συντονισμού στο Νόρθγουντ και όχι ένα ειδικό αρχηγείο στη Μαύρη Θάλασσα. Η συμφωνία επέτρεψε στους συμμάχους να ανταλλάσσουν πληροφορίες, πληροφορίες θαλάσσιας επιτήρησης και επιχειρησιακές αξιολογήσεις χωρίς να δημιουργούν μόνιμη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Αυτή η προσέγγιση αντανακλούσε την μακροχρόνια προτίμηση της Τουρκίας να αποτρέψει τη Μαύρη Θάλασσα από το να γίνει αρένα άμεσου στρατιωτικού ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, διατηρώντας παράλληλα τον ρόλο της ως κύριου θεματοφύλακα του καθεστώτος του Μοντρέ. Η νέα Διοίκηση Ναυτικής Συνιστώσας που συνδέεται με τον Συνασπισμό των Προθύμων για την Ουκρανία αντιπροσωπεύει επομένως μια αξιοσημείωτη μετατόπιση. Σε αντίθεση με προηγούμενες ρυθμίσεις, η πρωτοβουλία προβλέπει μια ειδική πολυεθνική δομή διοίκησης που επικεντρώνεται στην ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας και στην υποστήριξη της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο. Οι νομοθέτες της αντιπολίτευσης έχουν αμφισβητήσει εάν η νέα δομή διοίκησης θα μπορούσε να υπονομεύσει τη μακροχρόνια πολιτική της Τουρκίας για την εξισορρόπηση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, η πρωτοβουλία κινδυνεύει να σύρει την Τουρκία πιο βαθιά στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της Δύσης σε μια εποχή που η Άγκυρα συνεχίζει να διατηρεί εκτεταμένους πολιτικούς, οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς με τη Μόσχα. Παρόλο που ο υπουργός Άμυνας Γκιουλέρ επέμεινε ότι η πρωτοβουλία δεν είναι έργο του ΝΑΤΟ και θα παραμείνει υπό τουρκική διοίκηση, εξακολουθούν να υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με την έκταση της εμπλοκής του ΝΑΤΟ. Μόλις το αρχηγείο τεθεί σε πλήρη λειτουργία, αναμένεται ευρέως να ενσωματωθεί στο ευρύτερο πλαίσιο διοίκησης και σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, δεδομένου ότι οι κύριοι χορηγοί και οι συμμετέχουσες χώρες είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία σύμμαχοι του ΝΑΤΟ.

Περαιτέρω τροφοδότηση τέτοιων ανησυχιών αποτελούν ενδείξεις ότι βασικές επιχειρησιακές ρυθμίσεις έχουν ήδη συζητηθεί και βελτιωθεί με τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ. Αυτά φέρεται να περιλαμβάνουν ζητήματα που σχετίζονται με την Επιχειρησιακή Διοίκηση (OPCOM), τον Επιχειρησιακό Έλεγχο (OPCON), την Περιοχή Ευθύνης και τους Όρους Αναφοράς (ToR) που διέπουν την αποστολή. Στην ορολογία του ΝΑΤΟ, η OPCOM και η OPCON ορίζουν το επίπεδο εξουσίας που ασκείται στις συμμετέχουσες δυνάμεις, ενώ οι Όροι Αναφοράς καθορίζουν την εντολή, τις ευθύνες, την αλυσίδα διοίκησης και τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων της αποστολής. Η φαινομενική ολοκλήρωση των εργασιών σχεδιασμού σε αυτούς τους κρίσιμους μηχανισμούς διοίκησης και ελέγχου υποδηλώνει ότι η πρωτοβουλία έχει προχωρήσει πολύ πέρα από το στάδιο της σύλληψης. Οι επικριτές υποστηρίζουν, επομένως, ότι ανεξάρτητα από τις επίσημες αρνήσεις, το έργο μοιάζει όλο και περισσότερο με μια δομή που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ και έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίξει την Ουκρανία και να ενισχύσει τη θέση της συμμαχίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Μια τέτοια εξέλιξη είναι πιθανό να προσελκύσει στενό έλεγχο από τη Μόσχα, η οποία έχει επανειλημμένα παρουσιάσει τις πρωτοβουλίες ασφαλείας που υποστηρίζονται από τη Δύση στη Μαύρη Θάλασσα ως προσπάθειες περιορισμού της ρωσικής επιρροής και επέκτασης του στρατηγικού αποτυπώματος του ΝΑΤΟ κοντά στα σύνορά της. Οι αναφορές ότι Γάλλοι και Βρετανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι έχουν ήδη επισκεφθεί την προτεινόμενη τοποθεσία της έδρας στο Μπεϊκόζ έχουν τροφοδοτήσει περαιτέρω εικασίες σχετικά με την έκταση της δυτικής εμπλοκής. Ο Γκιουλέρ αναγνώρισε τις επισκέψεις, αλλά τόνισε ότι η διοίκηση θα παραμείνει υπό τουρκική εξουσία και θα διευθύνεται από Τούρκο στρατηγό. Πρόσθεσε ότι η δομή του πολυεθνικού αρχηγείου δεν έχει ακόμη λάβει επίσημη έγκριση και ότι το έργο παραμένει στη φάση σχεδιασμού. Τα έγγραφα αποκαλύπτουν επίσης ότι η Άγκυρα προχωρά με μια άλλη σημαντική πρωτοβουλία που σχετίζεται με το ΝΑΤΟ, το Πολυεθνικό Σώμα Τουρκίας (MNC-TUR), το οποίο αναμένεται να ιδρυθεί στα Άδανα. Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι συνολικά, η ναυτική διοίκηση της Μαύρης Θάλασσας και το πολυεθνικό σώμα σηματοδοτούν μια σημαντική επέκταση του στρατιωτικού αποτυπώματος του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. Ωστόσο, κυβερνητικοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι και τα δύο έργα αποσκοπούν στην ενίσχυση της συλλογικής ασφάλειας, διατηρώντας παράλληλα τον κυρίαρχο έλεγχο της Τουρκίας επί των στρατιωτικών δραστηριοτήτων στην επικράτειά της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εμφάνιση ενός μόνιμου πολυεθνικού ναυτικού αρχηγείου στην Κωνσταντινούπολη θα γίνει μια ακόμη πηγή τριβής στην ολοένα και πιο περίπλοκη σχέση της Τουρκίας με τη Ρωσία.

Ενώ η Άγκυρα έχει διατηρήσει πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς με τη Μόσχα και συνεχίζει να παρουσιάζεται ως μεσολαβητής, τα πρόσφατα αποκαλυφθέντα σχέδια δείχνουν ότι η Τουρκία προετοιμάζεται ταυτόχρονα να διαδραματίσει ηγετικό στρατιωτικό ρόλο στις μεταπολεμικές ρυθμίσεις ασφαλείας που έχουν σχεδιαστεί για να ενισχύσουν την Ουκρανία και να περιορίσουν τη ρωσική επιρροή στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.