Ο ΚΥΡΑΝΑΚΗΣ ΒΓΑΖΕΙ ΤΡΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΔΕΙΚΤΕΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σφοδρή πρόκληση και οργή προκαλεί η νέα, άκρως αλαζονική τοποθέτηση του κυβερνητικού στελέχους, Κωνσταντίνου Κυρανάκη, ο οποίος σε τηλεοπτική του εμφάνιση επιχείρησε να μετακινήσει τις ευθύνες της κυβέρνησης για την καλπάζουσα ακρίβεια στους ίδιους τους πολίτες.

Αντί το Μαξίμου να απολογηθεί για την πλήρη αποτυχία του να πατάξει την αισχροκέρδεια που ρημάζει τα ελληνικά νοικοκυριά, ο κ. Κυρανάκης ισχυρίστηκε ανερυθρίαστα ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στην… αδυναμία των πολιτών να «διαβάσουν» σωστά τους οικονομικούς δείκτες. Σύμφωνα με το εξοργιστικό σκεπτικό του, η κυβερνητική πολιτική είναι αλάνθαστη και η απόγνωση των καταναλωτών οφείλεται απλώς σε δική τους άγνοια.

«Οι αυξήσεις των μισθών ξεπερνούν τον πληθωρισμό» – Το μεγάλο κυβερνητικό ψέμα

Το αποκορύφωμα του εμπαιγμού ήρθε όταν το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε με απίστευτο θράσος πως «η αύξηση των μισθών υπερβαίνει την ακρίβεια και τον πληθωρισμό».

Η συγκεκριμένη δήλωση αποτελεί καθαρή προσβολή προς την κοινωνία. Την ώρα που η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στον πάτο της Ευρώπης και τα έξοδα του σούπερ μάρκετ έχουν γίνει εφιάλτης, η κυβέρνηση επιλέγει να κρύβεται πίσω από αριθμούς. Αντί να πάρει ουσιαστικά μέτρα κατά των μεγάλων καρτέλ, επιτίθεται στους ίδιους τους πολίτες, κατηγορώντας τους για έλλειψη οικονομικής παιδείας επειδή τολμούν να διαμαρτύρονται για την εξαθλίωσή τους.

Απόλυτη αναλγησία και αποσύνδεση από την κοινωνία

Η στάση αυτή ξεσκεπάζει για ακόμη μία φορά τη βαθιά αποσύνδεση και την αλαζονεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στην καθημερινότητα του πολίτη. Το να ισχυρίζεται ένα κυβερνητικό στέλεχος ότι οι μισθοί νικούν την ακρίβεια, όταν ο κόσμος αδυνατεί να βγάλει τον μήνα, αποτελεί ευθεία πολιτική πρόκληση.

Η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να αναλάβει τις ευθύνες της και προτιμά να υποτιμά χυδαία τη νοημοσύνης των πολιτών. Μετατρέποντας το δικό της πολιτικό έλλειμμα σε υποτιθέμενο έλλειμμα κατανόησης των θυμάτων της κρίσης, αποδεικνύει ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η επικοινωνιακή διαχείριση και όχι η επιβίωση της κοινωνίας.