Ένας πρωτοφανής θεσμικός πόλεμος μαίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες της εξουσίας, αποκαλύπτοντας τον πανικό της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τα ωμά παιχνίδια επιρροής των Βρυξελλών. Ένα απόλυτο ξεσκέπασμα που αποτελεί κόλαφο για ολόκληρο το πολιτικό και δικαστικό σύστημα της χώρας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία καταφέρεται ευθέως εναντίον της ηγεσίας της ελληνικής Δικαιοσύνης, διότι καταθέτει προσφυγή στη διοικητική ολομέλεια του Αρείου Πάγου και απαιτεί την ακύρωση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου.
Γιατί συμβαίνει αυτός ο σεισμός; Διότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρνείται κατηγορηματικά να χάσει τον έλεγχο και την τεράστια επιρροή της στο εσωτερικό της χώρας.
Το ευρωπαϊκό ιερατείο θέλει να κρατήσει τα δικά του πιόνια στη σκακιέρα για όλο το προβλεπόμενο διάστημα, επιμένοντας στην πλήρη πενταετή ανανέωση της θητείας των τριών Ελλήνων ευρωεισαγγελέων, της Πόπης Παπανδρέου, της Χαρίκλειας Θάνου και του Διονυσίου Μουζάκη. Μια απόφαση που το Κολέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε ήδη λάβει ομόφωνα από τον περασμένο Νοέμβριο, μετά από ξεκάθαρη εισήγηση της επικεφαλής του οργάνου.
Ποιο το βρώμικο παιχνίδι της κυβέρνησης; Το Μέγαρο Μαξίμου, βουτηγμένο στην ανασφάλεια για τις ανοιχτές πληγές που απειλούν την εικόνα του, επέλεξε άλλη οδό. Αντί να αντιμετωπίσει την κατάσταση, το σύστημα Μητσοτάκη κρύφτηκε βολικά πίσω από τις τήβεννους του Αρείου Πάγου. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, είχε στείλει τα σχετικά ερωτήματα στον Άρειο Πάγο, νίπτοντας τας χείρας του ενόψει της λήξης της θητείας των λειτουργών στο τέλος Ιουνίου.
Η αποστολή εξετελέσθη πριν από λίγες εβδομάδες.
Το 11μελές Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, με τη συμμετοχή της προέδρου Αναστασίας Παπαδοπούλου και του εισαγγελέα Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, αποφάσισε ομόφωνα να αγνοήσει την ευρωπαϊκή απόφαση.
Αντί για την πενταετία που απαιτούσαν οι Βρυξέλλες, επέβαλαν μια λειψή παράταση μόλις δύο ετών. Δικαιολογία τους αποτέλεσε ο ισχυρισμός ότι το ελληνικό Σύνταγμα και η νομοθεσία δίνουν αποκλειστική αρμοδιότητα στο εθνικό όργανο. Η αλήθεια είναι ότι τους αφήνουν ακριβώς τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για να κλείσουν τις τρέχουσες δικογραφίες και μετά να απομακρυνθούν, πριν προλάβουν να αγγίξουν νέα, πιο επικίνδυνα κυβερνητικά μυστικά.
Ο πραγματικός λόγος πίσω από αυτή τη νομική ντρίμπλα μυρίζει πολιτικό τρόμο. Το καθεστώς τρέμει στην ιδέα των ανεξέλεγκτων ερευνών.
Η υπόθεση των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις καυτές δικογραφίες να έχουν ήδη διαβιβαστεί στη Βουλή από την Ευρωεισαγγελία, έχει προκαλέσει πανικό στα κυβερνητικά έδρανα. Η κυβέρνηση πασχίζει να βάλει φρένο στους ρυθμούς των ευρωπαϊκών ερευνών, ελπίζοντας ότι η διετής διορία θα λειτουργήσει ως κόφτης στα αποκαλυπτήρια που έρχονται και θα προστατεύσει τους εμπλεκόμενους.
Όμως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν αφήνει το ζήτημα να περάσει έτσι, δείχνοντας τα δόντια της και αποδεικνύοντας ότι δεν σκοπεύει να απεμπολήσει τη δύναμη παρέμβασης που διαθέτει στην Ελλάδα.
Η απάντησή της είναι ένας νομικός και θεσμικός καταπέλτης. Υποστηρίζει ορθά κοφτά ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του άρθρου 90 του ελληνικού Συντάγματος είναι αρμόδιο μόνο για τα αυστηρά εσωτερικά ζητήματα προαγωγών και μεταθέσεων εντός της χώρας. Ξεκαθαρίζει ότι οι Έλληνες δικαστικοί που διορίστηκαν στον ευρωπαϊκό θεσμό υπάγονται στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, κατηγορώντας ευθέως τον Άρειο Πάγο ότι κινήθηκε εντελώς εκτός της ευρωπαϊκής του δικαιοδοσίας.
Το χτύπημα των Ευρωπαίων βρίσκεται στο ότι υπενθυμίζουν πως οι ευρωπαϊκοί κανόνες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας, πετώντας στο καναβάτσο τα νομικά επιχειρήματα του Αρείου Πάγου. Εγκαλούν μάλιστα την ηγεσία της ελληνικής Δικαιοσύνης λέγοντας ότι, αν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία για την ορθότητα της διαδικασίας, όφειλαν να στείλουν προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι να παίζουν πολιτικά παιχνίδια με διετείς παρατάσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Η μεγάλη και τελική μάχη αυτού του ανελέητου πολέμου θα δοθεί στον Άρειο Πάγο την τελευταία δικάσιμο πριν από τη λήξη του τρέχοντος δικαστικού έτους, στις 30 Ιουνίου 2026. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε μια κυβέρνηση που εργαλειοποιεί τους ανώτατους θεσμούς της Δικαιοσύνης για να χτίσει ένα τείχος συγκάλυψης και ατιμωρησίας αποφεύγοντας τον έλεγχο. Από την άλλη, παρακολουθούμε έναν ενωσιακό μηχανισμό που παλεύει λυσσαλέα να διατηρήσει την εξουσία του και να κρατήσει την Αθήνα σε στενό κλοιό επιρροής. Ο λαός παρακολουθεί αηδιασμένος ένα θεσμικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, όπου το μόνο σίγουρο είναι ότι η αλήθεια και η πραγματική δικαιοσύνη θυσιάζονται στον βωμό των πολιτικών σκοπιμοτήτων.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
