Στέγη με το σταγονόμετρο για τους εκπαιδευτικούς: Η κυβέρνηση «θυμήθηκε» τώρα τους νεοδιόριστους
Μετά από χρόνια διαμαρτυριών, παραιτήσεων, οικονομικής ασφυξίας και αδυναμίας κάλυψης ακόμη και βασικών στεγαστικών αναγκών στα νησιά και στις δυσπρόσιτες περιοχές, η κυβέρνηση φαίνεται να ανακαλύπτει ότι και οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί χρειάζονται στέγη.
Η απάντηση του υπουργείου Εσωτερικών στη Βουλή ανοίγει για πρώτη φορά το ενδεχόμενο επέκτασης των κινήτρων στέγασης και σίτισης και στους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι μέχρι σήμερα βρίσκονταν εκτός του υφιστάμενου πλαισίου παροχών.
Πρόκειται αναμφίβολα για μια θετική εξέλιξη. Ωστόσο, γεννά εύλογα ερωτήματα: γιατί χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια για να αναγνωριστεί ένα πρόβλημα που είναι γνωστό σε κάθε νησί, σε κάθε ακριτική περιοχή και σε κάθε σχολείο που αδυνατεί να στελεχωθεί;
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Σε πολλές νησιωτικές περιοχές, τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί σε επίπεδα που καθιστούν σχεδόν αδύνατη την παραμονή ενός εκπαιδευτικού. Νεοδιόριστοι και αναπληρωτές αναγκάζονται να δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους μόνο για στέγαση, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου εκπαιδευτικοί μοιράζονται κατοικίες ή αναζητούν λύσεις τελευταίας στιγμής για να μπορέσουν να υπηρετήσουν.
Η συζήτηση για τη στέγαση των εκπαιδευτικών δεν αφορά προνόμια. Αφορά τη δυνατότητα του δημόσιου σχολείου να λειτουργήσει. Όταν ένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί να βρει σπίτι ή να ανταποκριθεί στο κόστος διαβίωσης, το πρόβλημα μεταφέρεται τελικά στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και στους μαθητές.
Το υπουργείο αναφέρει ότι η σχετική ρύθμιση εξετάζεται στο πλαίσιο του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μέχρι να μετατραπεί όμως η εξαγγελία σε νόμο, οι εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σκληρή καθημερινότητα που δεν λύνεται με διαβεβαιώσεις και προθέσεις.
Η ουσία είναι μία: η στεγαστική κρίση στα σχολεία δεν είναι μελλοντικός κίνδυνος. Είναι παρόν πρόβλημα. Και όσο οι λύσεις καθυστερούν, τόσο δυσκολότερο γίνεται να στελεχωθούν σχολεία σε νησιά, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές.
Η επέκταση των κινήτρων στους νεοδιόριστους αποτελεί ένα βήμα. Το ερώτημα είναι αν θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα ή αν οι εκπαιδευτικοί θα συνεχίσουν να δίνουν κάθε Σεπτέμβριο τη δική τους μάχη για το αυτονόητο: ένα σπίτι κοντά στο σχολείο τους.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
