Λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, που δικαίως έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, έρχεται από εταιρεία παραγωγής πορνό η ελληνική απάντηση στη χολιγουντιανή παραγωγή και κάνει την κατάσταση ακόμη πιο εξοργιστική!
Πρόκειται για μία άλλη «Οδύσσεια», και σε μορφή τετραλογίας, με τα δικά της ερωτικά αστέρια…
Σύμφωνα με πληροφορίες, ανάμεσα σε αυτά θα είναι, η ίδια η ιδιοκτήτρια της Sugarbabes, Ίνα Ιννάκι, η Christy White, πολλοί θα τη θυμούνται ως Χριστίνα Ανδρεάδου από το πέρασμά της στο «Greece’s Next Top Model», ο Σάκης Δερμάτης ή Phil Strife, πριν γίνει πρωταγωνιστής ερωτικών ταινιών η εμπειρία του με τις κάμερες ήταν ως Φίλιππος Αρβανίτης στο ριάλιτι «Power of love», ο Dimitri Shadow και η Diana Gabrovska.
Το θεμελιώδες ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πώς φτάσαμε στο σημείο ένα από τα θεμελιώδη κείμενα του όχι μόνο του ελληνικού, αλλά και του παγκόσμιου πολιτισμού να αντιμετωπίζεται ως ακόμη ένα εμπορικό «brand» που μπορεί να φορεθεί πάνω σε οποιοδήποτε προϊόν;
Η Οδύσσεια δεν είναι απλώς μια ιστορία περιπετειών. Είναι ένα έργο για την επιστροφή, την απώλεια, την επιμονή, τον πειρασμό, την ανθρώπινη ευφυΐα απέναντι στο χάος. Είναι το κείμενο που διαμόρφωσε επί χιλιετίες τη δυτική λογοτεχνία. Και ξαφνικά κινδυνεύει να μετατραπεί σε ακόμη ένα περιτύλιγμα μάρκετινγκ μιας εταιρείας παραγωγής πορνογραφικού περιεχομένου.
Είναι αδιανόητη η πεποίθηση ότι τα πάντα μπορούν να γίνουν εμπόρευμα, ότι κάθε πολιτιστικό σύμβολο είναι διαθέσιμο για εκμετάλλευση αρκεί να παράγει κλικ, συνδρομές και δημοσιότητα.
Στην εποχή της αδιάκοπης προσοχής, ο Οδυσσέας δεν αντιμετωπίζει πλέον τις Σειρήνες. Έχει να αντιμετωπίσει τους αλγόριθμους. Και οι αλγόριθμοι ζητούν συνεχώς το ίδιο πράγμα: περισσότερη πρόκληση, περισσότερο θόρυβο, περισσότερη υπερβολή.
Κάποτε οι δημιουργοί προσπαθούσαν να σταθούν στο ύψος των μεγάλων έργων. Σήμερα μοιάζει συχνά να συμβαίνει το αντίθετο: τα μεγάλα έργα επιστρατεύονται για να δανείσουν κύρος σε επιχειρήσεις που αναζητούν δημοσιότητα.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο ειρωνικό στοιχείο της υπόθεσης. Η Οδύσσεια είναι ένα έπος για έναν άνθρωπο που παλεύει να βρει τον δρόμο του προς την πατρίδα. Η σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος, αντίθετα, φαίνεται να έχει χάσει εντελώς τον δρόμο προς την ουσία.
Και όταν ο Όμηρος αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία για viral καμπάνιες, το ερώτημα δεν είναι αν προσβάλλεται η κλασική γραμματεία. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει πλέον κάτι που να μην αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως προϊόν προς πώληση. Γιατί όταν τα πάντα γίνονται εμπόρευμα, στο τέλος δεν υποβαθμίζεται μόνο ο πολιτισμός. Υποβαθμίζεται και η ίδια η ικανότητά μας να ξεχωρίζουμε το σημαντικό από το απλώς θορυβώδες.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
