Το success story που επιχείρησε να στήσει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας γύρω από το θεσμό των εθελοντριών στις Ένοπλες Δυνάμεις κατέρρευσε με πάταγο πριν καν ξεκινήσει. Η πραγματικότητα στη Λαμία είναι αμείλικτη και εκθέτει ανεπανόρθωτα τους επικοινωνιακούς σχεδιασμούς της ηγεσίας.
Όταν ανακοινωνόταν το περίφημο πιλοτικό πρόγραμμα, οι βαρύγδουπες κυβερνητικές υποσχέσεις μιλούσαν για τουλάχιστον 200 εθελόντριες που θα έμπαιναν στην πρώτη γραμμή της «Ατζέντας 2030».
Στην παρουσίαση, ο αριθμός προσγειώθηκε ανώμαλα στις 72. Σήμερα, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, η προσέλευση έχει πιάσει πάτο, με τις εθελόντριες να έχουν απομείνει λιγότερες από 50.
Μιλάμε για μια καθολική αποδοκιμασία ενός σχεδίου που αποδείχθηκε πρόχειρο, χωρίς σοβαρή μελέτη και μακριά από τις πραγματικές ανάγκες του στρατεύματος.
Επίσκεψη με «άρωμα» 1985
Το πραγματικό κερασάκι στην τούρτα αυτού του φιάσκου, όμως, είναι ο τρόπος μετακίνησης του Νίκου Δένδια. Για να μεταβεί στη Λαμία, μια απόσταση αναμφίβολα μικρή και εύκολα προσβάσιμη οδικώς μέσω της Εθνικής Οδού, επιστρατεύεται ελικόπτερο.
Σε μια περίοδο που τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων παλεύουν με την ακρίβεια και οι πόροι πρέπει να πηγαίνουν μέχρι και το τελευταίο ευρώ στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, η ηγεσία επιλέγει μετακινήσεις που ξυπνούν τις χειρότερες μνήμες της δεκαετίας του ’80. Τότε που οι κυβερνητικοί παράγοντες χρησιμοποιούσαν τα στρατιωτικά μέσα σαν προσωπικά τους ταξί.
Μια πτήση που «καίει» τον προϋπολογισμό
Πέρα από τον προκλητικό συμβολισμό, η επιλογή αυτή έχει και βαρύ οικονομικό τίμημα. Η ενεργοποίηση ενός στρατιωτικού ελικοπτέρου για μια απλή μετακίνηση VIP μεταφράζεται σε χιλιάδες ευρώ ανά ώρα πτήσης, αν συνυπολογίσει κανείς το τεράστιο κόστος των καυσίμων, τη φθορά των υλικών και τη συντήρηση. Όταν η βάση αιμορραγεί οικονομικά και οι ίδιοι οι στρατιωτικοί αγοράζουν εξοπλισμό από την τσέπη τους, είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να σπαταλώνται πολύτιμες ώρες πτήσης για να γλιτώσει ο Υπουργός λίγη από την κίνηση του δρόμου.
Επιστροφή στο παρελθόν
Οι «μεταρρυθμίσεις» που μας υποσχέθηκαν φαίνεται πως έχουν την αντίθετη φορά. Αντί για ένα σύγχρονο, ευέλικτο και αξιοκρατικό στράτευμα, οι πρακτικές αυτές παραπέμπουν ευθέως σε νοοτροπίες παλαιοκομματικής ΔΕΚΟ του ’80.
Το ερώτημα είναι απλό: Ποιο είναι τελικά το μήνυμα που στέλνει η ηγεσία όταν ένα παταγωδώς αποτυχημένο πρόγραμμα «γιορτάζεται» με σπατάλη ωρών πτήσης και επικοινωνιακά σόου; Η σοβαρότητα και η διαφάνεια στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να θυσιάζονται για μερικά λεπτά τηλεοπτικού χρόνου.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
