Τα παράδοξα της Βουλής- Ο Δραγασάκης επέστρεψε ως ανεξάρτητος – Η Βουλή αποκτά το… μεγαλύτερο κόμμα χωρίς αρχηγό

Η παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από τη Βουλή και η αποχώρησή της από τη Νέα Αριστερά έφερε ξανά στο κοινοβουλευτικό προσκήνιο τον Γιάννη Δραγασάκη. Ωστόσο, η επιστροφή του συνοδεύτηκε από μια συμβολική κίνηση με ιδιαίτερη πολιτική σημασία: ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσίπρα επέλεξε να δηλώσει ανεξάρτητος βουλευτής.

Έτσι, το άτυπο «κόμμα» των ανεξαρτήτων αριθμεί πλέον περίπου 40 βουλευτές, αποτελώντας τη δεύτερη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη σε αριθμούς, χωρίς αρχηγό, χωρίς ενιαία γραμμή και χωρίς κοινό πολιτικό σχέδιο.

Η μεγάλη δεξαμενή των διασπάσεων

Το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο. Η συνεχής εσωστρέφεια στον χώρο της Κεντροαριστεράς, οι αλλεπάλληλες διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, η δημιουργία της Νέας Αριστεράς και η αδυναμία συγκρότησης ενός νέου σταθερού πολιτικού πόλου δημιούργησαν μια πρωτοφανή δεξαμενή ανεξάρτητων βουλευτών.

Οι παλιές κομματικές ταυτότητες μοιάζουν να έχουν καταρρεύσει, χωρίς όμως να έχουν αντικατασταθεί από νέα σχήματα με σαφές ιδεολογικό στίγμα και προγραμματική συνοχή.

Βουλή χωρίς μπλοκ και αντιπολίτευση χωρίς κέντρο βάρους

Η εικόνα αυτή αποδυναμώνει τη δυνατότητα συγκρότησης σαφών κοινοβουλευτικών μπλοκ και δημιουργεί ένα τοπίο κατακερματισμού, όπου κυριαρχούν οι προσωπικές στρατηγικές και οι μεμονωμένες παρεμβάσεις.

Ακόμη πιο έντονο είναι το πρόβλημα στον χώρο της αντιπολίτευσης. Αντί να διαμορφώνεται ένας ισχυρός εναλλακτικός πόλος απέναντι στην κυβέρνηση, το πολιτικό σκηνικό θυμίζει περισσότερο παζλ χωρίς τελική εικόνα. Οι διασπάσεις και οι προσωπικές διαδρομές έχουν αντικαταστήσει τη συλλογική στρατηγική.

Το «δεύτερο κόμμα» που δεν είναι κόμμα

Οι περίπου 40 ανεξάρτητοι βουλευτές δεν αποτελούν μια νέα πολιτική πρόταση. Δεν διαθέτουν κοινό πρόγραμμα, κοινή ιδεολογία ή θεσμική συνοχή. Αντίθετα, λειτουργούν ως ένα σύνολο διαφορετικών πολιτικών διαδρομών, που συχνά συγκλίνουν μόνο στο γεγονός ότι έχουν αποχωρήσει από τα κόμματά τους.

Το αποτέλεσμα είναι μια ιδιότυπη πολιτική Βαβέλ, όπου η Βουλή αποκτά το μεγαλύτερο «κόμμα» χωρίς αρχηγό και χωρίς ενιαία φωνή.

Από την πολυφωνία στην αποσύνθεση;

Κάποτε η πολυφωνία θεωρούνταν ένδειξη δημοκρατικής ωριμότητας. Σήμερα, όμως, η εκρηκτική αύξηση των ανεξάρτητων βουλευτών μοιάζει περισσότερο να αντανακλά την κρίση εκπροσώπησης και την αδυναμία ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού.

Και όσο οι πολίτες αναζητούν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η εικόνα που εκπέμπει η Κεντροαριστερά θυμίζει περισσότερο διάλυση παρά αναγέννηση.

Για πολλούς, η επιστροφή του Γιάννη Δραγασάκη δεν είναι απλώς η επανεμφάνιση ενός παλιού στελέχους. Είναι ακόμη μία υπενθύμιση ότι η ελληνική Κεντροαριστερά εξακολουθεί να ψάχνει τον εαυτό της, ενώ η Βουλή γεμίζει ολοένα και περισσότερο με πολιτικούς χωρίς κομματική στέγη.

Και κάπως έτσι, το δεύτερο μεγαλύτερο «κόμμα» της χώρας δεν έχει ούτε αρχηγό, ούτε συνέδριο, ούτε πρόγραμμα. Έχει μόνο ανεξάρτητους.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Λύκος παγιδεύτηκε σε παράνομη θηλιά στην Αττική και περπάτησε 200 χιλιόμετρα μέχρι τον Παρνασσό