Η πολιτική πορεία του Νίκολα Γκρούεφσκι συνδέθηκε στενά με την έντονη προώθηση της λεγόμενης «αρχαιοποίησης» (antiquisation) στα Σκόπια, μιας στρατηγικής που επικρίθηκε διεθνώς ως προσπάθεια καπηλείας της ελληνικής ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας.
Η πολιτική της «αρχαιοποίησης» και οι αντιδράσεις
Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του (2006–2016), ο Γκρούεφσκι εφάρμοσε ένα εκτεταμένο σχέδιο αναδιαμόρφωσης της πρωτεύουσας, γνωστό ως «Σκόπια 2014». Το έργο αυτό περιλάμβανε την τοποθέτηση δεκάδων κιτς αγαλμάτων, με κυρίαρχο το γιγαντιαίο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία, καθώς και τη μετονομασία αεροδρομίων και αυτοκινητοδρόμων με ελληνικά ιστορικά ονόματα.
Αυτή η τακτική προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εσωτερικό της ίδιας του της χώρας, καθώς πολλοί αναλυτές και πολίτες τον κατηγόρησαν για τεχνητή κατασκευή εθνικής ταυτότητας και ιδεολογική παραχάραξη της ιστορίας, με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα και τα σκάνδαλα διαφθοράς.
Από τον εθνικισμό στη φυγοδικία
Παρά την ακραία εθνικιστική ρητορική που χρησιμοποίησε για να παραμείνει στην εξουσία, εμφανιζόμενος ως «υπερασπιστής του έθνους», η πολιτική του κατέρρευσε υπό το βάρος αποκαλύψεων για οικονομικά εγκλήματα, παράνομες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις και κατάχρηση εξουσίας.
Η κατάληξή του να εγκαταλείψει κρυφά τη χώρα του το 2018, αναζητώντας προστασία στην Ουγγαρία και αποκτώντας τελικά ουγγρική υπηκοότητα για να γλιτώσει τη φυλακή, σχολιάστηκε αρνητικά από τους επικριτές του. Για πολλούς, η φυγή του απέδειξε ότι η εθνικιστική του ατζέντα και η προσπάθεια οικειοποίησης του όρου «Μακεδόνας» ήταν απλώς ένα πολιτικό εργαλείο για τη διατήρηση της εξουσίας, το οποίο εγκατέλειψε αμέσως μόλις ήρθε αντιμέτωπος με τις συνέπειες του νόμου.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
