Αν κάποιος αναζητούσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μια τεχνολογία μπορεί να παρουσιαστεί ως επανάσταση και να καταλήξει σε πηγή νέας ταλαιπωρίας για τους πολίτες, δύσκολα θα έβρισκε καλύτερη περίπτωση από τις λεγόμενες «έξυπνες κάμερες» κυκλοφορίας.
Το σύστημα που προβλήθηκε ως ένα ακόμη βήμα προς το ψηφιακό κράτος και την αυτοματοποίηση των ελέγχων φαίνεται πως ξεκίνησε με εντυπωσιακά ποσοστά αστοχιών. Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, η συντριπτική πλειονότητα των κλήσεων που επανεξετάστηκαν από ανθρώπους ελεγκτές κρίθηκε προβληματική ή λανθασμένη.
Η εικόνα που προκύπτει προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη φέρεται να μπέρδεψε συσκευές ατμίσματος με κινητά τηλέφωνα, να θεώρησε ότι ένας οδηγός μιλούσε στο τηλέφωνο ενώ απλώς έξυνε το κεφάλι του και να κατέγραψε παραβάσεις μη χρήσης ζώνης εκεί όπου η ζώνη υπήρχε κανονικά αλλά δεν φαινόταν καθαρά στη φωτογραφία.
Ακόμη πιο εντυπωσιακές είναι οι περιπτώσεις όπου το σύστημα εντόπισε συνοδηγούς χωρίς ζώνη ασφαλείας σε οχήματα που… δεν είχαν καν συνοδηγό. Σε άλλες περιπτώσεις, μια σκιά, μια αντανάκλαση ή το χρώμα ενός ρούχου στάθηκαν αρκετά για να μετατραπούν σε ηλεκτρονική παράβαση.
Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται μόνο στις λανθασμένες αναγνωρίσεις. Καταγγελίες και δημοσιεύματα αναφέρουν ότι οι κάμερες υπολογίζουν μέσες ταχύτητες με τρόπο που αμφισβητείται ως προς τη νομιμότητα και την ακρίβειά του, δημιουργώντας πρόσθετες αμφιβολίες για την αξιοπιστία του συστήματος.
Και κάπου εδώ αρχίζει η ειρωνεία. Ένα σύστημα που υποτίθεται ότι θα μείωνε τη γραφειοκρατία και θα απελευθέρωνε ανθρώπινους πόρους, οδήγησε στην ανάγκη να επιστρατευτούν επιπλέον αστυνομικοί για να ελέγχουν τις λανθασμένες κλήσεις που παράγει η ίδια η τεχνολογία. Αντί δηλαδή να εργάζεται η τεχνητή νοημοσύνη για τους ανθρώπους, οι άνθρωποι εργάζονται για να διορθώνουν την τεχνητή νοημοσύνη.
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα γύρω από τον λεγόμενο ψηφιακό μετασχηματισμό. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκαν πολλές τεχνολογικές πρωτοβουλίες ως απόδειξη εκσυγχρονισμού και αποτελεσματικότητας. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο σύνθετη από τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τα εντυπωσιακά δελτία Τύπου.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι μια νέα τεχνολογία κάνει λάθη. Κάθε νέο σύστημα χρειάζεται δοκιμές και βελτιώσεις. Το πρόβλημα είναι όταν η προβολή της καινοτομίας προηγείται της αξιοπιστίας της και όταν οι πολίτες μετατρέπονται σε δοκιμαστές ενός συστήματος που δεν έχει αποδείξει ακόμη ότι μπορεί να λειτουργήσει σωστά.
Έτσι, η υποσχόμενη ψηφιακή επανάσταση κινδυνεύει να καταλήξει σε μια ακόμη ψηφιακή «τρύπα στο νερό», όπου οι οδηγοί καλούνται να αποδείξουν ότι φορούσαν ζώνη, ότι δεν μιλούσαν στο κινητό και ότι ο… αόρατος συνοδηγός δεν υπήρξε ποτέ. Γιατί όταν η τεχνολογία αρχίζει να κόβει κλήσεις στη φαντασία της, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι οδηγοί αλλά το ίδιο το σύστημα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
