Οι Κουβανοί εγκαταλείπουν το αμερικανικό όνειρο
Καθώς οι συνθήκες στο νησί επιδεινώνονται, οι άνθρωποι φεύγουν – απλώς όχι για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένας από τους στόχους της εκστρατείας πίεσης της κυβέρνησης Τραμπ κατά της Κούβας – συμπεριλαμβανομένου ενός ολοκληρωμένου εμπάργκο πετρελαίου, του διευρυμένου σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, μιας απαγγελίας κατηγοριών από τις ΗΠΑ στον πρώην Κουβανό πρόεδρο Ραούλ Κάστρο και των αυξανόμενων εκκλήσεων στο Καπιτώλιο για στρατιωτική επέμβαση – είναι η υποκίνηση εσωτερικής διαφωνίας που θα οδηγούσε στην ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος στο νησί. Αλλά οι προσπάθειες έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής επειδή η μετανάστευση, η πιο αξιόπιστη βαλβίδα απελευθέρωσης διαφωνίας στην Κούβα, παραμένει λειτουργική παρά τις προσπάθειες των ΗΠΑ να την κλείσουν. Σε προηγούμενες περιόδους πολιτικής και οικονομικής κρίσης, οι περισσότεροι Κουβανοί μετανάστες πήγαιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αλλά ένα αυξανόμενο μερίδιο κατευθύνεται τώρα στη Λατινική Αμερική, συμπεριλαμβανομένης της Βραζιλίας και του Μεξικού. Αυτές οι χώρες προορισμού επωμίζονται το κόστος της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στην Κούβα, δίνοντάς τους μόχλευση που θα μπορούσε να διαμορφώσει τις αντιδράσεις τους στις μελλοντικές ενέργειες της Ουάσιγκτον στο ημισφαίριο. Αυτό το μεταβαλλόμενο πρότυπο μετανάστευσης είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της περιοριστικής προσέγγισης της κυβέρνησης Τραμπ στις σχέσεις με το νησί. Από την επιστροφή του στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2025, ο Τραμπ έχει εφαρμόσει μια εκστρατεία μέγιστης πίεσης κατά της Κούβας και έχει επιβάλει περιορισμούς στην κουβανική μετανάστευση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Λευκός Οίκος έχει συμπεριλάβει την Κούβα σε έναν κατάλογο 39 χωρών που υπόκεινται σε πλήρεις ή μερικούς ταξιδιωτικούς περιορισμούς, καθώς και σε έναν κατάλογο 75 χωρών που αντιμετωπίζουν επ’ αόριστον πάγωμα της επεξεργασίας θεωρήσεων. Επίσης, τερμάτισε ένα ανθρωπιστικό πρόγραμμα αναστολής που είχε σχεδιαστεί για να διευκολύνει τη νόμιμη είσοδο των επιλέξιμων Κουβανών στις Ηνωμένες Πολιτείες και τερμάτισε τις διμερείς συνομιλίες για τη μετανάστευση που πραγματοποιούνταν τακτικά υπό τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.
Αυτά τα μέτρα σηματοδοτούν μια απόκλιση από δεκαετίες πολιτικής των ΗΠΑ. Στα χρόνια που ακολούθησαν την Κουβανική Επανάσταση τη δεκαετία του 1950, υπήρξαν επανειλημμένες εκροές Κουβανών μεταναστών κατά τη διάρκεια περιόδων κρίσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο κύριος προορισμός. Τα πρώτα επεισόδια περιελάμβαναν την ανέλκυση σκαφών στην Καμαριόκα του 1965, κατά την οποία ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο, επιδιώκοντας να απαλλάξει το νησί από τους αντιφρονούντες, επέτρεψε σε Κουβανούς με συγγενείς στις Ηνωμένες Πολιτείες να αναχωρήσουν από το βόρειο λιμάνι της Καμαριόκα.
Οι διελεύσεις με βάρκες τερματίστηκαν αργότερα με μια συμφωνία ΗΠΑ-Κούβας που καθιέρωσε το πιο επίσημο πρόγραμμα Freedom Flights, το οποίο αποτελούνταν από πτήσεις δύο φορές την ημέρα μεταξύ των δύο χωρών που τελικά έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανούς πρόσφυγες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μεταγενέστερα κύματα μετανάστευσης ακολούθησαν παρόμοιο μοτίβο. Η μεταφορά με βάρκες Mariel του 1980 – μια μεγαλύτερη, πιο χαοτική εκδοχή της μεταφοράς με βάρκες Camarioca – είδε περίπου 125.000 Κουβανούς να εγκαταλείπουν το νησί. Χρόνια αργότερα, η κρίση Balsero του 1994 εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «ειδικής περιόδου» της Κούβας, όταν περίπου 35.000 Κουβανοί διέφυγαν από τη σοβαρή οικονομική ύφεση που προκλήθηκε από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Σε όλα αυτά τα επεισόδια, οι κουβανικές αρχές επέτρεψαν αναχωρήσεις μεγάλης κλίμακας για να μετριάσουν την εσωτερική πίεση. Η τελευταία έξοδος, η οποία ξεκίνησε το 2021, έχει οδηγήσει σε αναχώρηση μεταξύ 1 και 2 εκατομμυρίων Κουβανών, σύμφωνα με τις περισσότερες εκτιμήσεις.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει μέχρι στιγμής καταφέρει να εμποδίσει την είσοδο Κουβανών μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι παράτυπες συναντήσεις με Κουβανούς μετανάστες στα σύνορα έχουν μειωθεί κατά 99% σε σύγκριση με παρόμοιες περιόδους υπό την προεδρία Μπάιντεν. Ωστόσο, στοιχεία από άλλα μέρη του ημισφαιρίου δείχνουν ότι οι Κουβανοί εξακολουθούν να εγκαταλείπουν το νησί σε μεγάλους αριθμούς, αν και προς νέους προορισμούς. Στη Βραζιλία, οι αιτήσεις ασύλου από την Κούβα σχεδόν διπλασιάστηκαν από 22.288 το 2024 σε 41.919 το 2025, καθιστώντας τους Κουβανούς το 55% όλων των αιτούντων άσυλο στη χώρα και τη μεγαλύτερη εθνική ομάδα μεταξύ των αιτούντων. Βορειότερα, στο Μεξικό, οι Κουβανοί αντιπροσώπευαν το 23% όλων των ανθρωπιστικών καρτών επισκεπτών που εκδόθηκαν από τις μεξικανικές αρχές μετανάστευσης από τον Ιανουάριο έως τον Νοέμβριο του 2024. Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2025, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στο 78% – το σαφέστερο σημάδι ότι οι Κουβανοί εισέρχονται στον μεξικανικό αγωγό ασύλου σε αριθμούς που το Μεξικό δεν έχει βιώσει ποτέ.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
