ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ Ή… ΔΗΜΑΡΧΟΣ; ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΥΠΕΣ – ΥΠΕΘΑ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google
Μνημείο θεσμικής ασυνεννοησίας, προχειρότητας και κυβερνητικού βραχυκυκλώματος αποτελεί η σύγκρουση ανάμεσα στον υπό διαβούλευση Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Υπουργείου Εσωτερικών (ΥΠΕΣ) και τον πρόσφατο Νόμο Δένδια (ν. 5265/ΦΕΚ Α’ 3/10.01.2026) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Ενώ το ΥΠΕΣ στο περιβόητο Άρθρο 294 στρώνει «χαλί» στους ένστολους, τάζοντάς τους αυτοδίκαιη αναστολή καθηκόντων και «πάγωμα» των μεταθέσεων αν εκλεγούν Δήμαρχοι ή Αντιδήμαρχοι, το ΥΠΕΘΑ έχει ήδη φροντίσει να τους «ναρκοθετήσει» το πεδίο. Και μάλιστα, με τον πιο απόλυτο τρόπο: το Άρθρο 106 του πρόσφατου νόμου για τη «Νέα Εποχή των Ενόπλων Δυνάμεων» μετατρέπει την ενασχόληση των στρατιωτικών με την Αυτοδιοίκηση σε έναν νομικό και υπηρεσιακό εφιάλτη.

Το Άρθρο-Καταπέλτης που «δένει» χειροπόδαρα τα στελέχη

Αρκεί μια απλή ανάγνωση στο ΦΕΚ του Ιανουαρίου του 2026 για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του παραλογισμού. Το Άρθρο 106 (παρ. 1, εδάφια γ΄ και δ΄) του ΥΠΕΘΑ ξεκαθαρίζει ρητά και κατηγορηματικά ότι απαγορεύεται στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς:
• Να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της χώρας.
• Να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού (Δήμους και Περιφέρειες) εκτός των προβλεπόμενων κωλυμάτων.
Εδώ, λοιπόν, γεννάται το απόλυτο θεσμικό ανέκδοτο: Το Υπουργείο Εσωτερικών έρχεται και λέει στον στρατιωτικό «κατέβα υποψήφιος, γίνε Αντιδήμαρχος ή Περιφερειακός Σύμβουλος και θα σου δώσω ειδική άδεια». Όμως, την ίδια ακριβώς στιγμή, το δικό του Υπουργείο (ΥΠΕΘΑ) του κουνάει το δάχτυλο, προειδοποιώντας τον ότι η κατοχή αυτής της θέσης παραβιάζει ευθέως τις υπηρεσιακές του υποχρεώσεις!

Ο αναπόφευκτος νομικός εγκλωβισμός

Ας μιλήσουμε με όρους πραγματικής ζωής. Ένας εν ενεργεία στρατιωτικός που εκλέγεται Αντιδήμαρχος, εκ των πραγμάτων παύει να είναι ένας «ουδέτερος» δημόσιος λειτουργός. Είναι υποχρεωμένος:
  1.  Να ανήκει σε μια συγκεκριμένη δημοτική παράταξη.
  2.  Να κάνει πολιτικές δηλώσεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
  3.  Να συγκρουστεί, αν χρειαστεί, με την κεντρική διοίκηση για τα συμφέροντα του Δήμου του (π.χ. για τη διαχείριση κονδυλίων ή τοπικών υποδομών).
Με ποιο δικαίωμα θα τα κάνει όλα αυτά, όταν το Άρθρο 106 του ΥΠΕΘΑ του απαγορεύει ρητά να εμπλέκεται σε οτιδήποτε «χαράζει πολιτική» ή «ασκεί κριτική»; Ο εκλεγμένος στρατιωτικός μετατρέπεται αυτόματα σε έναν παραβάτη, εκτεθειμένο ανά πάσα στιγμή σε πειθαρχικές διώξεις και Στρατοδικεία, επειδή πολύ απλά προσπάθησε να ασκήσει τα δικαιώματα που του έδωσε το… Υπουργείο Εσωτερικών!

Δύο Υπουργεία, δύο διαφορετικές κυβερνήσεις;

Η κατάσταση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό και οργή στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Αναδεικνύει μια κυβέρνηση που νομοθετεί αποσπασματικά, με το δεξί χέρι να αγνοεί τι υπογράφει το αριστερό.
Το ΥΠΕΘΑ, στην προσπάθειά του να μαζέψει το προσωπικό στα στρατόπεδα και να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία, έβγαλε ένα ΦΕΚ-λαιμητόμο για τα πολιτικά δικαιώματα των ενστόλων.

Η «διάτρητη» Ατζέντα 2030 και το επικοινωνιακό αφήγημα που κατέρρευσε

Αυτή η μετωπική σύγκρουση των δύο υπουργείων ξεπερνά τα όρια μιας απλής νομοθετικής ασυνεννοησίας. Αναδεικνύει κάτι πολύ βαθύτερο και επικίνδυνο: το πόσο διάτρητη, πρόχειρη και καθαρά επικοινωνιακή είναι η περίφημη «Ατζέντα 2030» του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Επί μήνες, η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ παρουσιάζει τον ν. 5265/2026 ως το απόλυτο θεσμικό εργαλείο που θα εκσυγχρονίσει το στράτευμα και θα επιβάλει μια νέα, ορθολογική δομή δυνάμεων.
Πώς μεταφράζεται όμως αυτός ο «εξορθολογισμός» στην πράξη; Όταν το Υπουργείο Εσωτερικών νομοθετεί για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αγνοεί επιδεικτικά τον υποτιθέμενο «σκληρό πυρήνα» της Ατζέντας 2030 και συνεχίζει να αντιμετωπίζει τους στρατιωτικούς σαν δημόσιους υπάλληλους.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να ευθυγραμμίσει δύο κορυφαία νομοθετήματά της μέσα στην ίδια χρονιά, αποδεικνύει ότι η «Ατζέντα 2030» σχεδιάστηκε στο πόδι, αποκομμένη από το υπόλοιπο θεσμικό πλαίσιο του κράτος.
Πρόκειται για έναν νόμο-βιτρίνα, ο οποίος στερείται εσωτερικής συνοχής και στρατηγικής βάσης.
Αν η «Νέα Εποχή» του κ. Δένδια μπορεί να ακυρωθεί, τότε δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση, αλλά για ένα διάτρητο επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Για ακόμη μια φορά, η πολυδιαφημισμένη «αριστεία» και ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα μικροπολιτικά συμφέροντα.
Το ερώτημα είναι σαφές και απαιτεί άμεση απάντηση πριν ολοκληρωθεί η διαβούλευση: Ποιος νόμος υπερισχύει; Θα βρεθούν στελέχη κατηγορούμενα επειδή εμπιστεύτηκαν τον Κώδικα του ΥΠΕΣ, ή η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ θα αναγκαστεί σε μια αναδίπλωση, τροποποιώντας τον «νόμο-ευαγγέλιο» που ψήφισε μόλις τον περασμένο Ιανουάριο;
Τα «τυφλά σημεία» της νομοθεσίας είναι πλέον ορατά διά γυμνού οφθαλμού και το Voice News θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά το θέμα…