Σάλος από την υπόκλιση του Βέλγου Υπουργού Άμυνας στον Ατατούρκ!

Στο επίκεντρο σφοδρών επικρίσεων βρίσκεται ο Βέλγος Υπουργός Άμυνας, Θίο Φράνκεν, μετά την επίσημη επίσκεψή του στην Άγκυρα. Ο Φράνκεν δεν περιορίστηκε στα διπλωματικά πρωτόκολλα, αλλά προχώρησε σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, γονατίζοντας μπροστά στο μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξέφρασε τον «άπειρο σεβασμό» του, χαρακτηρίζοντας τον ιδρυτή του τουρκικού κράτους ως έναν «αριστοτεχνικό στρατηγό» και έναν ηγέτη που ο κόσμος χρειάζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Η εξύμνηση των μεταρρυθμίσεων και η σύγκριση με τη Δύση

Ο Βέλγος αξιωματούχος, ο οποίος συμμετέχει σε οικονομική αποστολή στην Τουρκία μαζί με τη Βασίλισσα Ματθίλδη, εστίασε ιδιαίτερα στον κοσμικό χαρακτήρα που επέβαλε ο Ατατούρκ και στις μεταρρυθμίσεις για τα δικαιώματα των γυναικών. Υποστήριξε μάλιστα ότι ο Τούρκος ηγέτης βρισκόταν «μπροστά από πολλές δυτικοευρωπαϊκές χώρες» της εποχής του, προβάλλοντας το έργο του ως πρότυπο εκσυγχρονισμού.

Θύελλα αντιδράσεων για την ιστορική «αμνησία»

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν άμεσα ένα κύμα οργής, κυρίως από την ελληνική και αρμενική κοινότητα, καθώς και από χρήστες που του υπενθύμισαν τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας. Πολλοί κατηγόρησαν τον Υπουργό για προκλητική άγνοια των εγκλημάτων που συνδέονται με το όνομα του Ατατούρκ, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή, η σφαγή της Σμύρνης και οι συστηματικές διώξεις κατά των Ποντίων και των Αρμενίων. Η «πολιτική αφέλεια» του Φράνκεν, όπως χαρακτηρίστηκε, θεωρήθηκε προσβολή στη συλλογική μνήμη των θυμάτων αυτών των ιστορικών γεγονότων.

Διπλωματικές σκοπιμότητες και οικονομικά συμφέροντα

Η επίσκεψη, που είχε ως κύριο στόχο την ενίσχυση των οικονομικών δεσμών μεταξύ Βελγίου και Τουρκίας, φαίνεται πως επισκιάστηκε από την αμφιλεγόμενη στάση του Υπουργού. Παρά την προσπάθειά του να παρουσιάσει μια εικόνα σεβασμού προς τη χώρα υποδοχής, η κίνηση να γονατίσει μπροστά σε μια προσωπικότητα που ταυτίζεται με τη γενοκτονία χιλιάδων ανθρώπων, άνοιξε έναν ασκό του Αιόλου που δύσκολα θα κλείσει σύντομα.

Θεωρείς ότι ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος οφείλει να περιορίζεται αυστηρά στο οικονομικό σκέλος μιας αποστολής ή είναι αναπόφευκτο να προβαίνει σε τέτοιες συμβολικές κινήσεις για τη βελτίωση των σχέσεων, ακόμη κι αν αυτές αγγίζουν «ανοιχτές πληγές» της ιστορίας;