ΘΑ ΚΑΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ; ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΡΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑ!

Σε ένα διαρκές και μακάβριο θέατρο του παραλόγου που παίζεται στις πλάτες της ελληνικής κοινωνίας και προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών, η εγκληματική αδιαφορία για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων αποκαλύπτεται σε όλο της το εφιαλτικό μεγαλείο, καθώς η Hellenic Train καλείται επιτέλους σε ακρόαση από τη ΡΑΣ στις 21 Μαΐου για την παντελή απουσία πιστοποιητικών πυρασφάλειας στα καθίσματα των συρμών.

Η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, έπειτα από την απεγνωσμένη εξώδικη παρέμβαση των οικογενειών των θυμάτων που αναζητούν δικαίωση, αναγκάστηκε να συντάξει ένα πόρισμα-καταπέλτη το οποίο αποδεικνύει ότι η διαχειρίστρια εταιρεία αδυνατεί να προσκομίσει έστω και ένα έγγραφο που να πιστοποιεί την πυραντοχή των υλικών στα βαγόνια.

Το  σκάνδαλο επιβεβαιώνεται από τους ελέγχους του ΕΟΔΑΣΑΑΜ σε γερμανικό εργαστήριο, όπου τα δείγματα από το μοιραίο τρένο όχι απλώς απέτυχαν παταγωδώς να πιάσουν τα ελάχιστα ευρωπαϊκά πρότυπα ασφαλείας, αλλά ανέδειξαν και το ανατριχιαστικό γεγονός πως τα πιο πρόσφατα τοποθετημένα καθίσματα ήταν πολύ πιο εύφλεκτα από τα παλιά.

Το κουβάρι αυτής της δολοφονικής προχειρότητας ξετυλίγεται μέσα από τις ίδιες τις συμβάσεις συντήρησης, όπου οι αυστηρές προδιαγραφές πυρασφάλειας του 1999 και του 2001 «εξαφανίστηκαν» ως διά μαγείας στα νεότερα έγγραφα, δίνοντας τη θέση τους σε επικίνδυνους, γενικόλογους όρους που απαιτούσαν απλώς το ύφασμα να έχει… το ίδιο χρώμα, αδιαφορώντας πλήρως για το αν τα υλικά λειτουργούν ως επιταχυντές φωτιάς.

Ο αιφνίδιος έλεγχος της ΡΑΣ στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Θεσσαλονίκη έφερε στο φως μια εικόνα απόλυτης διάλυσης, με τα στελέχη να ομολογούν πως οι επισκευές γίνονταν με «μπαλώματα» από παροπλισμένα βαγόνια και υλικά αγνώστου συμπεριφοράς στη φλόγα, χωρίς κανένα αρχείο και καμία τεκμηρίωση.

Μπροστά σε αυτές τις ανατριχιαστικές αποκαλύψεις, η στάση της κρατικής μηχανής και της πολιτικής ηγεσίας προκαλεί οργή, καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε κυνικά πως δεν είναι δουλειά του να αποτελεί «εγγυητή ασφαλείας», ενώ ο αρμόδιος υπουργός Υποδομών και Μεταφορών περιορίστηκε στο να πετάξει το μπαλάκι των ευθυνών στην προηγούμενη κυβέρνηση για την περίοδο της ιδιωτικοποίησης, παραδεχόμενος ωστόσο την απόλυτη ανυπαρξία πιστοποιητικών.

Όπως καταγγέλλει με πόνο και αγανάκτηση ο Αντώνης Ψαρόπουλος, πατέρας θύματος του σιδηροδρομικού εγκλήματος, η τραγωδία των Τεμπών δεν δίδαξε απολύτως τίποτα στους αρμοδίους, η δικαστική διερεύνηση κλείνει βιαστικά και με τεράστια κενά, και το κράτος συνεχίζει να επιτρέπει την κυκλοφορία αυτών των εν δυνάμει κινητών φερέτρων, εκθέτοντας καθημερινά ανυποψίαστους πολίτες στον κίνδυνο μιας νέας, ασύλληπτης εθνικής τραγωδίας.