ΝΔ: εσωκομματικός αναβρασμός πριν από το συνέδριο και φόβοι για την επόμενη μέρα

 

Έντονος προβληματισμός επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου ενόψει του 16ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, καθώς οι εσωκομματικές εντάσεις φαίνεται να αποκτούν πλέον πιο δημόσια και οργανωμένα χαρακτηριστικά.

Η επιστολή πέντε βουλευτών της ΝΔ, σε συνδυασμό με παρεμβάσεις στελεχών και συνεντεύξεις που ασκούν κριτική στον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης, δείχνουν ότι η κοινοβουλευτική ομάδα δεν βρίσκεται σε ήρεμα νερά. Παρότι η πρόσφατη συνεδρίαση εμφανίστηκε θεσμικά ήπια, στο παρασκήνιο η δυσαρέσκεια παραμένει ισχυρή.

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται το λεγόμενο επιτελικό κράτος, το οποίο αρκετοί στο εσωτερικό της παράταξης θεωρούν ότι έχει οδηγήσει σε υπερσυγκέντρωση εξουσίας και απομάκρυνση από τις παραδοσιακές κομματικές δομές. Ορισμένοι μάλιστα θέτουν ανοιχτά ζήτημα δημοκρατικής λειτουργίας και ταυτότητας της ΝΔ.

Η συζήτηση αυτή ξυπνά μνήμες από παλαιότερες εσωκομματικές συγκρούσεις, όταν είχε τεθεί το αίτημα η Νέα Δημοκρατία να λειτουργεί ως κόμμα αρχών και όχι ως αρχηγικό κόμμα. Σήμερα, αρκετά στελέχη εκφράζουν τον φόβο ότι η σημερινή ηγεσία μπορεί να αφήσει πίσω της πολιτική και οργανωτική «καμένη γη».

Παράλληλα, η διαφοροποίηση ανάμεσα στη λεγόμενη λαϊκή Δεξιά και τους εκσυγχρονιστές φαίνεται να βαθαίνει. Μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, αρκετοί βουλευτές θέτουν ζητήματα ιδεολογικής φυσιογνωμίας, αλλά και απόστασης της κυβέρνησης από τη βάση της παράταξης.

Στο παρασκήνιο, οι ζυμώσεις για την επόμενη μέρα έχουν ήδη ξεκινήσει. Πρόσωπα με εσωκομματική επιρροή επιχειρούν να ενισχύσουν τα δίκτυά τους, ενώ η φθορά της κυβέρνησης δημιουργεί νέα δεδομένα για τους πιθανούς μελλοντικούς συσχετισμούς.

Το συνέδριο της ΝΔ αναμένεται, επομένως, να αποτελέσει κρίσιμο τεστ για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το ζητούμενο για το Μαξίμου είναι να αποφευχθεί η εικόνα εσωστρέφειας και να υπάρξει συσπείρωση ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Ωστόσο, η αμφισβήτηση φαίνεται πλέον να μην περιορίζεται μόνο στην κοινωνία, αλλά να εκφράζεται όλο και πιο έντονα και μέσα στο ίδιο το κυβερνών κόμμα.