Ο Διπλωματικός Αχταρμάς των Βρυξελλών! Εκλιπαρούν για Δίαυλο Επικοινωνίας με την Μόσχα
Η ευρωπαϊκή διπλωματία βρίσκεται σε πλήρη πανικό και η σημερινή σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες απλώς επιβεβαιώνει το μέγεθος του γεωπολιτικού τους εγκλωβισμού. Έχοντας καταφέρει, με απανωτά στρατηγικά σφάλματα, να αποξενώσουν σχεδόν κάθε σημαντικό πόλο ισχύος στον πλανήτη, οι «27» προσπαθούν τώρα να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα.
Αναζητούν απεγνωσμένα μια αφορμή για να πιάσουν ξανά το νήμα των συνομιλιών με τη Ρωσία, κρυμμένοι ταυτόχρονα πίσω από έναν φερετζέ δήθεν σκληρής στάσης απέναντι στο Ισραήλ. Οι πρωταγωνιστές αυτής της θεσμικής υποκρισίας, από την Κάγια Κάλας μέχρι τον Αντόνιο Κόστα και την άβουλη Κομισιόν, επιδίδονται σε ένα διπλωματικό θέατρο σκιών, όπου οι αποφάσεις λειτουργούν περισσότερο ως επικοινωνιακά πυροτεχνήματα παρά ως ουσιαστική πολιτική παρέμβαση, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την ίδια την αξιοπιστία της Ένωσης.
Ας ξεκινήσουμε από τον απόλυτο εμπαιγμό όσον αφορά την κρίση στη Μέση Ανατολή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πουλάει στα δίκτυα ενημέρωσης ως τεράστια πολιτική επιτυχία την πιθανή επιβολή κυρώσεων κατά των βίαιων Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη. Ποια είναι όμως η πραγματική, «σκληρή» διάσταση αυτού του πακέτου;
Αφορά μόλις επτά πρόσωπα και οντότητες. Αυτή είναι η ηχηρή απάντηση των Βρυξελλών απέναντι στο αίμα που χύνεται καθημερινά, ένα μέτρο-ασπιρίνη που μάλιστα παρέμενε σκόπιμα μπλοκαρισμένο από τον Δεκέμβριο του 2024 εξαιτίας του βέτο της Ουγγαρίας.
Χρειάστηκε να προκύψει πολιτική ανατροπή στη Βουδαπέστη και να αναλάβει ο Πίτερ Μαγιάρ για να ξεμπλοκάρει, ίσως, αυτή η σταγόνα στον ωκεανό. Και ενώ στο τραπέζι βρίσκονται θεωρητικά σοβαρότερα μέτρα πίεσης, όπως η απαγόρευση προϊόντων από τους εποικισμούς ή η επιβολή υψηλότερων δασμών, η Κομισιόν τρέμει στην ιδέα να προχωρήσει. Οι θεσμικοί παράγοντες των Βρυξελλών επιλέγουν τον πολιτικό στρουθοκαμηλισμό και κρύβονται πίσω από την απαίτηση για ομοφωνίες που γνωρίζουν εξ αρχής ότι δεν πρόκειται να επιτευχθούν, ενώ αρνούνται να αγγίξουν την ουσία του προβλήματος.
Η παράνοια, ωστόσο, αποκαλύπτεται στον τρόπο που διαχειρίζονται το Ουκρανικό. Εδώ ο κυνισμός του διευθυντηρίου απογειώνεται.
Από τη μία πλευρά, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας καταγγέλλει με περίσσιο στόμφο τη Μόσχα για επικοινωνιακή εκμετάλλευση της εκεχειρίας της 9ης Μαΐου και προαναγγέλλει νέες κυρώσεις για την, οργανώνοντας μάλιστα και ειδικές απογευματινές φιέστες υψηλού επιπέδου.
Από την άλλη πλευρά όμως, στο παρασκήνιο, τα κράτη-μέλη «καίγονται» να βρουν μια δίοδο επικοινωνίας με το Κρεμλίνο. Ο Αντόνιο Κόστα ήδη προλειαίνει το έδαφος μιλώντας για «κατάλληλη στιγμή» μελλοντικού διαλόγου, ομολογώντας ουσιαστικά ότι το αφήγημα της πλήρους διπλωματικής και οικονομικής απομόνωσης της Ρωσίας απέτυχε παταγωδώς. Η Ευρώπη, έχοντας συνθλίψει την ίδια της την ανταγωνιστικότητα, παραδέχεται τώρα με σκυμμένο κεφάλι ότι πρέπει να συζητήσει την ασφάλειά της με τον κατα τα άλλα «απόλυτο εχθρό».
Για να ολοκληρωθεί το παζλ αυτής της άνευ προηγουμένου διπλωματικής σύγχυσης, οι ίδιοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που μέχρι χθες ξόρκιζαν κάθε επαφή με «καθεστώτα», παρακάθονται πλέον στο ίδιο τραπέζι με τον Υπουργό Εξωτερικών της Συρίας, ανακαλύπτοντας ξαφνικά την ανάγκη για «ανοικοδόμηση θεσμών» και «συνταγματικές διαδικασίες». Πρόκειται για ένα ξέπλυμα πολιτικών ευθυνών ετών, το οποίο βαφτίζεται αυθαίρετα ως «υψηλού επιπέδου διάλογος».
Η απελπισία των ευρωπαϊκών ελίτ να βρουν ερείσματα στον διεθνή χάρτη είναι τόσο μεγάλη, που καταλήγουν να πανηγυρίζουν για τις «άριστες» σχέσεις τους με τον Καναδά, λες και η παρουσία της Καναδής υπουργού ή η συμμετοχή του πρωθυπουργού τους στην Αρμενία μπορεί να ισοφαρίσει το στρατηγικό κενό που δημιούργησαν οι ίδιες οι Βρυξέλλες. Οι ηγέτες της Ε.Ε. έχουν μετατραπεί σε απλούς διαχειριστές ενός διπλωματικού ναυαγίου, ψάχνοντας απελπισμένα σωσίβια επιβίωσης σε Μόσχα και Δαμασκό, ελπίζοντας μάταια ότι οι πολίτες θα συνεχίσουν να καταπίνουν αμάσητα τα επικοινωνιακά τους αφηγήματα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
