CIA: Το Ιράν αντέχει περισσότερο από όσο παραδέχεται ο Τραμπ – Τα απόρρητα στοιχεία που «καίνε» την αισιοδοξία του Λευκού Οίκου

Μια απόρρητη ανάλυση της CIA, η οποία διέρρευσε στην Washington Post, έρχεται να γκρεμίσει το αφήγημα της αμερικανικής κυβέρνησης για την άμεση κατάρρευση του Ιράν. Ενώ ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει την Τεχεράνη ως έναν εχθρό που πνέει τα λοίσθια, οι μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν ότι το καθεστώς διαθέτει τα εφόδια να αντέξει τον ναυτικό αποκλεισμό για τουλάχιστον τρεις έως τέσσερις μήνες ακόμα, προτού η οικονομία του φτάσει σε μη αναστρέψιμο σημείο.

Το οπλοστάσιο παραμένει ανέπαφο παρά τους βομβαρδισμούς

Η ανάλυση αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή αναντιστοιχία ανάμεσα στα λεγόμενα της κυβέρνησης και την πραγματικότητα στο πεδίο:

• Πυραυλική ισχύς: Παρά τους βομβαρδισμούς, το Ιράν διατηρεί το 75% των κινητών εκτοξευτών και το 70% των πυραύλων του.

• Ανασυγκρότηση: Οι υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης λειτουργούν κανονικά, ενώ συνεχίζεται η επισκευή και η συναρμολόγηση νέων όπλων.

• Διαφορά εκτιμήσεων: Ο Τραμπ δηλώνει πως οι ιρανικοί πύραυλοι έχουν μειωθεί στο 19%, μια εκτίμηση που η CIA φαίνεται να διαψεύδει κατηγορηματικά.

Οικονομική ανθεκτικότητα και «παράθυρα» επιβίωσης

Αν και ο Λευκός Οίκος επισημαίνει ότι το Ιράν χάνει καθημερινά μισό δισεκατομμύριο δολάρια, η Τεχεράνη εφαρμόζει στρατηγικές επιβίωσης που παρακάμπτουν τον «ατσάλινο τοίχο» του ναυτικού αποκλεισμού. Πηγές αναφέρουν ότι το καθεστώς στρέφεται στο λαθρεμπόριο πετρελαίου μέσω χερσαίων οδών (φορτηγά και τρένα) προς την Κεντρική Ασία, ενώ αποθηκεύει στρατηγικά αποθέματα σε δεξαμενόπλοια για να κρατήσει τις υποδομές του ζωντανές.

Το κρυφό κόστος για τις ΗΠΑ και οι διαπραγματεύσεις

Η έκθεση φέρνει στο φως και το αληθινό τίμημα για τις αμερικανικές δυνάμεις, αποκαλύπτοντας ότι 228 κτίρια και εξοπλισμός σε βάσεις της Μέσης Ανατολής έχουν υποστεί ζημιές από ιρανικά αντίποινα — αριθμός πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που έχει παραδεχθεί δημόσια το Πεντάγωνο. Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η Τεχεράνη εμφανίζεται μεν να συζητά μια πρόταση εκεχειρίας μέσω Πακιστάν, αλλά ποντάρει στην πολιτική αντοχή της, εκτιμώντας ότι μπορεί να κρατήσει την εσωτερική κατάσταση υπό έλεγχο περισσότερο από όσο υπολογίζει η Ουάσιγκτον.