Οι εικόνες από τις φοιτητικές εστίες του ΑΠΘ δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Οι τοίχοι μιλούν μόνοι τους. Υγρασία, ξεφτισμένα ταβάνια, πρόχειρες εγκαταστάσεις, φθορά παντού. Ένα περιβάλλον που κανονικά θα έπρεπε να στηρίζει τον φοιτητή, τον υποδέχεται σαν υπενθύμιση ότι η δημόσια Παιδεία έχει αφεθεί στην τύχη της.
Κι όμως, δεν μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για τα απολύτως βασικά: καθαρούς χώρους, ασφαλείς υποδομές, αξιοπρεπή δωμάτια, εγκαταστάσεις που δεν θυμίζουν εγκαταλελειμμένο κτίριο. Όταν ένας φοιτητής περνάει την καθημερινότητά του σε τέτοιες συνθήκες, το πρόβλημα δεν είναι αισθητικό. Είναι πολιτικό, κοινωνικό και βαθιά θεσμικό.
Τα δημόσια ΑΕΙ δεν εγκαταλείπονται από μόνα τους. Εγκαταλείπονται με αποφάσεις, με αδιαφορία, με διαρκή υποχρηματοδότηση, με συντήρηση που έρχεται πάντα «κάποτε» και με ευθύνες που χάνονται από γραφείο σε γραφείο.
Την ίδια ώρα που περισσεύουν οι δηλώσεις για «αναβάθμιση της εκπαίδευσης», οι φοιτητές καλούνται να ζήσουν μέσα σε εικόνες ντροπής. Αν αυτή είναι η φροντίδα της Πολιτείας για τους νέους ανθρώπους που σπουδάζουν, τότε η λέξη αξιοπρέπεια έχει μάλλον διαγραφεί από το λεξιλόγιο των αρμοδίων.
Το ερώτημα είναι απλό: πόσες ακόμα φωτογραφίες χρειάζονται για να θεωρηθεί η εγκατάλειψη των φοιτητικών εστιών σκάνδαλο και όχι απλώς «χρόνιο πρόβλημα»;
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
