Η καταστροφική αδιαφορία της κυβέρνησης απέναντι στην εγχώρια άμυνα

Η Ελλάδα διαθέτει την τεχνολογία αιχμής, αλλά την αφήνει αναξιοποίητη. Η σύμπραξη της Delian Alliance με τη σουηδική Polarmist AI για την ενσωμάτωση του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου M4 σε αυτόνομα σκάφη επιφανείας, καθώς και η ολοκληρωμένη πρόταση της SAS Technology για εγχώρια ναυπήγηση USVs, αποδεικνύουν τις τεράστιες δυνατότητες του ιδιωτικού τομέα. Τα ελληνικά συστήματα είναι ειδικά σχεδιασμένα για τις απαιτήσεις του Αιγαίου, διαθέτουν υψηλή ταχύτητα, εξαιρετική αντοχή σε αντίξοες συνθήκες και δυνατότητα δημιουργίας ενός αδιαπέραστου ηλεκτρονικού θόλου. Παρόλα αυτά, το υπουργείο και το ΓΕΕΘΑ επιλέγουν να αγνοούν συστηματικά αυτόν τον πλούτο, δημιουργώντας ένα πρωτοφανές φαινόμενο.

Η στάση αυτή συνιστά ένα ολέθριο σφάλμα για την εθνική ασφάλεια. Αντί να στηρίξει τις ελληνικές εταιρείες και να επιτύχει στρατηγική ανεξαρτησία, η Αθήνα αναζητά λύσεις στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αδιέξοδη συμφωνία με την Ουκρανία για τα θαλάσσια drones MAGURA 5, όπου η ουκρανική πλευρά απαιτεί δικαίωμα βέτο στον τρόπο χρήσης τους από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μια τέτοια εξάρτηση εγκλωβίζει τη χώρα σε περιορισμούς που επιβάλλονται από ξένα συμφέροντα, καθιστώντας το αμυντικό μας υλικό αναξιόπιστο σε κρίσιμες στιγμές.

Την ίδια στιγμή, ο ανταγωνισμός κινείται επιθετικά. Ενώ η ελληνική κυβέρνηση απαξιώνει το εγχώριο ανθρώπινο δυναμικό, η τουρκική αμυντική βιομηχανία επεκτείνεται στην Ευρώπη μέσω κοινοπραξιών στην Ιταλία για τη συμπαραγωγή μη επανδρωμένων σκαφών, εξασφαλίζοντας μάλιστα ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Η εμμονή να παραμερίζονται οι Έλληνες επιστήμονες και μηχανικοί προς όφελος τέτοιων ξένων συμφωνιών αποτελεί μια εξαιρετικά επιζήμια επιλογή για το μέλλον της χώρας.