C2 χωρίς να ξέρουν ούτε… καλημέρα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Πτυχία-μαϊμού και πίνακες ΑΣΕΠ: Όταν η «αγορά» προσόντων βαφτίζεται αξιοκρατία

Ας το πούμε καθαρά.

Αν οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, τότε δεν μιλάμε για «παρατυπίες».
Μιλάμε για αλλοίωση ολόκληρου του συστήματος.

Υποψήφιοι που επενδύουν χρόνια σε σπουδές, εξετάσεις και πραγματική κατάρτιση βλέπουν ξαφνικά να προσπερνιούνται από άλλους που εμφανίζονται με «τίτλους» ταχείας απόκτησης και αμφίβολης αξίας.

Και το ερώτημα δεν είναι τεχνικό.

Είναι βαθιά ηθικό.


Το πρόβλημα δεν είναι οι τίτλοι — είναι το πώς αποκτώνται

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία των μεταπτυχιακών ή της γλωσσομάθειας.
Αμφισβητείται όμως η διαδικασία.

Όταν ένας τίτλος αποκτάται χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση, χωρίς πραγματική γνώση, χωρίς διαφάνεια, τότε παύει να είναι προσόν.

Γίνεται εργαλείο προσπέρασης.

Και όταν αυτό το «εργαλείο» δίνει μόρια σε πίνακες προσλήψεων, τότε η ζημιά δεν είναι ατομική. Είναι συστημική.


Η σιωπή είναι μέρος του προβλήματος

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο οι ίδιες οι καταγγελίες.

Είναι η αργή — ή ανύπαρκτη — αντίδραση.

Όσο το ζήτημα δεν ελέγχεται ουσιαστικά, όσο δεν τίθενται σαφή όρια και φίλτρα, δημιουργείται η αίσθηση ότι όλα επιτρέπονται.

Και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η αξιοκρατία δεν απειλείται απλώς.

Καταρρέει.


Δύο ταχύτητες υποψηφίων

Από τη μία πλευρά, όσοι:

  • πέρασαν εξετάσεις
  • απέδειξαν γλωσσομάθεια
  • επένδυσαν χρόνο και χρήμα

Και από την άλλη, όσοι:

  • εμφανίζονται με «έτοιμα» προσόντα
  • αποκτούν μόρια χωρίς αντίστοιχη προσπάθεια

Αυτό δεν είναι ανταγωνισμός.

Είναι άνισος αγώνας.


Το πραγματικό διακύβευμα

Το θέμα δεν είναι ποιος θα διοριστεί.

Το θέμα είναι τι αξία έχουν πλέον τα προσόντα.

Αν ένα σύστημα δεν μπορεί να ξεχωρίσει το πραγματικό από το εικονικό,
τότε δεν είναι απλώς άδικο.

Είναι αναξιόπιστο.


Η ευθύνη είναι συλλογική

Η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει.
Οι αρμόδιοι φορείς να ελέγξουν.
Και το σύστημα να προστατεύσει την έννοια της αξιοκρατίας.

Γιατί αν χαθεί αυτό,

τότε δεν χάνονται απλώς θέσεις εργασίας.

Χάνεται η εμπιστοσύνη.

Και χωρίς εμπιστοσύνη,
κανένα σύστημα δεν στέκεται όρθιο.